We zitten binnen op de bank en ineens horen we het: een zacht geschuifel, gesnuif en gesmak. Toen ik uit het raam keek zag ik dit. Niet veel aan de hand, dacht ik nog (ze hebben er hier namelijk voor gezorgd dat de emmer uit beeld bleef). Ik ging toch maar even kijken en wat blijkt: de drie monsters hebben een hele emmer peren van de buren verorberd. Teun heeft het meest gehad, want hij lag een uur later ongeveer in coma in zijn stal. Ze wilden geen avondhapje en dat zegt gen

Onze varkens willen dan wel geen modder, ze willen wel schaduw. Nergens is de schaduw zo fijn als onder blad. Vandaar dat je op meerdere plekken op het erf deze taferelen tegen kunt komen: varkensbillen onder struiken. Om het hier een beetje netjes te houden heb ik wel censuur toegepast. 14 augustus 2026, vrijdag, 37 graden

Jeanette is bijna de hele dag actief op het erf. Er is namelijk altijd wel ergens wat (op) te scharrelen. Dus neemt ze af en toe even rust. Onder de rozenstruik is een favoriet plekje voor een dutje geworden. Sinds mijn actie om ervoor te zorgen dat onze drie varkens mij niet om vier uur 's ochtends al wakker maken voor voer, heb ik het aantal voerbeurten opgevoerd. Dat werkt. Ze staan er nu om half zes en dat vind ik goed te doen. Eerst heb ik ze ook meer gevoerd, maar de ho

Het begon de spuigaten uit te lopen. De drie varkens die mij inmiddels om half vier (!) 's ochtends uit bed haalden omdat ze wilden eten. Niet te doen dit. Dus ik bedacht een plan: ik voerde ze gisteren meer voer dan ze gewend waren én de laatste voerronde deed ik om half negen 's avonds (in tegenstelling tot drie uur 's middags). Het heeft gewerkt! Vanochtend waren ze er pas om zes uur. Zo kom ik weer eens aan slapen toe. Ze hebben gisteren dus veel meer voer gehad dan geb

Onze varkens zijn bang voor modder. Niet te geloven. We proberen modderbaden voor ze te maken, maar als ze doorhebben dat ergens modder ligt gaan ze er als een haas vandoor. Er is gelukkig veel schaduw onder de bomen en struiken op het erf, maar een beetje water kan geen kwaad vinden we. We hebben nu een soort 'varkensdouche' aan staan. Aanvankelijk was dat ook een reden om op grote afstand te blijven, maar na een poosje bedacht Teun zich. Hij deed voor wat je kunt met zo'n

Als je weer twee varkens een veilig en goed thuis biedt, sta je niet altijd stil bij de consequenties. Trudy en Jeanette kwamen hier in december wonen. Al snel waren ze dikke maatjes met Teun. Teun is een rustige goedzak. Alle vorige varkens waren dat eigenlijk ook. Dus hebben we ons nooit gerealiseerd dat het anders kan. Begrijp me goed, de nieuwe meiden zijn schatten, maar .......... ze zijn gewend om luidkeels te laten weten wanneer het tijd is om te eten. Dat is op zich n

Ik krijg hier dus nooit genoeg van. Drie van die grote lummels lekker in de zon. Ik ga er regelmatig even bij liggen. Ze schuiven dan een beetje op en draaien me hun buik toe, zodat ik hen kan kriebelen. Daar word je heel relaxt van kan ik zeggen :-). Wist je trouwens dat varkens heel lekker ruiken? Naar Maggi en nieuwe vloerbedekking. 23 maart 2026, maandag

Ik denk dat ik hier niets bij hoef uit te leggen toch? Trudy en Jeanette zijn helemaal thuis op Erve Knots (Jeanette ligt een stukje verderop) en Teun deelt het terrein graag met de beide dames. Dat geldt niet voor zijn voer, dat moest ik er uitdrukkelijk bij zeggen, zei hij. Zoals het varkens betaamt, maken ze er hun beste leven van: eten, scharrelen, dutten in de zon. 3 maart 2026, dinsdag

En dan is daar opeens de zon! een heerlijke dag gisteren waarbij het wel 16 graden werd op Erve Knots. Teun scharrelde naar hartenlust. Wat graan hier, een verloren brokje daar en op tijd een dutje in de zon. Opvallend was dat de beide meiden, Trudy en Jeanette, zich voor dutjes terugtrokken in hun stal. Misschien moet het nog iets warmer worden voor ze in de zon gaan liggen? Zouden ze hun badpak nog niet uit de kast hebben gehaald? In ieder geval heeft Teun zin in de zomer e

Vannacht is er weer sneeuw gevallen. Al zes weken zitten we in een ouderwetse winter. Ik herinner me genoeg momenten waarop ik rond half februari buiten in de zon zat, maar dit jaar is alles anders. We hebben ons er inmiddels maar bij neergelegd en glibberen weer over het erf. De varkens trekken zich van geen gladheid of sneeuw iets aan. Om tien over half acht staan ze klaar bij de achterdeur. Als het iets te lang duurt (en dat is altijd), gaan ze met het bankje dat daar sta