Witteman kennen jullie inmiddels wel. De wilde kater die zich hier op het erf gevestigd heeft. Vanaf het moment dat Mick en Mattie hier kwamen wonen was Witteman vrienden met hen. Zodra ze buiten komen rent hij er met opgestoken staart op af. Hij speelt met ze, slaapt graag tegen ze aan en zit altijd in buurt van (meestal) Mick. Zó leuk om zo'n wild dier zulke vriendschappen te zien hebben. You go, Witteman! 16 oktober 2026, vrijdag

Lucca is inmiddels 17,5 jaar oud. Op zijn oude dag begint hij avontuurlijk te worden. Lucca woont nu drie jaar bij ons. Hij nam direct zijn intrek op de bovenverdieping en kwam daar zelden vanaf. Tegenwoordig echter, kom ik hem 's avonds op het hele erf tegen. Hij kwakkelt iets met zijn gezondheid, hij heeft wat last van een snelwerkende schildklier. Daar heeft hij medicijnen voor en we horen binnenkort of die goed aanslaan. We zijn in ieder geval blij dat hij de geneugten va

Pasha is altijd óveral. We hebben daar nu bewijs van. Zoals jullie weten is hij een beetje een aparte kat. Hij gaat de andere katten uit de weg en zij hem ook. Hij komt wel graag op schoot liggen. Ons gaat hij niet uit de weg. We hebben sinds kort twee wildcamera's op het erf en daarmee kan ik zien wie zich op het erf beweegt tussen 21 uur en 7 uur. We hebben de camera's al op verschillende plekken gehad, in de hoop eens een egel of vos te zien. Dat is niet gebeurd. Wel staan

Ineens hing de staart van Mattie recht naar beneden. Er zat geen beweging meer in. Mattie heeft nog maar een halve staart, want de bovenste helft is er al eens afgeritst door een pony. Het staat hem goed, zo'n kort wollig staartje, maar als ie hangt, dan zie je daar niets van. Dit was natuurlijk een serieus probleem en Dick en Ina hebben er alles aan gedaan om hem te vangen en bij een dierenarts te krijgen, maar dat is niet gelukt. Meneer had zich verstopt en ik was dagenlang

Mathilde is een bijzondere poes. Ze kijkt altijd kwaad en als je haar probeert te aaien krijg je een lel. Dat is echter niet het hele verhaal. Ze is namelijk ook heel aanhankelijk. Ze is áltijd binnen een straal van twee meter bij me vandaan. Waar ik ook ben. Op het erf, in de tuin achter de Klaproos, achter mijn bureau. Ze slaapt bovendien elke nacht tegen mijn hoofd aan op mijn kussen. Ik ben vaak bang dat ik middenin de nacht een klap krijg, maar dat is nog nooit gebeurd.

Mick en Mattie zijn nu ruim een jaar op Erve Knots. Van twee schriele katjes zijn het stevige heren geworden. De eerste maanden onafscheidelijk, nu gaan ze meer hun eigen weg. Mick (links) is bijna altijd buiten en is de grootste vriend van onze Witteman (de wilde kater die hier woont). Mattie is vaker binnen en is een grote knuffelkont. Zijn bijnaam is 'Wolliebollie', door zijn ronde, pluizige uiterlijk. Heerlijke dieren zijn het: ze hebben zelfvertrouwen, zijn supervriendel

Het gaat er niet altíjd vriendelijk aan toe op Erve Knots. Soms zitten de katten in elkaars vaarwater. Dan moet er even duidelijkheid geschapen worden. Hier zie je Mattie die tegen Mica zegt dat ie uit de buurt moet blijven. Dat gebeurt in duidelijke bewoordingen. Pasha heeft zich achter een struik verstopt om alles goed te kunnen volgen. Zijn bek valt open van de taal die beiden uitslaan. Zo'n burenruzie geeft natuurlijk veel stof tot roddelen, dus hij probeert zoveel mogeli

Sinds het droger en warmer is, zijn de meeste van onze tien katten weer vaker buiten te vinden. Ik merk het aan de kattenbakken. We hebben er vier en sinds kort worden ze minder gebruikt. Buiten poepen is toch fijner dan op een kattenbak, vermoed ik. Op de foto Dipsey. Ze zit in het zonnetje op de stapel dakpannen naast de hooischuur. Dips geniet volop van het mooie weer en weet de goede plekjes te vinden. 15 maart 2026, zondag

Jullie herkennen hem: onze prachtige Jelle. Hij zit hier op zijn favoriete uitkijkpost: de tafel in de Klaproos. Sinds zijn grote...

Er waren nog wat stenen over van de bestrating voor ons huis en die hebben we gebruikt voor een 'terrasje' aan de voorkant van de...