We hebben al het stro uit de kapschuur laten halen. De afgelopen 15 jaar woonden er varkens in, Ollie, Els, Grietje, Hector, Graat, Teun, Missy om er maar een paar te noemen. Sinds de twee nieuwe meiden, Trudy en Jeanette, vorig jaar bij Teun kwamen wonen, zijn ze met z'n allen in de hooischuur gaan wonen. Dat is natuurlijk ook een superplek en aangezien er binnenkort nog iemand bij komt, is dat ook de plek vanwege meer ruimte. Ze lagen nog wel graag te zonnen in de kapschuur

Midden op ons erf staat een grote steen met een gat erin. Ik noem het de wensput en we hebben hem daar al ruim 15 jaar staan. In de zomer vol water, in de winter vol blad. We kochten hem ooit bij een tuinspullenzaak. Wat we nooit hadden bedacht is dat het de perfecte plek is om even lekker aan te schuren. De wensput is dus een schuurput geworden waar elke dag wel een varken zich even lekker aan schuurt. De put is zo zwaar dat ie niet verschuift en wij zijn blij dat hiermee on

Nog even en ze vliegen uit. Naar ergens in West- of Zuid-Afrika. Wat zou ik graag mee kunnen kijken. Ik las ergens dat ze dit jaar vroeg zullen vertrekken. We hebben dit jaar zóveel plezier gehad met de vederlichte vliegers. Veel meer zwaluwen dan vorig jaar hadden we. Wel tien nestjes en dan zeker twee keer een hele leg. Op een gegeven moment vlogen er hier wel vijftig rond. Zó prachtig. Je kon in de hooischuur gaan zitten en dan zag je ze over je hoofd af en aan vliegen naa

Onze varkens willen dan wel geen modder, ze willen wel schaduw. Nergens is de schaduw zo fijn als onder blad. Vandaar dat je op meerdere plekken op het erf deze taferelen tegen kunt komen: varkensbillen onder struiken. Om het hier een beetje netjes te houden heb ik wel censuur toegepast. 14 augustus 2026, vrijdag, 37 graden

Gelukkig zijn er op Erve Knots veel grote bomen. Twaalf eiken om precies te zijn, en daarnaast héél veel struiken en andere bomen. Veel schaduw dus en de hitte blijft daardoor wel te doen. Het terras bij de Klaproos spant de kroon qua schaduwplek. Daar kun je de hele dag doorbrengen onder een bladerdak. Het is er altijd een paar graden koeler dan in de zon op de stenen. We gaan dit jaar trouwens een grote druivenoogst krijgen. Na wat jaren van kwakkelen zitten er nu eindeloos

Het begint oogsttijd te worden. Onze pruimenbomen hangen vol. De appels en peren doen het wat minder dit jaar en van de kersen hebben we, zoals gewoonlijk, niet veel meegekregen. De vogels eten namelijk ook mee. We hebben dit jaar voor het eerst wat bramen, maar daar zijn de varkens al langs geweest. Een groentetuin is hier nooit iets geworden, maar fruit en kruiden hebben we volop. Het gaat ook een goed jaar voor de druiven worden. De ranken hangen helemaal vol en het terras

De Klaproos en een blik op de omgeving van bovenaf, vanuit het raam van het huis. Er is maar één dier in beeld. Ik zie katertje Mica voor de Klaproos staan. De laatste weken kom ik haast niet aan schrijven (en foto's maken) toe, want ik heb het nogal druk met werk. Het is leuk, maar zeven dagen in de week aan het werk is wat veel aan het worden. Nog twee weken volhouden en dan ben ik twee maanden weer vooral op het erf te vinden. Ik kan niet wachten, lekker tussen alle beestj

Het ruikt héél lekker, het is een prachtig bloemengordijn en het duurt maar twee weken. Elk jaar weer genieten! 30 mei 2026, zaterdag

Twee nachten geleden zat ik rond een uur of tien buiten op de geitentrap buiten bij de pony's en schapen. Met z'n allen keken we naar een hemels spektakel dat we hier niet vaak zien. Prachtig! We waren er stil van. 22 januari 2026, donderdag

De hele dag helder met een stralende zon. Wanneer maakten we dat nou mee op de 30e december? Teun lag een uur lang te zonnebaden in het blad naast de hooischuur, de kale kippen (ze zijn in de rui) zaten voor een muurtje in de zon en ik kon buiten een biertje drinken. Een verjaardagsverrassing was het, die zon. Op de foto zie je Teun en Jeanette. Ze zoeken het erf af naar graankorrels en Jeanette wilde wel even poseren. Biertje in de zon op 30 december 2025!