Onze varkens willen dan wel geen modder, ze willen wel schaduw. Nergens is de schaduw zo fijn als onder blad. Vandaar dat je op meerdere plekken op het erf deze taferelen tegen kunt komen: varkensbillen onder struiken. Om het hier een beetje netjes te houden heb ik wel censuur toegepast. 14 augustus 2026, vrijdag, 37 graden

Gisteren was een zware dag voor Bebe. Zijn rechterhoef achter groeit verkeerd. Het wordt al snel een soort piposchoen, een lange flap. Zijn andere hoeven blijven mooi kort vanwege de stenen waar hij vaak op loopt, maar deze hoef staat een beetje raar. Dus kwam gisterochtend de dierenarts om zijn hoef in te korten. We kunnen dat zelf niet, want er is drie man nodig voor deze 'operatie'. Dus hielden Dick en ik Bebe in bedwang, terwijl dierenarts Cas hem knipte. Het is helemaal

Jeanette is bijna de hele dag actief op het erf. Er is namelijk altijd wel ergens wat (op) te scharrelen. Dus neemt ze af en toe even rust. Onder de rozenstruik is een favoriet plekje voor een dutje geworden. Sinds mijn actie om ervoor te zorgen dat onze drie varkens mij niet om vier uur 's ochtends al wakker maken voor voer, heb ik het aantal voerbeurten opgevoerd. Dat werkt. Ze staan er nu om half zes en dat vind ik goed te doen. Eerst heb ik ze ook meer gevoerd, maar de ho

Gelukkig zijn er op Erve Knots veel grote bomen. Twaalf eiken om precies te zijn, en daarnaast héél veel struiken en andere bomen. Veel schaduw dus en de hitte blijft daardoor wel te doen. Het terras bij de Klaproos spant de kroon qua schaduwplek. Daar kun je de hele dag doorbrengen onder een bladerdak. Het is er altijd een paar graden koeler dan in de zon op de stenen. We gaan dit jaar trouwens een grote druivenoogst krijgen. Na wat jaren van kwakkelen zitten er nu eindeloos

Op sommige plaatsen op het erf is het een treurige bedoening. Aan de zuidkant van het huis groeiden de afgelopen jaren hele bossen Springbalsemien. Een traktatie voor bijen. Door de droogte vallen de planten nu één voor één om. Het gras in de wei is bruin, de vlier en de krentenstruik laten hun blad vallen en de eiken hun eikels. De natuur heeft het zwaar en er is voorlopige geen regen op komst. In de droge zomer van 2018 zijn al onze beuken gestorven. We gaan dit jaar nóg mi

Max is inmiddels bijna vijf jaar. Zijn jaren van veel slopen zijn voorbij. Inmiddels kauwt hij nog sporadisch aan een bank, dus we doen nu al een jaar met hetzelfde bankstel! Daarnaast is hij een enthousiaste, lieve en fijne hond. Hij staat onderaan de rij in de roedel en is de verzorger van het stel. Hij houdt altijd rekening met anderen en als iemand een wondje heeft, of een beetje vies is geworden, gaat hij het verzorgen. Heel bijzonder is dat. Hij is gevoelig en vrolijk.