

wij willen ons ontbijt!
Vannacht is er weer sneeuw gevallen. Al zes weken zitten we in een ouderwetse winter. Ik herinner me genoeg momenten waarop ik rond half februari buiten in de zon zat, maar dit jaar is alles anders. We hebben ons er inmiddels maar bij neergelegd en glibberen weer over het erf. De varkens trekken zich van geen gladheid of sneeuw iets aan. Om tien over half acht staan ze klaar bij de achterdeur. Als het iets te lang duurt (en dat is altijd), gaan ze met het bankje dat daar sta


ongekend
Vanochtend om half zeven ging er een NL-alert alarm af op onze telefoons. Het is spekglad. We mochten van het bericht het huis niet uit, maar ja, hoe doe je dat als je dieren moet voeren? Het is gelukt, maar vraag niet hoe: varkens die omrolden, katten die uitgleden, schapen ondersteboven. Wij zijn overeind gebleven door over het erf te schuifelen. Van een afstandje leek het wel een slapstick. We kunnen voor de zoveelste keer dit jaar niet weg. We zitten in de verkeerde hoek


zij hebben (wel) sneeuwpret
De sneeuw en gladheid houden maar aan. Wij glibberen over het erf, zijn meerdere keren gevallen en mopperen inmiddels op de winter. De dieren daarentegen doen het geweldig. Albert en Pim hupsen vrolijk rondjes door de sneeuw, de pony's rollen erin en zelfs Bebe staat tevreden naar die witte wereld te kijken. Hun plezier werkt aanstekelijk, maar toch mag het voor mij helemaal dooi worden. 29 januari 2026, donderdag


bijzonder
Twee nachten geleden zat ik rond een uur of tien buiten op de geitentrap buiten bij de pony's en schapen. Met z'n allen keken we naar een hemels spektakel dat we hier niet vaak zien. Prachtig! We waren er stil van. 22 januari 2026, donderdag


blij schaap
De sneeuw is al bijna weg en dat maakt het wel wat makkelijker op het erf. We kunnen weer goed rondlopen zonder uit te glijden en het eindeloze gesleep met gieters water hoeft ook niet meer. Alles is weer dooi. Mooi was het wel en het was leuk om te zien hoe gemakkelijk onze dieren omgingen met sneeuw en ijs. Albert bijvoorbeeld, hij vond het heerlijk. Hij heeft heel wat rondgesprongen en gerend en was bijna de hele tijd buiten. Vandaag heb ik een extra klusje bij het opruime


boswandeling
We maken iedere ochtend een wandeling met Chica en rijden daarvoor naar het bos. Soms naar Dalerpeel en tegenwoordig vaak naar het dorpsbos van Nieuwlande. We parkeren de Knotsmobiel altijd op dezelfde plek en dat gaf een mooi plaatje. De weg ernaartoe was wat glibberig, want op de meeste plekken wordt niet gestrooid. Onze trouwe 'Knotsmobiel' doet het nog altijd geweldig. We gebruiken hem voor de vele bezoekjes aan de Welkoop en de supermarkt. Gisteren hebben we alle boodsch


en dan is het ineens toch winter
Zitten we ineens in een winterlandschap! Tijdens de kerst las ik nog in de krant dat een witte kerst tot de onmogelijkheden is gaan behoren en een paar dagen later is heel Nederland ontregeld door sneeuw. In Friesland is vandaag niet te rijden en in Utrecht rijdt geen openbaar vervoer. Ongelofelijk. In ons straatje wordt niet gestrooid en geschoven, dus wij zitten ook een beetje vast. Vanochtend lieten we Chica om die reden lopend uit (normaal rijden we altijd naar het bos),


zonovergoten 30e december
De hele dag helder met een stralende zon. Wanneer maakten we dat nou mee op de 30e december? Teun lag een uur lang te zonnebaden in het blad naast de hooischuur, de kale kippen (ze zijn in de rui) zaten voor een muurtje in de zon en ik kon buiten een biertje drinken. Een verjaardagsverrassing was het, die zon. Op de foto zie je Teun en Jeanette. Ze zoeken het erf af naar graankorrels en Jeanette wilde wel even poseren. Biertje in de zon op 30 december 2025!


home sweet home
Deze foto had ik nog niet gedeeld. Hij is van een maand geleden, eind oktober dus. Toen leek het wel zomer, nu zitten we in een heel ander jaargetijde. De bomen zijn kaal, het is koud, modderig en bijna winter. Hoe ouder ik word, hoe langer ik wil vasthouden aan mooi weer. Dat heeft ook te maken met hoe het is op de weg in dit jaargetijde. Ik was veel onderweg de afgelopen weken: ik was in Maastricht, Den Bosch, Heerlen, Vught, Soesterberg. Afgelopen week sliep ik nauwelijks


file voor de ruif
's Ochtends en 's middags doen we de ruiven vol hooi. De mannen hebben dan al een bakje voer achter de kiezen, maar ze kijken ook uit...


