Brandon

Daar sta je dan. Op Schiphol. In de nacht van 30 april op 1 mei 2017. Je hebt een heel spannende dag achter de rug. Vanochtend vroeg werd je uit je vertrouwde kennel in La Linea (Spanje) gehaald waar je bijna zeven (!) jaar doorbracht. Je werd gewassen, want je zat onder het bloed van een slang die je die nacht gebeten had. Je kreeg een tuigje om en ging een bench in waarin je naar het vliegtuig in Malaga werd gebracht. Midden in de nacht liep je op de luchthaven in Nederland. Daar stonden mensen op je te wachten die je meenamen op een autorit van nog eens anderhalf uur. Toen was je thuis!

In de ruim negen jaar daarna woonde je op een groot erf, met bomen en struiken, met een weilandje waar je kon rennen, met in het begin wel tien hondenvrienden. Het lukte je om íedere avond tegen je vrouwtje aan in slaap te vallen, die plek op de bank was voor jou. Al die jaren. Dat was iets waar je zoveel jaren van had gedroomd.

Je hebt gerend, gespeeld, gebedeld, geblaft, gedroomd, lekker gegeten en er was altijd een mens om bij in de buurt te zijn. Je wilde niets liever. Wat is er van jou gehouden! Lief, vrolijk, enthousiast, altijd goed met de andere honden. Wát een schat was jij. De liefste van de hele wereld. Wat zijn wij blij dat je bij ons was. Toen je kwam spraken we af dat je na zeven jaar asiel, tenminste zeven jaar bij ons zou zijn. Dat is je gelukt. Het werden meer dan negen jaren.

We kunnen je niet missen, maar toch zal dat moeten. Komende week strooien we jouw as uit op de route over het terrein waar je elke dag liep. Lieve, lieve Brandon wat zijn we blij dat jij bij ons was.

22 augustus 2026, zaterdag