Max is inmiddels bijna vijf jaar. Zijn jaren van veel slopen zijn voorbij. Inmiddels kauwt hij nog sporadisch aan een bank, dus we doen nu al een jaar met hetzelfde bankstel! Daarnaast is hij een enthousiaste, lieve en fijne hond. Hij staat onderaan de rij in de roedel en is de verzorger van het stel. Hij houdt altijd rekening met anderen en als iemand een wondje heeft, of een beetje vies is geworden, gaat hij het verzorgen. Heel bijzonder is dat. Hij is gevoelig en vrolijk.

Het begint oogsttijd te worden. Onze pruimenbomen hangen vol. De appels en peren doen het wat minder dit jaar en van de kersen hebben we, zoals gewoonlijk, niet veel meegekregen. De vogels eten namelijk ook mee. We hebben dit jaar voor het eerst wat bramen, maar daar zijn de varkens al langs geweest. Een groentetuin is hier nooit iets geworden, maar fruit en kruiden hebben we volop. Het gaat ook een goed jaar voor de druiven worden. De ranken hangen helemaal vol en het terras

Het begon de spuigaten uit te lopen. De drie varkens die mij inmiddels om half vier (!) 's ochtends uit bed haalden omdat ze wilden eten. Niet te doen dit. Dus ik bedacht een plan: ik voerde ze gisteren meer voer dan ze gewend waren én de laatste voerronde deed ik om half negen 's avonds (in tegenstelling tot drie uur 's middags). Het heeft gewerkt! Vanochtend waren ze er pas om zes uur. Zo kom ik weer eens aan slapen toe. Ze hebben gisteren dus veel meer voer gehad dan geb

Onze woonkamer is de ideale uitkijkpost voor de honden. Er zitten ramen aan drie kanten en die kijken uit over de omgeving. Er ligt dus altijd wel een hond in de vensterbank. Iedere beweging wordt opgemerkt en de uitkijker alarmeert de anderen, zodat er in een mum van tijd vier honden de mogelijke onverlaat in de gaten houden. Zoals je ziet komt de kamer daar niet ongeschonden vanaf: de lamp heeft butsen omdat die regelmatig uit de vensterbank geknikkerd wordt, het raam is al

Hier zijn ze graag. In de wei. Vanaf een uur of tien hebben ze het hooi bij hun stal op en dan begint het gemekker, geblaat en gehinnik: "Wij willen naar de wei." Het betekent dat vanaf dat moment de honden in een kleinere ren gaan en dat het hele spul een paar uur lang met de kop aan de grond staat. Tot een uur of drie, want dan voeren we nog wat hooi of lekkers bij de stal. Vanaf dat moment is de wei weer van de honden. Ja ja, het is een heel geplan op Erve Knots want we wi

Wat zijn we toch blij dat we ooit in Drenthe neer zijn gestreken, toen we op zoek waren naar een plek voor ons dierentehuis. De natuur is hier zo prachtig. Sinds een paar maanden wandelen we twee keer per week een ochtend (naast het dagelijks uitlaten van Chica) en we komen dan op de meest geweldige plekken. De foto is van het Nije Hemelriek, waar je om een plas kunt lopen die op sommige plekken bijna Caribisch oogt. Gisteren liepen we het Wolvenspoor bij Schoonloo, ook wonde

Pasha voor het nieuwe raam in de Klaproos. We hebben afgelopen najaar een van de drie deuren van de Klaproos vervangen door een raam met een vensterbank. Vanaf dag 1 lag er een kat te slapen of zat daar naar buiten te kijken. Zo was het bedoeld en dat hebben ze meteen begrepen. 6 juli 2026, maandag

De grote werkdrukte en de grote zomerwarmte zijn over! Mijn laatste lesdagen zitten er op. Zoals gewoonlijk werk ik wel de hele zomer door (lessen ontwerpen, studenten bezoeken op hun werk, beetje schrijven), maar werk is voor een paar weken bijzaak in plaats van hoofdzaak. Hoofdzaak is het erf: lekker rommelen, schoonmaken, bij de dieren zijn: een betere vakantie kunnen we ons niet voorstellen. We gaan tweemaal per week een ochtend wandelen. Dat doen we nu al een paar maande

Onze varkens zijn bang voor modder. Niet te geloven. We proberen modderbaden voor ze te maken, maar als ze doorhebben dat ergens modder ligt gaan ze er als een haas vandoor. Er is gelukkig veel schaduw onder de bomen en struiken op het erf, maar een beetje water kan geen kwaad vinden we. We hebben nu een soort 'varkensdouche' aan staan. Aanvankelijk was dat ook een reden om op grote afstand te blijven, maar na een poosje bedacht Teun zich. Hij deed voor wat je kunt met zo'n

Als je weer twee varkens een veilig en goed thuis biedt, sta je niet altijd stil bij de consequenties. Trudy en Jeanette kwamen hier in december wonen. Al snel waren ze dikke maatjes met Teun. Teun is een rustige goedzak. Alle vorige varkens waren dat eigenlijk ook. Dus hebben we ons nooit gerealiseerd dat het anders kan. Begrijp me goed, de nieuwe meiden zijn schatten, maar .......... ze zijn gewend om luidkeels te laten weten wanneer het tijd is om te eten. Dat is op zich n