Sinds het droger en warmer is, zijn de meeste van onze tien katten weer vaker buiten te vinden. Ik merk het aan de kattenbakken. We hebben er vier en sinds kort worden ze minder gebruikt. Buiten poepen is toch fijner dan op een kattenbak, vermoed ik. Op de foto Dipsey. Ze zit in het zonnetje op de stapel dakpannen naast de hooischuur. Dips geniet volop van het mooie weer en weet de goede plekjes te vinden. 15 maart 2026, zondag

Met de dames kip gaat het goed. Twee van hen zijn een stelletje en zijn nooit meer dan een meter van elkaar verwijderd. De derde gaat wat meer haar eigen weg, om over Charlotte maar te zwijgen. Die slaapt zelfs apart. Wat ze allemaal gemeen hebben is dat ze regelmatig een fijn zandbad nemen. In de stal ligt het zand lekker los, dus dat is de favoriete plek. Hieronder Charlotte op haar 'slaapplank' en het derde kipje alleen op pad. 9 maart 2026, maandag

Ik denk dat ik hier niets bij hoef uit te leggen toch? Trudy en Jeanette zijn helemaal thuis op Erve Knots (Jeanette ligt een stukje verderop) en Teun deelt het terrein graag met de beide dames. Dat geldt niet voor zijn voer, dat moest ik er uitdrukkelijk bij zeggen, zei hij. Zoals het varkens betaamt, maken ze er hun beste leven van: eten, scharrelen, dutten in de zon. 3 maart 2026, dinsdag

En dan is daar opeens de zon! een heerlijke dag gisteren waarbij het wel 16 graden werd op Erve Knots. Teun scharrelde naar hartenlust. Wat graan hier, een verloren brokje daar en op tijd een dutje in de zon. Opvallend was dat de beide meiden, Trudy en Jeanette, zich voor dutjes terugtrokken in hun stal. Misschien moet het nog iets warmer worden voor ze in de zon gaan liggen? Zouden ze hun badpak nog niet uit de kast hebben gehaald? In ieder geval heeft Teun zin in de zomer e

Er heerst rust op mijn bureau. Weide en Balou, onze twee oudjes, in diepe slaap. Het getik van het toetsenbord werkt slaaplust in de hand. Gelukkig lukt het mij om wakker te blijven. 20 februari 2026, vrijdag

Dit is de eerste foto die we van Grietje maakten. Op 13 juli 2022 kwam ze bij ons wonen. Als je haar hele verhaal wilt weten klik dan eens op haar naam in de tags hiernaast. Daar lees je hoe ze als vriendinnetje voor Ollie op ons erf kwam. Doof en blind en eigenlijk altijd al wat moeizaam lopend. Ollie was haar grote liefde. Ze lag altijd tegen hem aan en vond het heerlijk om aan hem te snuffelen. Later nam Teun die rol over. Grietjes verhaal is eigenlijk een beetje tragisch.

Vannacht is er weer sneeuw gevallen. Al zes weken zitten we in een ouderwetse winter. Ik herinner me genoeg momenten waarop ik rond half februari buiten in de zon zat, maar dit jaar is alles anders. We hebben ons er inmiddels maar bij neergelegd en glibberen weer over het erf. De varkens trekken zich van geen gladheid of sneeuw iets aan. Om tien over half acht staan ze klaar bij de achterdeur. Als het iets te lang duurt (en dat is altijd), gaan ze met het bankje dat daar sta

'Eens even kijken wat er op het aanrecht ligt.' 'Zou het zo zijn dat ze iets lekkers hebben laten liggen waar ik bij kan?' 9 februari 2026, maandag

Vanochtend om half zeven ging er een NL-alert alarm af op onze telefoons. Het is spekglad. We mochten van het bericht het huis niet uit, maar ja, hoe doe je dat als je dieren moet voeren? Het is gelukt, maar vraag niet hoe: varkens die omrolden, katten die uitgleden, schapen ondersteboven. Wij zijn overeind gebleven door over het erf te schuifelen. Van een afstandje leek het wel een slapstick. We kunnen voor de zoveelste keer dit jaar niet weg. We zitten in de verkeerde hoek

Gisteren kreeg Grietje haar pedicure weer op bezoek. De Klauwmevrouw heeft haar hoefjes niet geknipt. Grietje loopt zo goed als niet meer en dus besloot ze dat ze haar geen extra stress wilde geven. Grietje heeft artrose en is doof en blind. Ze kruipt een beetje door haar stal. Daar ligt een lekkere strolaag en er hangt een warmtelamp. Grietje slaapt eigenlijk hele dagen. Het geeft ons de vraag of dit een waardig leven is en dat is een hele moeilijke. Wanneer besluit je dat h