Max is inmiddels bijna vijf jaar. Zijn jaren van veel slopen zijn voorbij. Inmiddels kauwt hij nog sporadisch aan een bank, dus we doen nu al een jaar met hetzelfde bankstel! Daarnaast is hij een enthousiaste, lieve en fijne hond. Hij staat onderaan de rij in de roedel en is de verzorger van het stel. Hij houdt altijd rekening met anderen en als iemand een wondje heeft, of een beetje vies is geworden, gaat hij het verzorgen. Heel bijzonder is dat. Hij is gevoelig en vrolijk.

Het begint oogsttijd te worden. Onze pruimenbomen hangen vol. De appels en peren doen het wat minder dit jaar en van de kersen hebben we, zoals gewoonlijk, niet veel meegekregen. De vogels eten namelijk ook mee. We hebben dit jaar voor het eerst wat bramen, maar daar zijn de varkens al langs geweest. Een groentetuin is hier nooit iets geworden, maar fruit en kruiden hebben we volop. Het gaat ook een goed jaar voor de druiven worden. De ranken hangen helemaal vol en het terras

Het begon de spuigaten uit te lopen. De drie varkens die mij inmiddels om half vier (!) 's ochtends uit bed haalden omdat ze wilden eten. Niet te doen dit. Dus ik bedacht een plan: ik voerde ze gisteren meer voer dan ze gewend waren én de laatste voerronde deed ik om half negen 's avonds (in tegenstelling tot drie uur 's middags). Het heeft gewerkt! Vanochtend waren ze er pas om zes uur. Zo kom ik weer eens aan slapen toe. Ze hebben gisteren dus veel meer voer gehad dan geb