

update Sander
Sander begint zijn plekje in de groep te vinden. De eerste dag liep hij wat schrammen op omdat hij besloot zijn grote nieuwe vrienden uit te dagen. Vooral Trudy zorgde ervoor dat hij zijn plaats leerde kennen. Trudy ziet en hoort niet veel, maar ze voelde wat hij probeerde te doen en ging gewoon op hem zitten. Sander droop af en bleef op een verstandige afstand van de groep. Gisteren was die afstand al wat kleiner. Hij slaapt nu aan dezelfde kant als de anderen in de hooischu


Sander
Welkom Sander! Gisteren is hij bij ons komen wonen. Sander woonde zijn hele leven op een vakantiepark, maar toen zijn maatje in moest slapen, wisten zijn verzorgers dat hij niet alleen kon blijven wonen. Via via komt hij nu bij ons. Sander stapte welgemoed de trailer in. Een half uur rijden was natuurlijk doodeng en uit de trailer komen duurde dus even, want hij kreeg in de gaten dat er iets helemaal mis aan het gaan was: wat gebeurde er allemaal en waar brachten ze hem naar


nog even genieten
Nog even genieten van het blad aan de bomen. Onze twaalf eiken hebben weer een jaar gezorgd voor schaduw en eikels. De varkens waren er gelukkig mee, met die eikels. De meiden Trudy en Jeanette wisten niet dat het bestond: eten dat zomaar uit de lucht valt. Ze maakten het dit jaar voor het eerst mee en hebben vakkundig gezocht in elk gaatje en hoekje. Volgend jaar zullen ze de buit met nog een varken moeten delen, want volgende week komt er een grote vriend bij. Spannend, dat


van Spaanse vuilstortplaats naar een Drentse eik
Daar zit ie. Mica. Onder de eik voor de Klaproos. Katten zitten graag op die plek, ik weet niet waarom, maar er zit er altijd wel één. Mica is hier nu bijna 4 jaar. Hij werd ooit gevonden op een Spaanse vuilstortplaats en naar Nederland verhuisd. Mica kon niet bij zijn redders wonen, want dan zou hij de zwaluwen daar in huis bedreigen. Dus kwam ie hier. Mica heeft Jelle als grote vriend en die twee spelen nog steeds heel wat af. Mica is een fotomodel (zie de foto hieronder),


leeg
We hebben al het stro uit de kapschuur laten halen. De afgelopen 15 jaar woonden er varkens in, Ollie, Els, Grietje, Hector, Graat, Teun, Missy om er maar een paar te noemen. Sinds de twee nieuwe meiden, Trudy en Jeanette, vorig jaar bij Teun kwamen wonen, zijn ze met z'n allen in de hooischuur gaan wonen. Dat is natuurlijk ook een superplek en aangezien er binnenkort nog iemand bij komt, is dat ook de plek vanwege meer ruimte. Ze lagen nog wel graag te zonnen in de kapschuur


een zwaar leven
Zo ziet ze eruit 's avonds, na het graven. Chica moet bijkomen van de zware arbeid waar ze dag in dag uit mee te maken heeft. Elk vrij moment moet ze naar de voortuin om daar de diepste gaten te graven. Niets kan haar tegenhouden. De plicht roept. Er worden steeds pogingen gedaan om de grond weer naar de oorspronkelijke plek te brengen, dus daar heeft ze dubbel werk van. We kunnen wel stellen dat Chica een heel zwaar leven heeft. 22 oktober 2026, donderdag


vrienden
Witteman kennen jullie inmiddels wel. De wilde kater die zich hier op het erf gevestigd heeft. Vanaf het moment dat Mick en Mattie hier kwamen wonen was Witteman vrienden met hen. Zodra ze buiten komen rent hij er met opgestoken staart op af. Hij speelt met ze, slaapt graag tegen ze aan en zit altijd in buurt van (meestal) Mick. Zó leuk om zo'n wild dier zulke vriendschappen te zien hebben. You go, Witteman! 16 oktober 2026, vrijdag


schuurput
Midden op ons erf staat een grote steen met een gat erin. Ik noem het de wensput en we hebben hem daar al ruim 15 jaar staan. In de zomer vol water, in de winter vol blad. We kochten hem ooit bij een tuinspullenzaak. Wat we nooit hadden bedacht is dat het de perfecte plek is om even lekker aan te schuren. De wensput is dus een schuurput geworden waar elke dag wel een varken zich even lekker aan schuurt. De put is zo zwaar dat ie niet verschuift en wij zijn blij dat hiermee on


dierendag 2026
Stralende zon, knalblauwe lucht en een stilte die zo stil is dat je het klapwieken van voorbijvliegende vogels hoort. Ik lig in het gras en de honden scharrelen in mijn buurt. Wat zijn ze heerlijk, dit soort dagen. Vinden de honden ook. Het is Dierendag en wat wens ik alle dieren op de wereld een veilig thuis. Een plek waar iemand voor hen zorgt en van hen houdt. Dat gun je ieder dier. Vandaag en alle andere dagen. Wist je trouwens dat Erve Knots sinds kort een Instagramacc


hij komt steeds dichterbij
Zwerver Witteman voelt zich iedere dag een héél kleine stukje veiliger op ons erf. Of eigenlijk moet ik zeggen: hij voelt zich helemaal thuis en veilig op het erf, maar ook steeds meer met ons. We kunnen nu tot op een meter afstand komen. Hij redt zich hier prima, eet lekker mee met het voer in de hooischuur, is grote vrienden met Mattie en Mick, maar van mensen moet deze van oorsprong wilde kat niets hebben. Laatst lag ie te slapen en kon ik hem een fractie van een seconde a


