Hier zijn ze graag. In de wei. Vanaf een uur of tien hebben ze het hooi bij hun stal op en dan begint het gemekker, geblaat en gehinnik: "Wij willen naar de wei." Het betekent dat vanaf dat moment de honden in een kleinere ren gaan en dat het hele spul een paar uur lang met de kop aan de grond staat. Tot een uur of drie, want dan voeren we nog wat hooi of lekkers bij de stal. Vanaf dat moment is de wei weer van de honden. Ja ja, het is een heel geplan op Erve Knots want we wi

Wat zijn we toch blij dat we ooit in Drenthe neer zijn gestreken, toen we op zoek waren naar een plek voor ons dierentehuis. De natuur is hier zo prachtig. Sinds een paar maanden wandelen we twee keer per week een ochtend (naast het dagelijks uitlaten van Chica) en we komen dan op de meest geweldige plekken. De foto is van het Nije Hemelriek, waar je om een plas kunt lopen die op sommige plekken bijna Caribisch oogt. Gisteren liepen we het Wolvenspoor bij Schoonloo, ook wonde

Pasha voor het nieuwe raam in de Klaproos. We hebben afgelopen najaar een van de drie deuren van de Klaproos vervangen door een raam met een vensterbank. Vanaf dag 1 lag er een kat te slapen of zat daar naar buiten te kijken. Zo was het bedoeld en dat hebben ze meteen begrepen. 6 juli 2026, maandag

De grote werkdrukte en de grote zomerwarmte zijn over! Mijn laatste lesdagen zitten er op. Zoals gewoonlijk werk ik wel de hele zomer door (lessen ontwerpen, studenten bezoeken op hun werk, beetje schrijven), maar werk is voor een paar weken bijzaak in plaats van hoofdzaak. Hoofdzaak is het erf: lekker rommelen, schoonmaken, bij de dieren zijn: een betere vakantie kunnen we ons niet voorstellen. We gaan tweemaal per week een ochtend wandelen. Dat doen we nu al een paar maande

Onze varkens zijn bang voor modder. Niet te geloven. We proberen modderbaden voor ze te maken, maar als ze doorhebben dat ergens modder ligt gaan ze er als een haas vandoor. Er is gelukkig veel schaduw onder de bomen en struiken op het erf, maar een beetje water kan geen kwaad vinden we. We hebben nu een soort 'varkensdouche' aan staan. Aanvankelijk was dat ook een reden om op grote afstand te blijven, maar na een poosje bedacht Teun zich. Hij deed voor wat je kunt met zo'n

Als je weer twee varkens een veilig en goed thuis biedt, sta je niet altijd stil bij de consequenties. Trudy en Jeanette kwamen hier in december wonen. Al snel waren ze dikke maatjes met Teun. Teun is een rustige goedzak. Alle vorige varkens waren dat eigenlijk ook. Dus hebben we ons nooit gerealiseerd dat het anders kan. Begrijp me goed, de nieuwe meiden zijn schatten, maar .......... ze zijn gewend om luidkeels te laten weten wanneer het tijd is om te eten. Dat is op zich n

De Klaproos en een blik op de omgeving van bovenaf, vanuit het raam van het huis. Er is maar één dier in beeld. Ik zie katertje Mica voor de Klaproos staan. De laatste weken kom ik haast niet aan schrijven (en foto's maken) toe, want ik heb het nogal druk met werk. Het is leuk, maar zeven dagen in de week aan het werk is wat veel aan het worden. Nog twee weken volhouden en dan ben ik twee maanden weer vooral op het erf te vinden. Ik kan niet wachten, lekker tussen alle beestj

Ineens hing de staart van Mattie recht naar beneden. Er zat geen beweging meer in. Mattie heeft nog maar een halve staart, want de bovenste helft is er al eens afgeritst door een pony. Het staat hem goed, zo'n kort wollig staartje, maar als ie hangt, dan zie je daar niets van. Dit was natuurlijk een serieus probleem en Dick en Ina hebben er alles aan gedaan om hem te vangen en bij een dierenarts te krijgen, maar dat is niet gelukt. Meneer had zich verstopt en ik was dagenlang

Het ruikt héél lekker, het is een prachtig bloemengordijn en het duurt maar twee weken. Elk jaar weer genieten! 30 mei 2026, zaterdag

Mathilde is een bijzondere poes. Ze kijkt altijd kwaad en als je haar probeert te aaien krijg je een lel. Dat is echter niet het hele verhaal. Ze is namelijk ook heel aanhankelijk. Ze is áltijd binnen een straal van twee meter bij me vandaan. Waar ik ook ben. Op het erf, in de tuin achter de Klaproos, achter mijn bureau. Ze slaapt bovendien elke nacht tegen mijn hoofd aan op mijn kussen. Ik ben vaak bang dat ik middenin de nacht een klap krijg, maar dat is nog nooit gebeurd.