Onze varkens zijn bang voor modder. Niet te geloven. We proberen modderbaden voor ze te maken, maar als ze doorhebben dat ergens modder ligt gaan ze er als een haas vandoor. Er is gelukkig veel schaduw onder de bomen en struiken op het erf, maar een beetje water kan geen kwaad vinden we. We hebben nu een soort 'varkensdouche' aan staan. Aanvankelijk was dat ook een reden om op grote afstand te blijven, maar na een poosje bedacht Teun zich. Hij deed voor wat je kunt met zo'n

Als je weer twee varkens een veilig en goed thuis biedt, sta je niet altijd stil bij de consequenties. Trudy en Jeanette kwamen hier in december wonen. Al snel waren ze dikke maatjes met Teun. Teun is een rustige goedzak. Alle vorige varkens waren dat eigenlijk ook. Dus hebben we ons nooit gerealiseerd dat het anders kan. Begrijp me goed, de nieuwe meiden zijn schatten, maar .......... ze zijn gewend om luidkeels te laten weten wanneer het tijd is om te eten. Dat is op zich n

De Klaproos en een blik op de omgeving van bovenaf, vanuit het raam van het huis. Er is maar één dier in beeld. Ik zie katertje Mica voor de Klaproos staan. De laatste weken kom ik haast niet aan schrijven (en foto's maken) toe, want ik heb het nogal druk met werk. Het is leuk, maar zeven dagen in de week aan het werk is wat veel aan het worden. Nog twee weken volhouden en dan ben ik twee maanden weer vooral op het erf te vinden. Ik kan niet wachten, lekker tussen alle beestj

Ineens hing de staart van Mattie recht naar beneden. Er zat geen beweging meer in. Mattie heeft nog maar een halve staart, want de bovenste helft is er al eens afgeritst door een pony. Het staat hem goed, zo'n kort wollig staartje, maar als ie hangt, dan zie je daar niets van. Dit was natuurlijk een serieus probleem en Dick en Ina hebben er alles aan gedaan om hem te vangen en bij een dierenarts te krijgen, maar dat is niet gelukt. Meneer had zich verstopt en ik was dagenlang

Het ruikt héél lekker, het is een prachtig bloemengordijn en het duurt maar twee weken. Elk jaar weer genieten! 30 mei 2026, zaterdag

Mathilde is een bijzondere poes. Ze kijkt altijd kwaad en als je haar probeert te aaien krijg je een lel. Dat is echter niet het hele verhaal. Ze is namelijk ook heel aanhankelijk. Ze is áltijd binnen een straal van twee meter bij me vandaan. Waar ik ook ben. Op het erf, in de tuin achter de Klaproos, achter mijn bureau. Ze slaapt bovendien elke nacht tegen mijn hoofd aan op mijn kussen. Ik ben vaak bang dat ik middenin de nacht een klap krijg, maar dat is nog nooit gebeurd.

Wat zien ze er stralend uit, onze 'red-een-legkip-kipjes'. In hun prachtige witte verenpak, knalrode kammen en lichtroze pootjes kunnen ze zo uit een reclame voor gezonde kippen komen. De drie dames (nummer 3 wilde niet op de foto) hebben vanaf moment één het erf overgenomen. Vol zelfvertrouwen krabben ze hele mesthopen om en wandelen van hot naar her. Super dat het ze al anderhalf jaar zó goed met ze gaat. Om maar te zwijgen van de enorme eieren die wij van hen krijgen. Keep

Mick en Mattie zijn nu ruim een jaar op Erve Knots. Van twee schriele katjes zijn het stevige heren geworden. De eerste maanden onafscheidelijk, nu gaan ze meer hun eigen weg. Mick (links) is bijna altijd buiten en is de grootste vriend van onze Witteman (de wilde kater die hier woont). Mattie is vaker binnen en is een grote knuffelkont. Zijn bijnaam is 'Wolliebollie', door zijn ronde, pluizige uiterlijk. Heerlijke dieren zijn het: ze hebben zelfvertrouwen, zijn supervriendel

Het gaat er niet altíjd vriendelijk aan toe op Erve Knots. Soms zitten de katten in elkaars vaarwater. Dan moet er even duidelijkheid geschapen worden. Hier zie je Mattie die tegen Mica zegt dat ie uit de buurt moet blijven. Dat gebeurt in duidelijke bewoordingen. Pasha heeft zich achter een struik verstopt om alles goed te kunnen volgen. Zijn bek valt open van de taal die beiden uitslaan. Zo'n burenruzie geeft natuurlijk veel stof tot roddelen, dus hij probeert zoveel mogeli

Albert zit weer lekker in zijn zomervel. Deze week zijn hij en Pim geschoren. Onder dat dikke pak wol zat een pracht van een schaapje verscholen. De schaapscheerster zei het ook direct: 'Wat staat die mooi op zijn poten." Vorig jaar was hij nog zo'n 'halfwas', maar nu hij een volwassen (ex)rammetje is, blijkt hij een fotomodel. Daarnaast is het een heerlijk jong, nergens bang voor, grote vrienden met de pony's en heel tam. Blij dat jij er bent Albert! 7 mei 2026, donderdag