Wel & wee op het erf van een dierentehuis in Drenthe, met iedere dag een een bericht en een foto

2020

Trefwoorden in Blog
Archief '17, '18 en 2019
Links

Verven met Foto's
Annemieke Kierkels maakt hele persoonlijke afbeeldingen van jouw eigen huisdierenfoto's

 

Familie Bofkont

 

Krulstaarten

 

Weerbericht
Buienradar

Knots Berichten

  • Facebook Social Icon
  • Wix Twitter page

blijf van mijn poot

Ik was even een paar dagen offline. Woensdag sliep ik in een hotel en gisteren was de accu van de laptop leeg omdat ik de lader in dat hotel had laten liggen. Dat betekende een extra rit naar hotel Wientjes in Zwolle vandaag. Geen berichten hier dus de afgelopen dagen, maar er gebeurde natuurlijk wel weer van alles op Erve Knots. Zo moest Donder naar de dierenarts om zijn nagels geknipt te krijgen. Sinds hij als pupje de zolen van zijn voeten verbrand heeft, mag niemand aan zijn poten komen, dus zelf knippen zit er niet in. Hij loopt door die verbranding ook niet goed, waardoor hij te lange nagels krijgt. Er zit dus niets anders op dan zijn nagels onder narcose te laten knippen. Woensdagocht

wij waren er klaar voor

Van de buren kregen we stenen voor de bestrating van de parkeerplaats. De stenen voor het erf zouden door de stratenmaker zelf worden meegebracht. Gisteren zouden ze komen, maar er kwam weer eens niemand. Wat maken we dit toch vaak mee sinds we in Drenthe wonen. Vaklui die niet op komen dagen. Om moedeloos van te worden. Na contact te hebben opgenomen, zeggen ze te proberen om zaterdag te komen. Had ik daar nou deze week vrij voor gehouden? Wat dit voor gedrag is weet ik niet, we vermoeden dat we te begripvol zijn en dat we daardoor altijd onderaan de stapel terecht komen. Anderen drammen meer en gaan daardoor voor. Natuurlijk zijn er belangrijke dingen in het leven, maar balen is het wel.

de Klauwmevrouw

Vanmiddag was de Klauwmevrouw bij ons, met twee assistenten. De Klauwmevrouw is gespecialiseerd in het bekappen van varkenshoefjes zonder dat de varkens verdoofd hoeven te worden. Ze 'flipt' de varkens op hun rug en kan daarna de hoefjes weer mooi in model brengen. Bij onze varkens doe ik dat zelf (zonder flip), maar het kostte me de laatste tijd steeds meer moeite en aangezien de Klauwmevrouw vandaag in de buurt was, hebben we haar om advies gevraagd. Ollie en Vrouw Holle (Els) hadden te lange hoeven, maar kunnen door hun omvang niet geflipt worden. We zaten gezellig bij Ol en Els in het stro en na een paar buikkriebels gingen ze gemakkelijk op hun zij liggen. Zo konden ze al een eerste kni

ze heeft het voor elkaar

Na maanden is het zover: Ousi ligt bij de grote varkens. Ze had het aan zichzelf te wijten dat dat tot nu toe niet mocht, want ze bleef het leuk vinden om Ollie in de staart te bijten. Vrouw Holle schoot dan Ollie te hulp en joeg Ousi weg. Ous heeft beseft dat ze zich op deze manier niet geliefd maakt en heeft beloofd het niet meer te doen. Nu mag ze tegen de grote varkens aanliggen. We hadden de afgelopen dagen wat zorgen om Ousi. Ze heeft in korte tijd een dikke hangbuik gekregen en ze wilde twee dagen geleden ineens niet meer eten. Dat is meestal foute boel bij varkens. We zijn haar een paar dagen appel en komkommer gaan voeren en hebben haar pijnstiller gegeven. De buik is iets geslonke

Mien Ruys

Gisteren was ik in de tuinen van Mien Ruys. Zij was één van de eerste tuinontwerpers van Nederland en heeft de manier waarop we onze voor- en achtertuinen aanleggen stevig beïnvloed. Hoewel ik erg van mooie tuinen kan genieten, wil ik in onze eigen tuin eigenlijk alleen natuur. Dat wil zeggen: laten groeien wat er groeit, inheemse bomen, struiken en planten en een gazon is op z'n mooist als je het laat groeien en er enkel een pad doorheen maait. Laat Mien dat nu ook al bedacht hebben. Dit is één van de dertig tuinen die ze heeft ontworpen. Dat lijkt toch erg op onze voortuin :-). Wat nog wel een droom van mij is, is zo'n steen waar water uitkomt. We hebben zelfs zo'n steen, maar die zat in e

slimmerik

Het hele jaar hebben we onze uiterste best gedaan om te voorkomen dat er eendenkuikens uitgebroed zouden worden. Op de hooizolder, achter de houtopslag, tussen de struiken, bijna geen ei is ons ontgaan. Als er toch ineens ergens drie kuikens liepen, waren die een dag later op, want de jonge eksters en kraaien lusten graag een kuikentje. Nooit zagen we dat gebeuren, maar wel waren de kuikens ineens weg. De ekster- en kraaienkinderen zijn inmiddels groot en er is minder interesse in de pluizig hapjes. En juist nu loopt er een moedereend met tien (!) kuikens in de konijnenren, goed getimed van haar, want haar kinders zijn nu veel veiliger dan een paar weken geleden. Ze heeft haar eieren diep on

zonder snuiters

Het nadeel van grote honden is dat je niet stiekem iets op tafel kunt zetten :-). Vandaag kwamen Gerrit en Tineke (oom en tante) op bezoek en we hebben gezellig in de Klaproos gezeten. Voor wie het niet weet: de Klaproos is het kleine huis op het erf, waar ik werk en studeer. Tegenwoordig gaan we daar steeds vaker zitten als we bezoek hebben, want in het grote huis zijn de honden wel erg aanwezig. In de Klaproos konden we rustig bijpraten en herinneringen ophalen zonder dat er grote snuiters meeluisterden. Er luisterden natuurlijk wel een paar katten mee, want ja, op Erve Knots is er geen ruimte zonder dieren.

tuinieren met onkruid

De springbalsemien staat inmiddels manshoog op verschillende plekken op het erf. Voor de één is het onkruid, voor de ander (voor ons bijvoorbeeld) is het een prachtige plant. De afgelopen jaren had ie het wat lastig door de droogte, maar nu groeit ie als een tierelier. Een erf vol bloeiende 'onkruiden' is ons ideaal. Als straks de nieuwe borders er zijn gaan we deze vullen met planten die gewoon in onze bermen groeien. Niets zo mooi als inheems onkruid. Ik weet trouwens wel dat springbalsemien niet inheems is en in de vrije natuur teveel plek kan gaan innemen waardoor andere planten verdrongen worden. In ons tuin zorgen we ervoor dat de planten niet ongebreideld ruimte in gaan nemen en ze zi

de beste plekjes

Ousi kent de beste plekjes om een dut te doen. Hier ligt ze op de composthoop in de ochtendzon.

favoriete plek

De open kapschuur is de favoriete overnachtingsplek voor vele dieren. Drie van onze varkens slapen er iedere nacht en vaak worden ze vergezeld door ganzen, eenden, katten en een konijn. Het is een heerlijk plekje, ik sta wel eens op het punt om daar ook te slapen, maar mijn eigen bed is nog nét iets comfortabeler.

hoe krijgen we ze op

De notenboom zit dit jaar zó vol noten, dat we maar eens wat extra recepten voor noten moeten gaan zoeken. Notencake, notenbrood, appeltaart met noten, ingelegde noten ...... Vorige jaren kregen we ze al niet op en nu zijn het er drie keer zoveel :-).

een droomplek

Vandaag eens geen plaatje van de dieren of ons erf, maar een foto die ik op internet vond. Dit lijkt mij ongeveer de fijnste plek op aarde: twee stoelen aan een meer. Ik kan de stilte bijna horen en de frisse herfstlucht bijna ruiken. Over een week heb ik vakantie en het gevoel van deze foto hoop ik in de vakantie vaak te ervaren. Het staat voor mij voor rust, mijmeren, natuur en stilte. Een plek om te dromen en na te denken. Hoewel er op ons erf ook vaak genoeg zo'n rust heerst, neem ik niet vaak genoeg de tijd om die echt te ervaren. Deze zomer komt het er hopelijk vaak van. Op ons erf maakte ik eens onderstaande foto, die heeft ook zo'n verstilde sfeer.

ze doen het

De hortensia's hadden het zwaar dit voorjaar, strenge vorst toen ze net in de knop zaten, daarna droogte, ik vroeg me af of er wel bloemen in zouden komen. Gelukkig zijn er nu wel wat lichtblauwe bollen bloemen tevoorschijn gekomen, niet zo uitbundig als anders, maar ze doen het. Het feit dat Eddy ze af en toe water geeft, helpt ook natuurlijk.

schuilmussen

Tegen de achtermuur hebben we betongaas voor klimplanten gemaakt. Nou zijn er in geen velden of wegen klimplanten te bekennen, maar toch heeft het gaas een nuttige functie. Als het regent, schuilen de mussen er graag.

wij kijken wel uit

'Gaan jullie maar lekker onder het afdak zitten, wij blijven binnen. Van die drie meter lopen worden we helemaal nat, daar hebben we geen zin in.'

groen hol

Deze week lieten we al een foto van de voortuin zien. Hier de toegang tot het terras bij de keuken. Alsof je een groen hol in gaat. De regen van de afgelopen tijd doet de tuin veel goed. Alles groeit als kool. Van ons mag het de hele zomer dit weer blijven: maximaal 18 graden, om de dag een sloot regen en 's nachts lekker koel. De komende dagen staat ons weer veel nattigheid te wachten en we kijken er naar uit. En de modderpoten nemen we voor lief :-).

het was een dolle boel

We hadden bezoek van zondagmiddag tot maandagochtend. Hazel en Bregt (mijn nichtje en haar vriend) kwamen logeren. We hadden het heel gezellig en de honden vonden het helemaal top. We hebben niet zo vaak bezoek en de gasten werden dan ook enthousiast begroet. Mas viel Hazel om de hals en daarbij torende hij zóver boven haar uit dat ze bijna omviel. Eddy had zijn focus op Bregt, want die was in de weer met de ballengooistok. Mannen met stokken, daar heeft Eddy het niet zo op en dus dook hij naar de broekspijpen van Bregt. Lara was juist weer helemaal te spreken over Bregt en de stok, want dat betekende dat ze balletjes kon gaan halen. Donder hield alles in de gaten en riep ons tot de orde als

speciaal vervoer voor Sergio

Vanochtend om half elf stonden Mariska en Annelies van de Dierenambulance Coevorden bij ons voor de deur. Onze Sergio was namelijk helemaal niet lekker en kon haast niet meer bewegen. Hij piepte van de pijn. We maakten een afspraak bij de dierenarts en omdat we Sergio met zijn zestig kilo niet in onze Knotsmobiel konden krijgen, moesten we ander vervoer regelen. Gelukkig stond de ambulance voor hem klaar! Met vereende krachten kregen we hem op de brancard en in de ambulance. Bij de dierenarts aangekomen vond Sergio die nieuwe omgeving zo interessant dat hij zowaar weer begon te lopen. Hij deed een grote en een paar kleine boodschappen op de parkeerplaats van de dierenarts en voelde zich mete

puur natuur

Denk je even rustig te kunnen gaan zitten, komt dat mens met de camera er aan. Dit is in onze voortuin, een groene woestenij. We laten de natuur al een paar jaar haar gang gaan, in de hoop dat daardoor de grond gezond wordt en we vinden het nog mooi ook. De honden vinden het prima, die zitten net zo lekker tussen het onkruid dan op een glad gazonnetje. En in de wei krijg je dan dit soort bloemenvelden. Het zoemt er van de bijtjes.

© Erve Knots