Wel & wee op het erf van een dierentehuis in Drenthe, met iedere dag een een bericht en een foto

2020

Trefwoorden in Blog
Archief '17, '18 en 2019
Links

Verven met Foto's
Annemieke Kierkels maakt hele persoonlijke afbeeldingen van jouw eigen huisdierenfoto's

 

Familie Bofkont

 

Krulstaarten

 

Weerbericht
Buienradar

Knots Berichten

  • Facebook Social Icon
  • Wix Twitter page

piesvoeten

Whaaaa! Ik sta naast mijn bed in een grote hondenplas. Met mijn piesvoeten loop ik naar de badkamer. Een nat spoor op het zeil. Teckel Teun woont sinds kort ’s nachts boven en hij kan niet de hele nacht zijn plas ophouden. Het is de gewoonste zaak van de wereld geworden om ’s ochtends eerst de bovenverdieping te dweilen, maar een plas direct naast mijn bed is een verrassing. We zijn wel wat gewend. Negen honden en zeventien katten in huis betekent ongelukjes opruimen. Hoewel, ongelukjes? Veel van onze dieren hebben nooit geleerd waar ze nou precies geacht worden hun grote en kleine boodschap te laten. In hun verleden deed dat er niet toe en dus kijken ze stomverbaasd als wij er wat van zegge

mooi stel

Mooi stel he? Pim, onze zwartbles en Femke, ons Texelaartje. Jammer dat ze geen lammetjes zullen krijgen, want dat waren vast mooie schaapjes geworden. Nu zijn ze dikke vrienden, dat is ook fijn. Pim was ooit de beste vriend van Bebe, maar sinds die vond dat ie de baas over iedereen moest spelen, heeft Pim een ander maatje gezocht. Pim en Femke zijn altijd samen. Femke heeft een zwaardere stem dan Pim en ook haar pootjes zijn een stuk steviger. Pim is een soort balletdanser met die dunne beentjes.

laat maar gaan

Als je nooit iets aan het onkruid in het gras doet, krijg je dit. We hebben inmiddels een b(l)oeiend 'gazon'. Natuurlijk tuinieren komt steeds meer in de belangstelling te staan. Dat betekent bijvoorbeeld dat je onkruid niet ziet als iets dat weg moet, maar dat waardevol is voor de grond. Mocht je het te overweldigend vinden, dan kun je het altijd wegknippen. Het bodemleven blijft dan in tact. We willen veel meer van deze ruige plekken waar van alles groeit. Ons probleem is dat we teveel dieren hebben die elk groen sprietje wegpikken. We gaan in ieder geval zorgen dat de vogelschare niet groter wordt en in de loop van de tijd vanzelf wat uitdunt. Verder gaan we her en der een hekje zetten, z

verdrietig bericht

Becky is overleden. We hebben haar maar zes jaar bij ons mogen hebben. Vanmiddag hebben we haar in laten slapen, omdat haar nieren het begaven. Becky was al een poosje ziek. We hebben daar niet eens veel van gemerkt. We zagen wel dat ze was afgevallen en dat haar achterpootjes kaal waren geworden. Ze was echter wel levendig en de laatste tijd trok ze meer naar ons toe. Misschien had dat ons moeten waarschuwen. Pas gisteravond was ze sloom. Vanochtend ben ik met haar naar de dierenarts gegaan en daar bleek dat haar nieren bijna niet meer werkten. Becky is nooit een heel gezond katje geweest. Ze had altijd last van haar oogjes en bleef (te) slank en klein. De laatste weken sliep ze 's nachts b

het duurt nog even

Bloeiende blauwe regen, ik zie de foto's overal op Facebook en Instagram staan. Wij hebben witte regen voor het huis staan, maar die is nog niet zover. Deze foto is van een paar dagen geleden, de knoppen zijn nu iets groter, maar bloei is nog ver te zoeken. Waarom hij hier zoveel later is, weet ik niet. Misschien dacht ie 'ik houd de spanning er nog even in.' Mocht je je afvragen wat die vage vlekken zijn die je voor de pergola ziet: de foto is vanuit huis genomen en je ziet de hondenkwijl op het raam. Dat zit op al onze ramen. Heel gewoon hier.

bloei

Het ruikt heerlijk op het erf, want de sering bloeit. Gelukkig heeft die de droogte overleefd en staat nu op een paar plekken te stralen. We kijken uit naar meer regen. Het buitje van gisteren stelde hier niet zoveel voor, maar er schijnt meer aan te komen. We zien steeds beter welke struiken de droogte niet hebben overleefd. Over een week heb ik een weekje vrij en dan gaan we aan het rooien.

gedonder in de verte

Het is drukkend. Na de warme dagen van de afgelopen tijd, nam de luchtvochtigheid toe vandaag. In het zuiden schijnt al veel water te zijn gevallen. Hier dondert het in de verte en de wind steekt op. Net even alle ramen en deuren gecheckt. Iedereen zit veilig. Melua was altijd ontzettend bang voor onweer. Ik ging dan bij haar liggen en hield haar vast. Dat hielp. Donderslagen zullen me voor altijd aan haar herinneren.

makkie

Poezenweer is het. Saar ligt languit in de zon te rollen. Heerlijk vindt ze het. Hoe goed het weer is, merken we altijd aan de kattenbakken. We hebben er vier en als het regent, worden ze volop gebruikt. Als het koud is ook. Maar op deze mooie dagen heb ik een makkie. Geen kat in het bakkie.

paaseieren zoeken

De honden hadden er het hele lange weekend naar uitgekeken. Ik had namelijk aangekondigd dat ze op tweede paasdag 'paaseieren' gingen zoeken. De paaseieren kwamen in de vorm van stukjes kaas en andere snoepjes, die ik vakkundig verstopt had toen ze niet keken. Juichend renden ze de wei in en iedereen deed mee! Normaal gesproken doet bij zoekspelletjes de helft niet mee, maar vandaag rook het té lekker. Prachtig om te zien was het. De onbetwiste winnaar was natuurlijk Wick. Wát een neus heeft hij. Daarnaast is ie razend slim en hij pakte de zoektocht dan ook methodisch aan. De rest liep gewoon zijn neus achterna, maar bij Wick zat er ook nog een systeem in. You go Wick!

kleine charmeur

Hoewel het nog net geen twee jaar geleden is dat hij kwam, nu toch vast Brandon in het zonnetje. Letterlijk en figuurlijk. Hij was het begin van een hele stoet Koekebakkers (honden uit het asiel van Peter Koekebakker). Brandon is de grootste knuffelkont op aarde. Altijd bezig een aai te krijgen, een lik uit te delen en hij vindt iedereen lief. En omgekeerd. Wát een leuk hondje is het. Hij voelt zich intussen al net zo vrij en vertrouwd hier als Donder. Ruim zeven jaar asiel waren hem niet in de koude kleren gaan zitten, maar hij heeft zich erdoorheen gecharmeerd. Er gaat geen avond voorbij of hij ligt dicht tegen me aan op de bank. Zonder dat is zijn avond niet compleet. En de mijne ook niet

de wijkagent

Ooit was Donder bang voor de camera en nu poseert hij als een volleerd fotomodel. Wat heeft hij veel geleerd in twee jaar. Donder is niet meer bang voor mannen, hij kan er tegen als je met iets in je handen loopt en hij ligt 's avonds languit op zijn rug op de bank. Van asielhond naar huishond. Zijn bijnaam is 'de wijkagent', want hij staat vooraan als er iets geregeld moet worden. Met één verfrommeld oor en een kleine hink in zijn loopje, heeft hij duidelijk een ruig verleden, maar nu is hij thuis op Erve Knots. Grote schat en vriend van iedereen.

ze wisten het

Op een warme dag liggen alle honden te maffen in de schaduw. Zoals je ziet hebben ze de afgelopen tijd flink gegraven en zandkuilen gemaakt. Ze wisten dat dit moment zou komen en dat die kuilen van pas zouden komen.

je moet wat

Een mooie dag was het. Veel zon en ik was thuis aan het werk. We sloten de dag af met een glaasje wijn. Nou ja, wijn is wat veel gezegd. We kunnen steeds slechter tegen alcohol en nadat we het alcoholvrije bier ontdekten, dronken we vandaag alcoholvrije wijn. We wisten niet dat het bestond en dat was maar goed ook, want het smaakte naar zuur appelsap. Het mocht de pret niet drukken, want de honden lagen om ons heen, Eddy en Lara haalden balletjes en ik zat met blote voeten in het gras. Het leven kon slechter. ps. gisteren geen blog omdat ik laat thuis was.

lekker in de zon

Het duurt nog wel even voor we over de schok van het overlijden van Melua heen zijn, maar intussen gaat het leven weer door. In een helder zonnetje genoot Femke vandaag van de zon. De dieren geven ons afleiding. Fijn om zoveel leven om ons heen te hebben.

gemis

En dan mis je haar in alles. Geen Melua die 's ochtends kwispelend de werkplaats uitkomt. Geen Melua die languit in de zon op het erf of in de voortuin ligt. Geen lekker hapje meer voor haar maken tijdens het voeren 's middags. Haar lege slaapplaats. Niemand die je voor de voeten loopt tijdens het voeren. Melua koos ons ooit uit. In de groep honden waarnaar we gingen kijken stond ze achteraan, maar zodra ze ons zag stormde ze naar voren en ging dicht tegen me aan staan. 'Bij jullie wil ik horen', leek ze te zeggen. Liefde op het eerste gezicht. Van beide kanten. Een liefde die nooit overging. Ook niet toen ze niet om kon gaan met kleine hondjes en ze teckel Gijs beet. Ze woonde vanaf die tij

nooit meer

Nooit meer die vriendelijke, grote, zwarte dame aan de poort. Zwaaiend met haar staart. Nooit meer 's avonds met een hand vol brokjes naar de werkplaats, bij haar in het stro liggen voor een laatste knuffel van de dag. Nooit meer een verhaaltje aan haar vertellen, terwijl ze in slaap valt. Vrijdagochtend is Melua overleden. Mijn grote vriendin. Mijn bewaker, mijn maatje. We hebben haar in laten slapen. Ze liep al een paar maanden moeilijk en kwam met veel moeite overeind als ze ergens had liggen slapen. Donderdagochtend viel ze en kwam haast niet meer in de benen. Vrijdagochtend vroeg gebeurde dat weer en toen kwam ze niet meer tot staan. We moesten de dierenarts bellen. Ze keek nog een paar

Bebe neemt weer eens een selfie

Bebe wilde een selfie nemen, maar hij had niet door dat ik vlak achter hem zat. De komende twee dagen even geen bericht op Erve Knots. Ik ben op minivakantie met een paar vrienden. Zondag ben ik er weer. Wat zal ik de dieren missen. In plaats van op de bank met Brandon, Eddy en Donder tegen me aan, zit ik morgenavond in een restaurant. Nu moet ik er nog niet aan denken, maar dat had ik altijd met vakanties. Ik wilde nooit van huis weg en als ik eenmaal weg was, dan was het toch wel leuk. Tot zondag!

groen

Alles loopt lekker uit. De munt staat er op veel plekken al florissant bij. Dat wordt thee drinken en salades maken. Laten we hopen dat de komende vorstperiode niet al te streng wordt. Hoewel ik een fan van kou ben, heb ik nu niet zoveel zin meer in ijs hakken en bevroren planten.

verdwenen kuikens

Arnold ligt lekker van het zonnetje te genieten. Het eendenbroedseizoen is weer begonnen. We hebben al wel zestig eieren op tijd verwijderd, maar vorige week zijn de eerste kuikens toch al weer uit het ei gekropen. Ze weten zich goed te verstoppen, die broedende muskuseenden. Het waren maar drie kuikens deze keer. Met de nadruk op wáren, want ze zijn er al niet meer. We staan maar niet meer stil bij wat er allemaal met ze gebeurt. De kraaien hebben nog geen jongen, dus deze keer zijn het niet de kraaien. Maar wie of wat dan wel?

lekker rollen

Met dit mooie weer zijn de honden bijna fulltime buiten. Lui in de zon op het terras liggen, door de wei rennen, snuffelen aan alle struiken. Een heerlijk honden-buiten-leven. Nu Dick ook nog organische mestkorrel heeft gestrooid, is Eddy helemaal niet meer te houden. Hij rolt meer dan dat hij loopt. Gelukkig ruiken wij die korrels bijna niet. Het wordt een ander verhaal als onze Ed straks ook nog keuze heeft uit verse paardenkeutels.

© Erve Knots