Wel & wee op het erf van een dierentehuis in Drenthe, met iedere dag een een bericht en een foto

2020

Trefwoorden in Blog
Archief '17, '18 en 2019
Links

Verven met Foto's
Annemieke Kierkels maakt hele persoonlijke afbeeldingen van jouw eigen huisdierenfoto's

 

Familie Bofkont

 

Krulstaarten

 

Weerbericht
Buienradar

Knots Berichten

  • Facebook Social Icon
  • Wix Twitter page

reuzen

Meestal leg ik de focus op de dieren als ik een foto maak. Vandaag de eiken in de hoofdrol. Onze eiken zijn reuzen aan het worden. Nu ze herfstkleuren krijgen geven ze het hele erf een gouden gloed. Van oudsher werden ze geplant om de kachel te kunnen stoken. Nu mogen ze blijven staan om het erf geborgenheid te geven. 28 oktober 2020, woensdag

ik blijf hier

Het ziet er naar uit dat de coronamaatregelen nog wel tot in het nieuwe jaar gaan duren. We werken thuis, we reizen niet, we gaan niet uit eten. Ik moet zeggen dat ik het vergaderen en presenteren via het beeldscherm wel even gehad heb. De komende maanden ga ik zoveel mogelijke in een schrijfretraite. Werken aan mijn onderzoek, aan het opzetten van een nieuwe opleiding en verder rommelen op het erf. Ik hoor de dieren niet klagen, die vinden het heel gezellig als ik thuis ben. En laat ik eerlijk zijn, werken in het leukste thuiskantoor van Nederland (mijn Klaproos) is geen straf. Dus als jullie me zoeken: de komende maanden zit ik hier! 27 oktober 2020, dinsdag

gemis en een kleed

Wat was het vandaag akelig stil in de Klaproos (mijn werkhuisje). Geen Mojo die een knuffel wilde of riep om een lekker hapje. Ik keek steeds tevergeefs naar de plek waar hij altijd op de stoel zat. Mojo zit zó in mijn systeem, dat een deel van mij nog niet beseft dat hij er echt niet meer is. Ik heb vandaag een vloerkleed neergelegd. Dat kon voorheen niet, want Mojo zou dat hebben gebruikt als kattenbak. Er lagen altijd kleine kleedjes die ik elke dag kon omwisselen en wassen. Het nieuwe vloerkleed viel erg in de smaak bij Weide, die er de hele dag op heeft liggen slapen. 26 oktober 2020, maandag

afscheid van Mojo

De meest bijzondere, stoere, lieve kater die ooit op ons erf woonde is er niet meer. Vanochtend hebben we hem moeten laten inslapen. Mojo had een aandoening in zijn hersenen waardoor hij heel langzaam de controle over zijn spieren verloor. Gisteravond kon hij zijn hoofd niet meer omhoog krijgen en wisten we dat het tijd was. Mojo is 12,5 jaar geworden, hij woonde bijna acht jaar bij ons. Met zijn bijzondere manier van lopen kon hij zich jarenlang prima redden en was op het hele erf te vinden. Sinds een kleine twee jaar bleef hij het liefst binnen. Hij vulde mijn werkhuisje met liefde en ik sloot elke dag af met een half uur knuffelen en gek doen met hem. Wat een kracht had hij, hij speelde o

avond in de varkensstal

Bij de avondronde is het fijn om even bij de varkens te zitten. Drie varkens, een paar eenden, zacht gesnurk. Af en toe draait iemand zich om. Buiten waait de wind en binnen is het luw. Een dierenarts die hier kwam zei: 'Hier zou ik ook willen wonen als ik een varken was.' 24 oktober 2020, zaterdag

mmmmmm

Mas is geen snoepkont en hij bedelt nooit, maar als er Franse kaas in het spel is, verandert alles. Bij het openen van de verpakking staat ie al naast ons en daarna doet hij niets anders dan naar de kaas staren tot we hem iets geven. Ieder dier heeft zijn voorkeuren, net als mensen. 23 oktober 2020, vrijdag

wij zijn er klaar voor

Ze zitten er klaar voor. "Kom maar op met die brokjes", drie snuiten de lucht in en wachten op lekkers. De varkens hebben het erg goed de laatste weken: voer en daarnaast eikels en druiven. Zó voor het oprapen. We voeren ze iets minder, want anders worden die buiken wel erg rond. 22 oktober 2020, donderdag

wat heb jij daar?

Als we overdag langs de omheining lopen, komen er altijd wel een paar kijken of we niet toevallig iets lekkers in de wei gaan gooien. Je kan maar beter vooraan staan nietwaar? 21 oktober 2020, woensdag

samenwerking

Onze druiven zijn ontdekt door honderd spreeuwen. Die strijken twee keer per dag neer op de pergola waar de druiven groeien en gaan als gekken tekeer om zoveel mogelijk druifjes te scoren. Daarbij vallen en heel wat op de grond en daar staan twee varkens te wachten, de slimmeriken. De druiven worden vakkundig 'opgestofzuigerd' door de dames en zo is iedereen blij. 19 oktober 2020, maandag

wel nabij

De dieren houden geen anderhalve meter afstand en gaan gewoon met z'n allen naar hun favoriete hangout-plek: de ponystal. Ze staan vaak met z'n allen rond de ruif en op het pleintje ervoor. Mensen moeten het doen zonder nabijheid in deze coronatijd, dieren gelukkig niet. Onze dieren zijn bovendien zo gastvrij dat wij er gezellig bij mogen komen hangen. Boffen wij even. 18 oktober 2020, zondag

vroeg op

Mist boven de weilanden om ons heen vanochtend. Vroeg opstaan om de dieren te verzorgen is niet altijd leuk op het moment dat je je warme bed moet verlaten. Als je eenmaal buiten bent, de frisse herfstlucht inademt, en de mist boven de weilanden ziet, is het leven goed. Als je even later al die snuitjes lekker ziet staan (her)kauwen, is het leven heel goed. 17 oktober 2020, zaterdag

konijnenkiller

Weten jullie nog dat er acht jonge, wilde konijntjes op ons erf kwamen wonen? De hele zomer huppelden zij vrolijk door de wei. Zelfs als de honden dicht in de buurt waren. Een paar dagen geleden heeft Eddy besloten om een einde te maken aan dat gehuppel. Vandaag kwam hij dood konijntje nummer vijf bij ons brengen. Hij kijkt er zo trots en tevreden bij dat we hem nog moeten bedanken ook. We zijn niet boos op hem, het is zijn natuur en dit is waar zijn ras voor gefokt is. We vinden het vreselijk, maar kunnen er niets tegen doen. Ze hebben alle ruimte, kunnen van het erf af (en Eddy niet) en kunnen zich overal verstoppen. Waarom Eddy ze te pakken krijgt is ons een raadsel, blijkbaar willen ze p

aanleunwoning

Caviaatje Zoë heeft haar eigen aanleuningwoning gekregen. Ze woonde tot voor kort in het caviadorp bij de konijnen. Ooit was ze daar met zeven vrienden, maar de laatste daarvan, Cody, is maanden geleden al overleden. Een cavia moet eigenlijk niet alleen zijn, maar Zoë leek heel happy in haar eentje. Nu het koud en donker werd, besloten we dat het niet goed voor haar was om daar nog langer te zitten. Nu heeft ze een warme, droge aanleunwoning in de Klaproos. Zo'n hokje is klein en als ze gewend is mag ze geregeld uit wandelen. Zoë is al zeven en begint een broos dametje te worden dat niet meer zoveel beweegt, dus misschien vindt ze zo'n klein hok ook wel fijn. In ieder geval lijkt ze zeer op

laat maar komen

De dagen worden kouder en Ollie nestelt zich wat dieper in het stro. In de nacht heeft hij ook nog vaak twee warme damesbuiken tegen zich aanliggen. Meneer heeft het goed voor elkaar. Laat die gure winter maar komen. 14 oktober 2020, woensdag

laptoptijger

We gaan weer een (gedeeltelijke) lockdown in, hoorden we zojuist in de persconferentie. Dat betekende even slikken en maar weer een training afzeggen. Online met groepen werken kan niet vanuit mijn kantoor thuis, want ons internet is daar te langzaam voor. Mojo besloot vanmiddag dat er even helemaal geen internet zou zijn, want hij wilde per se op mijn laptop liggen. Hij wil normaal gesproken niet eens op schoot, dus ik was verbijsterd. Mojo met zijn gehandicapte lijf, die heel duidelijk aangaf dat hij bij mij op het bureau wilde. Mojo's wensen gaan voor álles, dus dat werd een uurtje knuffelen met een laptoptijger. 13 oktober 2020, dinsdag

droge voetjes

Wat zijn we blij met de nieuwe bestrating. Geen natte, modderige voeten meer en een vrolijk stenenpatroon om over te steken van het ene huis naar het andere. Tegen de muur staan nog wat stenen, die nog een keer een cirkel onder de droogmolen moeten vormen. Voor de rozenstruiken zie je Mathilde op weg naar het kattenluik. Ook zij houdt droge voetjes. 12 oktober 2020, maandag

mussen op Erve Knots

Mussen hebben het goed op Erve Knots; graan om van mee te pikken, klimop en klimhortensia tegen de muren om nestjes in te bouwen en waterbakken voor een lekker bad. Er wonen hier honderden mussen en we hebben veel plezier om hun capriolen. Mensen vertellen ons wel eens dat er in steden steeds minder mussen te zien zijn, nou, het kan wel eens zijn dat ze allemaal hier zijn komen wonen en geef ze eens ongelijk. 11 oktober 2020, zondag

regen

Het regende zo hard vandaag dat de koeien schuilden onder de eikenboom. 10 oktober 2020, zaterdag

nieuwe matras

Sergio slaapt altijd in de hal. Hij vindt het daar lekker koel en rustig. Hij sliep tot voor kort op een groot slap kussen, dat wat oud geworden was. We hebben hem een nieuwe, orthopedische matras gekocht. Meneer is er heel blij mee, het ligt heerlijk, zegt hij. We hebben er meteen maar twee gekocht, want heel af en toe slaapt Mas bij hem. Het is ook voor mij fijn, omdat ik altijd even bij Sergio lig voor ik naar bed ga. Hij vindt dat heel gezellig, vooral omdat ik dan zijn buik kriebel. Zwaar leven heeft ie, die grote jongen. 9 oktober 2020, vrijdag

koninginnen van het erf

Zusje en Pippi, twee poezels die al sinds hun kittentijd op Erve Knots wonen, Zusje woonde hier al toen wij kwamen. Pippi vond ik op een verlaten weggetje, een paar kilometer hier vandaan. De dierenarts schatte haar vier weken oud. De dames blaken van zelfvertrouwen en voelen zich koninginnen van het erf. En laten we eerlijk zijn, dat zijn ze ook. 8 oktober 2020, donderdag

© Erve Knots