Wel & wee op het erf van een dierentehuis in Drenthe, met iedere dag een een bericht en een foto

2020

Trefwoorden in Blog
Archief '17, '18 en 2019
Links

Verven met Foto's
Annemieke Kierkels maakt hele persoonlijke afbeeldingen van jouw eigen huisdierenfoto's

 

Familie Bofkont

 

Krulstaarten

 

Weerbericht
Buienradar

Knots Berichten

  • Facebook Social Icon
  • Wix Twitter page

een knots erf

Onze varkens zijn misschien wel de meest prominente dieren op ons erf. De honden maken het meeste lawaai, maar de varkens maken de meeste indruk. Als je ons erf op komt lopen, kijk je recht in de kapschuur waar Vrouw Holle, Hector en Ollie verblijven. Meestal liggen ze te slapen en als we dichterbij komen, kijken ze ons met een half oog aan of steken zelfs hun kop even boven het stro uit. 'Lopen ze hier zomaar los?', vragen de gasten dan. 'Ja', zeg ik, 'en als de deuren van ons huis open staan, lopen ze ook wel eens naar binnen. Vrouw Holle komt zelfs wel eens bij me kijken als ik onder de douche sta.' De geur van shampoo zorgt ervoor dat ze even kijkt of er geen lekkere dingen te halen zijn

dat kan natuurlijk ook

Amaryllis en tulpen. Wat een mooie combinatie. Ik vond amaryllissen nooit zo bijzonder, tot ik ze ergens met korte stelen zag. Nu vind ik ze prachtig. Gek hoe je aanneemt dat bepaalde dingen nu eenmaal zo horen, zoals lange stelen bij amaryllissen. Als je eenmaal weet dat het anders kan, ontstaan er heel nieuwe mogelijkheden.

wie is daar?

We hadden bezoek vandaag. Anneke en Bertus kwamen helemaal uit Bergen op Zoom om Erve Knots en ons te zien. De dieren waren door het dolle natuurlijk. Ze zijn gek op belangstelling. Ollie, Vrouw Holle en Hector sprongen overeind om te kijken wie er waren (om eerlijk te zijn gebeurde dat pas bij de tweede 'bezichtiging', toen het bezoek weer weg ging, want bij de eerste waren ze te diep in slaap). Na de uitwisseling van een aai en een knuffel gingen ze tevreden weer liggen.

ook belangrijk

Na weken van op de bank zitten voor Dick (door de complicaties van de operatie aan zijn been), veel werk voor Ina en mij, verlies van dierbare dieren (Teun en Vlekkie), is het wel weer eens tijd voor een zaterdagavond met een wijntje. Even relaxen voor het eten en daarna met de honden languit op de bank 'The Crown' verder kijken. Morgen start de dag weer vroeg en het werk houdt nooit op, maar nu zijn we even vrij.

en nu Vlekkie

Vlekkie is overleden vandaag. Ina vond haar om drie uur vanmiddag in de wei. Er was tot vanochtend niets met haar aan de hand. Ik hoorde haar wel even roepen (ik voerde vroeg en het was nog stikke donker), maar ze klonk of ze ritsig was en dan komt ze nooit bij me. Ik heb dus verder niet gecheckt of er iets was. Gisteren at ze gewoon en was ze zichzelf. En nu heeft ze ons verlaten. Erve Knotser van het eerste uur. Bijna tien jaar geleden haalden we haar samen met Missy en Pebbles op uit Limburg. Hun baasje was ernstig ziek en kon niet meer voor hen zorgen. Vlekkie was de laatste die hier nog leefde, want Missy en Pebbles overleden al eerder. Vlekkie moet minstens vijftien jaar geweest zijn.

ze is het zat

Een bekende plek voor ons. De wachtkamer van dierenartsenpraktijk zuidoost Drenthe. Vandaag zat ik er met Nikki. Haar oog moest weer gecontroleerd worden. Het gaat goed en er zit al veel minder bloed in haar oog, maar het duurt nog wel even voor het weer helemaal goed is. We hoeven niet terug te komen, tenzij er iets mis gaat. Nikki is het intussen wel zat, al die ritjes naar de dierenarts en de dagelijkse zalf in haar oog. In de auto liet ze luidkeels weten wat ze er van vond. Het is al goed Nik, voorlopig zijn we klaar.

grote hemel

Een van de fijne dingen van buitenaf wonen is dat je soms van die prachtige zonsondergangen kunt zien. Natuurlijk zie je die in de stad ook, maar hier is de hemel groter. Mas is er niet zo in geïnteresseerd trouwens.

keuzes

Mas weet 's avonds niet zeker waar hij wil slapen. Bij Sergio in de hal? Bij de andere honden in de kamer? Vroeger sliep hij meestal bij Melua in de werkplaats, maar sinds zij er niet meer is, vindt hij het daar te eenzaam. Sinds kort pakt hij het als volgt aan: als het hem lukt vóór Sergio in de hal te zijn en het grote kussen te bemachtigen, slaapt hij daar. Als Sergio hém voor is, dan kiest hij toch maar voor de bank in de kamer. Moeilijk, al die keuzemogelijkheden.

slaap wel

Het is al laat. Dus alleen een kort bericht: we hopen dat jullie allemaal net zo lekker slapen als Brandon. Welterusten!

herinneringen

Vandaag is het tien jaar geleden dat mijn moeder overleed. Drie jaar later overleed mijn vader en hebben we de as van beiden uitgestrooid in hun favoriete stuk bos, vlak bij het geboortehuis van mijn vader, in Doetinchem. Mijn zus en ik gingen vandaag naar die plek met een bloem voor beiden en hebben daar gewandeld en herinneringen opgehaald. Het was een mooie dag.

rust

Alles rustig aan het Erve Knots front. We zijn het verdriet om het verlies van Teun aan het verwerken en de honden zijn daarbij een grote troost. Met Wick gaat het heel goed. Hij begint rust te vinden en kan het intussen goed vinden met alle andere honden. Hij heeft zijn vaste plek op de bank en raakt niet meer zo opgewonden van onverwachte dingen. Het helpt dat er de laatste maanden zoveel thuiszorgmedewerkers over de vloer kwamen. De honden wennen aan al dat vreemde bezoek. Met het been van Dick gaat het eindelijk de goede kant op. Zo goed dat er geen tweede operatie gedaan hoeft te worden. De wond kan nu verder vanzelf genezen. Voorzichtig beginnen we te hopen op betere tijden. Dick kan o

wandelen

Wat was het mooi buiten vandaag. Lara en ik hebben een lange wandeling gemaakt. Elke keer gaan we naar hetzelfde bos en de natuur is elke dag anders. Jammer genoeg lopen we vanuit ons huis niet zo het bos in, maar moeten we eerst vijf minuten met de auto. Lara vindt dat geen probleem, want in de auto zitten vindt ze haast net zo leuk als de wandeling zelf. Nu Teun niet meer mee gaat, kunnen we langere stukken lopen. Dat geeft weer nieuwe uitzichten.

bijzonder

Teuntje. Wat missen we hem. Vanochtend in het bos was het net of hij met me meeliep. Ik zag hem snuffelen, huppelen en struinen. Als een dier zo plotseling gaat, dan duurt het een poosje voor het echt doordringt dat hij er niet meer is. Toen hij insliep was ik er niet bij, ik moest werken. Ik gaf de hele dag les en dat was niet af te zeggen. Ina en Dick vertelden dat het heel bijzonder was. Op het moment dat hij de injectie kreeg begonnen alle honden te huilen als wolven. Dat doen ze elke dag wel een of twee keer, maar nooit midden op de dag. Sergio lag bij Teun en huilde ook. Teun kreeg een prachtig vaarwel.

verdriet

Vandaag is onze Teun overleden. We hebben een paar moeilijke dagen achter de rug. Teun had acuut nierfalen. Gisteren werden zijn nieren gespoeld en het was duidelijk dat hij zou moeten inslapen. Dat is vanmiddag gebeurd. Onze lieve, vrolijke teckel. De zachtste hond ooit. Bescheiden en tevreden. In februari is het veertien jaar geleden dat hij met zijn broer Gijs bij ons kwam wonen. Hij leek kerngezond tot een paar dagen geleden. Vorige week ging hij nog een paar keer mee naar het bos en snuffelde aan ieder takje. Hoewel al bijna 14, huppelde hij met ons mee, zijn prachtige oren flapperend naast zijn kopje. Onvoorstelbaar dat hij er ineens niet meer is. De hondenhemel heeft er een schat bij.

allerliefste Pim

Lieve Pimmetje. Ons meest bescheiden schaapje. Ooit als vriendje voor de zieke Bebe bij ons gekomen, maar toen Bebe een sterke gezonde geit was geworden liet hij Pim links liggen. Gelukkig kreeg Pim een vriendin: Femke. Die twee zijn nu onafscheidelijk. Hoewel, als ik in hun weitje op de picknicktafel of de geitentrap ga zitten, staat Pim altijd tegen mij aan. Hij laat Femke er zelfs even voor in de steek. Hij vindt niets fijner dan dicht bij me staan. Dan moet ik tegen hem praten en hem achter zijn oren kroelen. Zó rustgevend. Schapentherapie voor hem en voor mij.

sleepy boy

Onze jongste is de hele dag in touw. Hij is bezig met bezoekers begroeten, iedereen alarmeren bij een geluidje, de andere honden uitdagen, door de wei racen, door de paardenpoep rollen, spelen, tennisballen kapot kauwen en wat al niet meer. Ja, dan ben je moe 's avonds. Welterusten Eddy.

een-sta-in-de-weg

Kaat wilde graag weer eens op de foto, maar wat ik ook probeerde, Bebe stond in beeld. Kaat sprak hem nog mopperig toe, maar dat mocht niet baten. 'Nou, vooruit dan maar', zei ze, 'dan nemen we deze foto'. 'Daar sta ik tenminste duidelijker in beeld dan Bebe.'

ook een beetje feest op Erve Knots

Vandaag was het een feestelijke dag. Heeft te maken met mijn werk. Het is namelijk 25 jaar geleden dat ik voor mezelf begon als loopbaanadviseur en trainer. Het bericht deelde ik op LinkedIn en ik kreeg heel veel leuke reacties. Op deze plek gaat het meer om Erve Knots en de dieren, maar dat heeft natuurlijk ook alles met mijn werk te maken. Juist door de vrijheid van het eigen baas zijn, kan ik mijn eigen tijd indelen en zodoende ruimte maken voor de dieren. Dus ook op Erve Knots is het een beetje feest vandaag.

© Erve Knots