Wel & wee op het erf van een dierentehuis in Drenthe, met iedere dag een een bericht en een foto

2020

Trefwoorden in Blog
Archief '17, '18 en 2019
Links

Verven met Foto's
Annemieke Kierkels maakt hele persoonlijke afbeeldingen van jouw eigen huisdierenfoto's

 

Familie Bofkont

 

Krulstaarten

 

Weerbericht
Buienradar

Knots Berichten

  • Facebook Social Icon
  • Wix Twitter page

geknipt en geschoren

Om 10 uur was Jessica de schaapscheerster bij ons. Pim, Femke en Bertram stonden opgelijnd en konden niet wachten om afscheid te nemen van hun dikke jas. Na tien minuten per schaap stonden ze er weer fris en fruitig bij. Bertram werd, zoals ieder jaar, niet hartelijk ontvangen door Kaatje. Ze vind zijn nieuwe outfit niks. Een griezel is het zo, zegt ze. Dus bokt ze hem de wei door, tot ze door heeft dat het toch echt haar lieve Bertram is en dan wordt de vrede weer gesloten. Bert ondergaat alles gelaten en geniet van het frisse gevoel.

kippenreorganisatie

Het is leeg in dit kippenhok. Vandaag zijn tien van onze kipjes met twee haantjes verhuisd naar een andere fijne plek. Met dank aan Krulstaarten! Deze actie is onderdeel van een grotere reorganisatie. Een poos geleden zijn er al een stel haantjes verhuisd naar het Ganzenparadijs. In dit kippenhok -met grote ren- wonen Wiebe en Frits met hun dames. Wiebe en Frits zijn nu nog de enige hanen op het erf. Zij mogen niet meer op het erf om verdere gezinsuitbreiding te voorkomen. Morgen komen er nog wat meer kipjes bij, die we uit de werkplaats gaan plukken. Als dat gelukt is, hebben alle kipjes een fijn nachthok en bestaat de totale populatie uit nog 'maar' zesentwintig kippen. Voor Chickie (rech

snoeperd

Als de avond valt verzamelen zich een aantal katten op het terras van de Klaproos. Benjamin zit daar altijd bij, want hij weet dat er iets lekkers aan staat te komen. Hij neemt dan snel een paar hapjes en gaat daarna mee naar binnen, omdat hij weet dat daar nog meer uitgedeeld wordt. Een snoeperd eersteklas.

zevenblad

Zevenblad staat ook mooi op de vaas.

een goed leven

Janneke gaat er eens even lekker voor liggen. Zodra ik langsloop, hoopt ze op een buikmassage. Die ze vaak krijgt natuurlijk. Het gaat heel goed met de drie Göttingermeiden in de boomgaard. Van de boomgaard of de groentetuin is niet veel over sinds zij er wonen, maar ja, dieren gaan voor op Erve Knots. Ze hebben geen interesse meer om buiten hun terrein te komen. Ze hebben op hun eigen terrein fruitbomen, modder, bestrating, ieder een eigen hut (hoewel Janneke en Ousi eigenlijk altijd samen slapen), een heuveltje en struiken. Genoeg voor een goed leven, vinden ze.

wat een schat

Wat een heerlijke vent is het toch, onze Donder. Nu ruim twee jaar hier en volledig op zijn gemak. Hij geniet van de nieuwe bank en kan daar uitbundig op liggen pitten. Zijn vriend Brandon ligt altijd bij hem in de buurt (zie voeten). Vrolijk, aanhankelijk, stoer, vriendelijk, alles wat een schat van een hond maar kan zijn. Zijn bloemkooloor, zijn manke loopje en kale plekken maken hem alleen maar aandoenlijker. Ik hoef niet toe te voegen dat we gek op hem zijn toch? :-).

uitzicht

Nog een blik op ons terrein. Nu door het voorraam van de kamer. Geen slecht uitzicht toch? Witter regen, een pony in de wei, vogelhuisje en ons zonnige zitje.

groen

In tegenstelling tot de treurige bomen en struiken die ik onderweg zie, is alles op het erf mooi vol en groen. Gras hebben we niet, maar de rest staat er prima bij. De vijver is vol in gebruik en er wordt heel wat af gebadderd.

geen burn-out

In de vroege ochtend, net na het ontbijt, is er niets zo fijn als even uitbuiken met de warme zon op je buik. Hector, Ollie en Vrouw Holle nemen er de tijd voor tot de lunch. Dan is het tijd voor een ommetje en het opscharrelen van wat graankorrels die de vogels hebben laten liggen. Om vier uur volgt het diner, gevolgd door weer een wandeling en daarna kruipen ze gedrieën in de hoek om het eten opnieuw te laten zakken. Af en toe gaat er een snuit omhoog om te checken of er niet toevallig een appeltje gebracht wordt en langzaam valt de schemering. Om negen uur is iedereen diep in slaap. De varkens hebben het ideale dagritme tegen een burn-out gevonden. Misschien moesten ze er maar eens cursus

treurig gezicht

In het bos waar Dick elke dag (en ik soms) met Lara en Teun loopt ziet het er een beetje treurig uit. Het frisse groen is al snel verschrompeld. De natuur is nog steeds kurkdroog, na de hete, droge zomer van vorig jaar. Ik weet wel dat de jonge blaadjes elk jaar al vroeg opgegeten worden door rupsen en dat daarna alles wel weer bijtrekt, maar ook de onderbegroeiing is karig. Ik zie het in de hele natuur. Bomen met slecht blad, weinig planten op de grond. Triest. Ik hoop zó op een natte periode.

geurgordijn

Ja, ik moet hier ook dit jaar natuurlijk weer een foto van maken: de Wisteria in volle bloei. wat is ie mooi he? Een wit geurgordijn.

hij schiet wat door

Zie hier Suske, de kalkoen, in de kippenren (voorheen: hanenren). Hij is zo dol op dat plekje dat hij nooit uit de ren gaat, hoewel hij dat wel kan (via het dak van het hok en dan op de rand van de ren). We halen nu elke ochtend Suske gedwongen uit de ren, want hij is wat doorgeschoten in zijn zorg voor de kipjes. Hij gaat namelijk zitten broeden op de eitjes die ze dagelijks leggen en komt dan de hele dag niet meer van zijn plaats. We hebben slechte ervaringen met broedende kalkoenen (Sidonia heeft zich doodgebroed) en willen nu zorgen dat hij wel in beweging blijft en op andere gedachten komt. Om een uur of vier mag hij weer naar binnen en duikt dan onmiddellijk op de eieren. Rare jongens,

beetje kleur

Tijd voor geraniums. Het lijkt nu toch warmer te gaan worden en dus is het tijd voor een beetje kleur. In voorgaande jaren heb ik vele soorten bloemen geprobeerd, maar altijd was na twee weken alles kaalgevreten door de ganzen, eenden en kippen. Vorig jaar ontdekte ik dat ze boerengeraniums met rust laten. Die heb ik dus in veelvoud aangeschaft. En nu maar hopen dat ze ook dit jaar de knabbelgrage snavels overleven.

dametje

Onze Nikki doet het nog goed. Zestien wordt ze binnenkort. Ze heeft geen lipjes en nauwelijks nog tanden, maar ze redt zich er prima mee. Ze kwijlt nog wel eens als ze slaapt, dus haar vacht is niet altijd even proper, maar wat maakt het uit. Ze ligt nog altijd graag in mijn nek en volgt dan wat ik typ. Bijzonder poesje is het. Met geen andere kat heb ik ooit zóveel contact gehad. Ze lijkt wel een hondje. Ze zit nu luid spinnend naast me, want ze heeft net haar luxe kattenmousse op. Klein verwend dametje is het, maar ze is het dubbel en dwars waard.

de lucht is geklaard

Nu we het toch over hondengevechten hebben: Donder en Wick hebben elkaar deze week ook in de haren gezeten. Nee, niet alles is altijd koek en ei op Erve Knots. Wij waren er niet bij toen ze mot kregen, maar toen we thuis kwamen zaten beide onder de schrammen en de modder. Intussen is alles bijgelegd. Wick was al maanden een beetje geprikkeld (en onzeker) door Donder. Donder heeft er alles aan gedaan om Wick uit de weg te gaan, maar blijkbaar moest de waarheid even gezegd. Volgens ons heeft Donder de strijd gewonnen, want die is intussen zeer relaxt en Wick gedraagt zich nu naar Donder. Soms klaart een beetje onweer de lucht.

de seniorenafdeling

Teun is een paar weken geleden gegrepen door Wick, Eddy en Donder, zoals jullie weten. Hij had flinke wonden en moest daarvan herstellen. Na een paar dagen besloot hij zelf dat hij wel weer in de groep wilde zijn. Echter, na nog weer een paar dagen bedacht hij zich, en is aan de andere kant in het huis gaan wonen. Daar heeft hij de halve dag een stuk of drie honden bij zich en 's avonds gaat hij geregeld met ons mee naar boven. Dan slaapt hij languit op zijn rug op een dik kussen naast mijn bed. Ook is hij overdag bij mij in de Klaproos. Aan aandacht of gezelschap dus geen tekort. Hoe vaak we hem nu ook uitnodigen naar de anderen, hij wil niet meer. Het bevalt hem goed aan de 'seniorenkant'

dat moet ook gebeuren

Dick is druk deze middag. Na het voeren moet ook het gras langs de weg en in de tuin gemaaid worden. De honden vinden het geraas van de maaimachine maar niks en Eddy blaft zich dan ook de longen uit het lijf. Het duurt maar even, want in de tuin blijft meer dan de helft staan. Dick maait alleen een pad langs de rand. Even later mag Eddy zich de longen uit het lijf rennen, want dan gaan we met de bal gooien. Ed is een gentleman: de eerste bal is altijd voor Lara en daarna gaat hij er achteraan. Het meest gras blijft staan.

we zijn moe

Het was een lange werkdag en we zijn moe. Sergio ook.

vrij leven

Klaver is al lang geleden ontsnapt uit haar ren en sindsdien leeft ze op het hele erf. En ook daarbuiten, zoals je ziet. Lizzy (de zwart-bruine) heeft zich sinds kort bij Klaver gevoegd. Samen trekken ze de wijde wereld in. Doodeng, want daar schuilt zoveel gevaar. Vangen van deze twee lukt niet en dus moeten we aanzien hoe ze het avontuur opzoeken. Gelukkig komt hier nauwelijks verkeer en de vos is nog niet actief. Als het mis gaat, dan moeten we leven met het idee dat de dames een geweldig vrij leven hebben gehad. We hopen ook dat ze niet worden opgemerkt door een mannelijk wild konijn, want dan breidt de familie zich uit. Wat je toch allemaal meemaakt op Erve Knots. Je bedenkt het niet.

bakken onkruid

De bloembak bij de keuken staat inmiddels vol met zevenblad, springbalsemien, munt en nog iets waarvan ik de naam niet weet. We laten het zo en gaan genieten van de bloemen die tevoorschijn zullen komen. Op Erve Knots hebben we al genoeg zwarte, kale grond, dus plekken waar de bodem helemaal bedekt is, daar zijn we blij mee. Onkruid of geen onkruid, maakt ons niets uit.

© Erve Knots