Wel & wee op het erf van een dierentehuis in Drenthe, met iedere dag een een bericht en een foto

2020

Trefwoorden in Blog
Archief '17, '18 en 2019
Links

Verven met Foto's
Annemieke Kierkels maakt hele persoonlijke afbeeldingen van jouw eigen huisdierenfoto's

 

Familie Bofkont

 

Krulstaarten

 

Weerbericht
Buienradar

Knots Berichten

  • Facebook Social Icon
  • Wix Twitter page

curves

"Ja, ik ben een paar eikels aan het scoren, mag dat alsjeblieft? Of begin je dan weer over mijn gewicht? Ik loop wel een extra rondje, dan zijn die calorieën er zo weer af. Bovendien zijn 'curves' helemaal in de mode hoor." 30 september 2020, woensdag

gesprek aan tafel

Lucia ligt te slapen op tafel en Pim vraagt wat ze aan het doen is. "Nou niets eigenlijk", zegt Lucia, "ik droom wat voor me uit". "Is dat leuk?", vraagt Pim. "Ja hoor, want ik droom alleen maar leuke dingen." "Wat dan?", vraagt Pim. "Ik droom over lekker hooi, het zonnetje op mijn rug en over jonge brandnetels." "Oh," zegt Pim, "dan ga ik dat ook doen." "Zullen we samen dromen?" "Prima," zegt Lucia, "als je maar van mijn brandnetels afblijft." 29 september 2020, dinsdag

zojuist in de varkensstal

De varkens trekken zich niets aan van de anderhalve meter maatregelen. Ze slapen buik aan buik en hebben geen mondkapjes op. Maar ja, eigenlijk zijn ze ook een soort van familie en dan is het goed. Zoals jullie zien is Ousi inmiddels helemaal geïntegreerd. Ze kan het goed vinden met de Kunekunes, al plaagt ze Ollie nog wel af en toe. Het hele spul doet zich overdag tegoed aan eikels en we voeren dus maar wat minder, want die buiken worden ronder en ronder. 28 september 2020, maandag

stroslaapplaats

Deze week kwam er een nieuwe lading stro. Cato heeft er meteen haar nieuwe bed van gemaakt. Nu de werkplaats vol hooi en stro ligt voor de winter is het er heel behaaglijk. Als ik een kat was, zou ik het wel weten. Doe mij maar zo'n stroslaapplaats. 27 september 2020, zondag

thuisblijven

Tijd om 's avonds weer kaarsjes aan te doen. Het hout voor de houtkachel staat te drogen en wordt binnenkort weer aangestoken. Dit jaar lijkt het extra belangrijk om het thuis fijn te hebben, want het ziet er naar uit dat we veel aan huis gebonden zullen zijn. Afgelopen week heb ik al veel afspraken die ik buitenshuis had, naar online verplaatst en dat zal ik de komende weken waarschijnlijk vaak doen. De Coronacijfers klinken namelijk niet best, misschien moeten we zelfs wel weer een poos verplicht thuisblijven. Op Erve Knots zijn we er klaar voor en zien daar niet tegenop. De dieren vinden het alleen maar gezellig en zijn voor ons ook een belangrijke reden om te zorgen dat we gezond blijven

verfroller

Pim knijpt zijn ogen dicht tegen het felle zonlicht op een van de laatste warme dagen van het jaar. Op deze foto kun je mooi zien wat een bijzondere tekening hij heeft. Het is net of iemand met een verfroller een streep op zijn rug heeft gezet en daarna is opgehouden met verven. Pimmetje maakt het goed. Hij heeft een kamer die hij deelt met Femke, aan de voorkant van de stal. Daar krijgen ze hun voer, zodat hun brutalere vrienden het niet afpakken. Na het eten gaat de deur weer open en kunnen de bescheiden schaapjes weer naar buiten. Op deze mooie, frisse avonden wil iedereen nog lang buiten zijn en Pim is daar graag bij. 25 september 2020, vrijdag

bont gevederd bezoek

Ineens hoor ik iets kloppen, naast het terras. In de vlier zit een bonte specht. Het is voor het eerst dat ik er één zie op ons erf. Je moet even zoeken op de foto, want hij liet zich niet goed fotograferen. We krijgen een steeds grotere variëteit aan vogels om ons heen, dat is zo leuk om te merken. Tot nu toe zien we: mussen (héél veel), merels, winterkoninkjes, koolmezen (steeds minder), roodborstjes, geelgorsjes, kraaien, kauwtjes, scholeksters, nijlganzen (komen soms op bezoek), eksters, spreeuwen, uilen, valken, buizerds en nu dus ook een specht. Welkom allemaal! 23 september 2020, woensdag

flitsend

We melken dan wel geen koeien, een paar van die ouderwetse emmers staan wel leuk. Nadat we vorig jaar door omstandigheden het erf een beetje hebben verwaarloosd, zijn we nu wat punten op de i aan het zetten. In het najaar worden de dode bomen gerooid, planten we nog een paar struiken, komt er een box voor pakketten bij de poort en gaat de binnenboel geschilderd worden. Voor het voorjaar hebben we nog meer plannen. Kortom: Erve Knots komt er weer flitsend uit te zien. 22 september 2020, dinsdag

lekker jong

Wat is het toch een lekker jong. 21 september 2020, maandag

klaar

En ook de parkeerplaats is af! Het heeft even geduurd, maar nu kunnen we zonder natte voeten uit de auto stappen. We hebben het jaren geprobeerd met gras waaronder matten lagen, maar door de droge zomers was ook daar het gras verdwenen en stonden we bij regen in de modder. Nu nog even dit opruimen: 20 september 2020, zondag

zo doet ie dat

Mas heeft zich goed door de warme zomer heengeslagen. Hij wordt al een dagje ouder en houdt niet zo van warmte. Hij slaapt het liefst op een koude vloer, ligt graag in de luchtstroom van de airco en doet het rustig aan. Nu het 's avonds lekker fris is, doet hij graag nog even een laat ommetje. Zijn vacht is al weer op wintersterkte, dus laat de kou maar komen. 19 september 2020, zaterdag

doe mij maar dit

De afgelopen dagen heb ik weer eens vele uren in de auto doorgebracht en tientallen mensen gesproken. Op één dag zag ik Groningen en Utrecht en vandaag was ik in Nijmegen. Het lijkt wel of het overal nóg drukker is dan voor Corona. Of zou het zo zijn dat, na al die rustige weken, de drukte meer opvalt? Misschien is het de leeftijd, misschien is het deze rare tijd, maar geef mij maar een stille, bemoste steen in plaats van drukke winkelstraten. Blij dat we in de rustigste uithoek van Drenthe wonen. 18 september 2020, vrijdag

altijd fijn

Elke avond is het genieten we als we met alle honden op en rond de bank hangen. Het zijn de vredigste uren van de dag. Niemand hoeft meer iets, iedereen is relaxt. Voor ons weegt het op tegen nooit uit eten kunnen of op vakantie gaan. We zouden toch alleen maar aan die kanjers van ons denken. 16 september 2020, woensdag

beetje stil

Wat is het stil geworden in mijn thuiskantoor. Hier woonden de afgelopen twee jaar zes katers en twee poezen. Van die katers zijn Max, Boris, Joep en Piri er niet meer en van de poesjes overleed Nikki. Nu zijn hier alleen nog Mojo, Benjamin en Mathilde. Verder wonen er nog elf andere katten op ons erf en in ons huis, maar die zijn niet altijd in de Klaproos. Het is goed zo, want nu ik hier ook wel eens mensen ontvang en veel beeldbel, is het handig dat er niet steeds katten op tafel springen. Stil is het wel. Wekelijks krijgen we nog vragen of we niet nog een kat, hond of varken op willen vangen, maar daar zijn we terughoudend in. We moeten het wel aan blijven kunnen (in tijd en geld) en er

geredder

Je hebt van die dagen dat je de hele dag achter van alles aanholt en maar zo weinig gedaan krijgt. Eigenlijk moet je dan de boel de boel laten en gewoon een stuk gaan wandelen. Dat doe ik dan niet, maar probeer toch te blijven redderen. Morgen volgt er nog zo'n dag - weer vijf werklui op het erf en een to-do-list van hier tot Tokio - dat ik denk dat ik het bijltje er bij voorbaat maar bij neergooi. Een wandeling in Nieuwlande (Lara staat er altijd klaar voor) en verder zien we wel. 14 september 2020, maandag

Julia is tevreden

Kip Julia, onze gekleurde, betonnen mascotte kijkt weer fris over het erf. Ik heb haar gewassen en nu staat ze te stralen in een hoekje van het plein. 'Het plein' is de naam die we hebben gegeven aan het stuk nieuwe bestrating tussen ons huis en mijn werkhuisje. Klinkt leuk toch: 'Om naar mijn werk te gaan moet ik het plein oversteken.' Morgen gaan ze verder met het aanleggen van de parkeerplaats en dan zijn we hopelijk klaar met het verharden van ons terrein. Er is al veel te veel verharding in de tuinen van Nederland en wij willen wel een groene oase blijven. Deze verharding is een vervanging van de zandige verharding die we al hadden. Langs alle randen komen volgend jaar stokrozen en ande

buitenkantine

Het terras van de Klaproos wordt, sinds ik thuis werk, intensief gebruikt. Het is mijn buitenkantine geworden. 's Ochtends een kopje koffie, 's middags thee en tussendoor even de benen strekken. Collega's kom ik er niet tegen, maar dat wordt ruimschoots gecompenseerd door alle dieren die me gezelschap komen houden als ik daar zit. We wisselen nieuwtjes uit en bespreken het weer en als de koffie op is, gaat ieder weer zijns weegs. 12 september 2020, zaterdag

naar het bos

Wat geniet ze elke dag van haar wandeling! Door de week gaat Dick met haar naar het bos bij Dalerpeel en in het weekend gaan we regelmatig naar het dorpsbos van Nieuwlande. Het maakt Lara niet uit waar we heen gaan, als ze maar mee mag. Het zonlicht gaf een bijzonder effect op deze foto en past helemaal bij een stralende Lara.

afscheid van Max

Er brandt een kaarsje voor katertje Max, want vanavond hebben we afscheid van hem genomen. Max had al een paar jaar een gezwel aan zijn oog dat langzaam groter werd. De afgelopen dagen werd hij sloom en vanavond bleek dat de kanker zeer waarschijnlijk uitgezaaid was naar zijn longen. We besloten dat het nu genoeg was. Max kwam uit de opvang van Makatsi in Nieuw-Amsterdam negen jaar geleden bij ons. Hou oud hij is geworden, is niet te achterhalen, hij was al een aantal jaren oud toen zijn eerste eigenaar hem daar achter liet. We hebben Max het best mogelijke leven gegeven. Hij was een echte struinkater, hij trok graag door de omgeving en was overal op het erf te vinden. Sinds hij ziek werd, w

knuffel in een imposant lijf

Onze wachter bij de poort. Sergio loopt graag een rondje langs hele de omheining om eventuele onverlaten schrik aan te jagen. Hij blaft wat in de verte en reageert op iedere beweging. Met zijn imposante lijf ziet hij er heel vervaarlijk uit. Dat hij de grootste knuffel op aarde is, weten de onverlaten natuurlijk niet. Als hij 's ochtends en 's avonds zijn ronde heeft gedaan, kan hij rustig gaan slapen. En wij ook.

© Erve Knots