Wel & wee op het erf van een dierentehuis in Drenthe, met iedere dag een een bericht en een foto

2020

Trefwoorden in Blog
Archief '17, '18 en 2019
Links

Verven met Foto's
Annemieke Kierkels maakt hele persoonlijke afbeeldingen van jouw eigen huisdierenfoto's

 

Familie Bofkont

 

Krulstaarten

 

Weerbericht
Buienradar

Knots Berichten

  • Facebook Social Icon
  • Wix Twitter page

lekker koel

En dan lijkt het wel weer herfst. Regen, wind, koele nachten. Ik vind het heerlijk en de dieren volgens mij ook. De honden slapen uit nu het niet zo warm is en in de stal ligt iedereen dromerig te herkauwen. We hopen dat het een koele zomer wordt, zodat we in mijn vakantie (eind juli) weer eens lekker aan de slag kunnen op het erf. Nog verder opruimen, schoonmaken, nieuwe borders maken. We hebben plannen zat, maar als het te warm is komt er niet veel uit onze handen. Bovenstaand plaatje heeft niets met dit berichtje te maken, maar is gewoon een mooi hoekje op het erf. Als je van roest en oude dakpannen houdt tenminste :-).

deze drie

Deze drie..., Donder, Brandon en Eddy, ... wat kunnen ze goed met elkaar. Gelukkig zijn al onze honden vrienden van elkaar, maar deze drie zijn zó leuk samen. Ze eten samen uit een bak als het kan, ze liggen graag tegen elkaar aan en ze rukken samen uit als er buiten iets gebeurt. De vriendschappen in zo'n roedel van zeven zijn zo bijzonder, we zijn er vaak ontroerd door.

straatkatten

Aan het einde van een warme dag (het was ruim dertig graden) zitten de katten graag op straat. Ze kunnen daar zitten omdat hier bijna geen verkeer langs komt. Af en toe rijden de buren langs, of een postbode, maar dan heb je het wel gehad en na zeven uur 's avonds komt er helemaal niemand meer langs. Ik heb wel eens meegemaakt dat ik zelf laat thuis kwam en dat ik moest stoppen omdat er een slapende kat midden op de weg lag. Dat is toch geweldig in ons overvolle land? Deze avond wordt de straat bevolkt door Mathilde, Max en Benjamin.

een woud van kruid

Aan de achterkant van ons erf, achter de houtwal, is een oase van Vingershoedskruid ontstaan. Ik weet nog dat ik in de eerste jaren dat we hier woonden, alle planten al vroeg uit de grond trok, want ik was bang dat de dieren er van zouden eten. Het is namelijk hartstikke giftig. Ik had de dieren onderschat, want die zijn zo slim dat ze het gewoon niet eten. Tegenwoordig staat er elke twee jaar een heel woud van kruid. Prachtig, en goed voor de bijen.

buiten zitten

We zitten weer lekker veel buiten. Daar hebben we tante Gerrie voor (we hebben de overkapping van het terras zo genoemd, omdat we die van haar gekregen hebben). We zitten daar koel bij grote hitte en droog bij regen. Eigenlijk is het zes maanden per jaar onze huiskamer. Aan alle balletjes zie je dat Lara er ook graag komt.

happy single

Onze lieve Zoë is de enig overgebleven cavia van de grote groep die we ooit hadden. Ze is al ruim zeven jaar en nog steeds fit. We weten dat een cavia eigenlijk niet alleen moet zijn, maar we gaan uiteindelijk stoppen met het opvangen van cavia's en dus moet het zo. Als Zoë ongelukkig zou lijken, dan zouden we een oplossing zoeken, maar eigenlijk lijkt ze eerder opgebloeid nu ze alleen is. Ze fluit, beweegt veel, eet goed en ze is ook wat dikker geworden nu ze een paar maanden alleen is. Ik durf het dus wel aan om haar alleen te laten. Ze zou ook kunnen verhuizen naar een plek met meer cavia's, maar uit ervaring weet ik dat cavia's een verhuizing niet leuk vinden, zeker als ze al zo oud zijn

verliefd

Al drie dagen eet hij bijna niets, staat vooral naar de buren te kijken en draaft heen en weer langs de omheining. Hij hinnikt erbij, hele dagen en nachten. Wat is er aan de hand? ....... Binky is 'verliefd'. De merrie in het aangrenzende weiland ziet er geweldig uit en ruikt zo lekker, vindt hij. De hormonen spelen hoog op. Zijn broer Boris deed een dagje mee, maar heeft intussen zijn interesse verloren. Langzamerhand begint Bink ook wat rustiger te worden. Gelukkig maar, want zoveel opwinding gaat ten koste van ieders nachtrust.

zorgenkinderen

Actiefoto van onze twee grootste zorgenkinderen. Max, links, die een tumor aan zijn oog heeft en Mojo, die een handicap heeft waardoor hij steeds slechter loopt. Regelmatig vragen we onszelf af of het moment gekomen is dat we na moeten denken over een afscheid, maar dan zien we Max weer vrolijk over het erf struinen en ligt Mojo te spinnen op zijn bank en dan denken we: 'vandaag nog niet'. We proberen goed in de gaten te houden of ze nog voldoende kwaliteit van leven hebben en we overleggen regelmatig met onze dierenartsen. En verder leven we bij de dag. Elke goede dag is er één.

groei en bloei

Tijd voor een bloemetje! We hebben dan wel niet veel bloeiende bloemen en planten op het erf, in onze potten groeit en bloeit het wel. Daar kan tenminste geen geit, eend of gans bij.

kijk eens wat wij gekregen hebben!

Op Erve Knots leven we zo duurzaam mogelijk: zonnepanelen, electrische auto's, geen gas. De konijnen wilden ook graag een zo duurzaam mogelijke bodembedekking in hun schuilhokjes. Het kwam dus heel goed uit dat Marlies Eising van de Welkoop in Coevorden ons nomineerde voor een lading bodembedekking van Joris No Smell. En ze won die voor ons nog ook! Zes grote zakken met een mix restmateriaal van karton en katoen kwamen onze kant op. We hebben de hokjes gevuld en de nieuwsgierige Aagjes gingen natuurlijk meteen op onderzoek uit. 'Dat is lekker droog en zacht', zeiden ze. We zijn er hartstikke blij mee!

alles of niks

Gisteravond waren we teleurgesteld omdat het droog bleef. Ze hadden donder, bliksem en veel regen beloofd, maar het werd een snikhete nacht zonder een zuchtje wind. Vanmiddag om een uur of vijf kwam de verlossing. We kregen regen, veel regen. De vijver buiten z'n oevers, de hal van de Klaproos blank, overstromende dakgoten en een put die het niet aankon. Het is ook alles of niks tegenwoordig. Nou ja, vandaag zijn we met alles heel gelukkig.

waarom nu hier?

Een groot deel van de kippen (we hebben er 25) kan zelf kiezen waar ze willen slapen. Ze hebben de keuze uit een kippenhok met stokken, de hanenbalken in de werkplaats en deze planken in de stal (en de bomen natuurlijk). De hele winter sliep hier maar één hen. Sinds kort slapen er hier vijf. Ik zou toch zou graag willen weten wat hen beweegt.

ik ben liever buiten

Elke avond staat ze me op te wachten op de geitentrap en vraagt of ik bij haar kom. Waarom ze speciaal daar wil afspreken is me een raadsel, maar als het even kan, zitten we daar een poosje te keuvelen. Daarna loopt ze mee naar het erf en krijgt de laatste knuffel van de dag. Saartje is een buitenpoes, ze komt heel zelden binnen en slaapt, als het koud is, lekker in het hooi in de werkplaats. Ik vind dat ze het goed bekeken heeft. Als je als kitten met je broertjes en zusjes in een koffer in een vuilcontainer bent gegooid, dan wil je natuurlijk nóóit meer binnen zitten.

groen, ganzen en zand

Zomaar een plaatje van een groen (nou, ja niet op de grond dan) erf. Ook tussen de beide huizen ligt hard zand, daar wordt in de bouwvak bestrating gemaakt. Die grond is te hard en wordt zo vaak met zwaar materieel bereden, dat het beter is om daar stenen te leggen. We gaan daar wel borders maken, zodat het niet alleen maar steen is. Dit gedeelte blijft zand. De ganzen eten hier elk sprietje groen op dat er verschijnt. Omdat deze 'graasvogels' zo graag gras eten, gaan ze elke dag een paar uur in de voortuin. Daar is gelukkig gras genoeg.

ja! het is bijna zo ver

Daar hangt ie, de kabel die ons naar de moderne wereld brengt. Vandaag is de kabel vanaf de straat naar het huis aangelegd. Nu alleen nog naar binnen en dan hebben we glasvezel en dus snel internet! Toen we hier elf jaar geleden kwamen wonen, zou het binnen twee jaar aangelegd zijn. Dat heeft dus wat langer geduurd. We hebben ons gered met langzaam internet, al betekende het dat ik af en toe naar Groningen of Amersfoort moest rijden om een filmpje te uploaden. Soms was internet zo langzaam dat, als je een woord getypt had, het een paar tellen duurde voor het op je scherm verscheen en films stopten steeds om te bufferen. Gelukkig was het niet altijd zo, maar betrouwbaar was het niet. Zeker nu

klusjes, klusjes, klusjes

Wat is er altijd veel te doen. Het erf ligt alweer vol poep als je net de laatste kruiwagen leeg hebt gegooid, er moeten struiken gesnoeid, ramen gelapt, konijnenhokken verschoond, iets aangeveegd of schoongemaakt. Vanavond hebben we de grote dieren een extra laagje vers stro gegeven en ik heb de Wisteria getemd. Nu hoeven we alleen nog maar tien dode bomen te rooien, tientallen meters haag te snoeien, omheining te maken en ...... ................kortom: we zullen nooit zonder werk zitten op dit erf.

steeds iets dichterbij

Ousi is al weer een paar dagen terug op het erf na haar berigheids-ban. Ze scharrelt vrolijk rond. Het is nog steeds niet zover dat ze goede vrienden is met Els en Ollie, maar centimeter voor centimeter komen ze wel nader tot elkaar. Ze staan gezamenlijk op hun appeltje te eten 's ochtends, ze snoepen samen graankorrels van de vogels en ze slapen nu toch al wat dichterbij elkaar. Els en Ollie lagen na één nacht al tegen elkaar aan, maar de integratie met Ousi vraagt wat meer tijd. Geeft niks, tegen de tijd dat het weer koud wordt, zullen ze elkaar vast wel vinden, want varkens zijn praktische wezens.

bejaard geitje

Lucia was vandaag niet lekker. Vanochtend wilde ze niet eten, stond heel stil en trilde met haar bekje. We maakten ons grote zorgen, ik heb haar pijnstiller gegeven en we hebben elk uur gecheckt of er al een dierenarts moest komen. In de loop van de ochtend werd ze beter. Ze heeft vanmiddag weer gegeten en net stond ze door het gaas gras bij de buren te eten. Ze keek me monter aan en lijkt weer opgeknapt. Lucia is een dame op leeftijd, hoe oud ze precies is, weten we niet, ze woont al acht jaar bij ons en toen ze kwam was ze zeker al een paar jaar oud. Geitjes kunnen zomaar ineens omvallen en Lucia heeft daar waarschijnlijk wel de leeftijd voor, maar ik heb zojuist met haar afgesproken dat z

brandnetels genoeg

We hebben dan wel geen gras, maar brandnetels hebben we genoeg. We laten ze zoveel mogelijk staan, want het zijn waardplanten voor vlinders. Bovendien vinden de geiten de jongen toppen lekker. Het was zó droog dat ook de brandnetels slap begonnen te hangen, maar gelukkig viel er vanmiddag een stevige plens regen. Ze voorspellen nog wat meer regen de komende dagen. We kunnen niet wachten ...

© Erve Knots