Wel & wee op het erf van een dierentehuis in Drenthe, met iedere dag een een bericht en een foto

2020

Trefwoorden in Blog
Archief '17, '18 en 2019
Links

Verven met Foto's
Annemieke Kierkels maakt hele persoonlijke afbeeldingen van jouw eigen huisdierenfoto's

 

Familie Bofkont

 

Krulstaarten

 

Weerbericht
Buienradar

Knots Berichten

  • Facebook Social Icon
  • Wix Twitter page

de drie dagen regel

Bertram ligt wat meer dan anders. Hij heeft pijn aan zijn rechter voorpoot. Toen we net met het opvangen van dieren begonnen, renden we meteen naar de dierenarts als er iets was met een dier. Tegenwoordig kijken we het meestal drie dagen aan. We weten intussen dat verreweg de meeste klachten (niet eten, wat sloom zijn, een zere poot, een wond) na drie dagen over zijn of verbetering laten zien. Dat geldt ook voor Bertram. Inmiddels loopt hij nog een klein beetje mank, maar dat mag geen naam hebben. Bert vindt het prima, want aan zijn lijf liever geen polonaise (of een dierenarts).

het kwam toch nog goed

Ken je dat verhaal van die geitentrap waar geen kip (en ook geen geit) op ging zitten? Drie jaar lang niet? Nou, tegenwoordig is die geitentrap volop in gebruik. Er wonen konijntjes onder, Kaat en Bert schuilen er graag en de geiten liggen er regelmatig op. Zo kwam het toch nog goed.

lekker liggen

Ollie houdt van zijn strobed. Elke dag maakt hij zijn ommetjes, eet wat graan mee met de ganzen, scharrelt onder de seringenstruiken en maakt vervolgens rechtsomkeert naar de kapschuur. Daar heeft hij, samen met Hector en vrouw Holle, zijn slaapkamer. En op zo'n winderige dag als vandaag is niets lekkerder dan languit liggen in het stro.

over een modderbad en verdwenen kuikens

De temperaturen zijn dusdanig dat vrouw Holle een dagelijks modderbad nog steeds prettig vindt. Ze gooit de waterbak om en draait met haar dikke derrière in de plas. Met een diepe zucht laat ze zich zakken en zit een poosje dromerig voor zich uit te staren. Daarna zet ze haar zoektocht naar eikels voort. Ze vindt het leven goed vol te houden zo. Een jonge eend houdt haar gezelschap. Over eenden gesproken: de kuikens van begin deze week zijn allemaal weg. Opgegeten door kraaien, uilen en weet ik wat voor rovers nog meer. We zagen het nooit gebeuren, maar elk uur was er een kuiken minder. Een andere moedereend had ook nog eens negen kuikens uitgebroed en dus zijn er deze week 25 kuikens verdwe

heen en weer

Lara mist haar dagelijkse uitjes naar het bos met Dick al zes weken. Ik ga zo vaak als ik kan en vandaag hebben we weer een fijne wandeling kunnen maken. Naast het bos mist ze ook haar baan als bijrijder naar de supermarkt en naar de Welkoop. Vandaag hebben we dat goedgemaakt. Ze mocht mee naar het ziekenhuis om Dick naar een afspraak te brengen. Ze bleef in de auto en hield goed in de gaten of Dick al weer in zicht was. Daarna ben ik in de middag ook nog twee keer naar het ziekenhuis gereden omdat Dick nóg meer afspraken had. Die vielen precies tijdens voertijd, dus moest ik heen en terug, daarna voeren en daarna weer heen en terug om Dick op te halen. Tjonge, als je wat met je gezondheid h

levensstijl

Met Hector gaat het geweldig. Hij is slank geworden, voelt zich kiplekker en wandelt heel wat af tegenwoordig. Een heel verschil met drie jaar geleden. Op deze foto (van ongeveer twee jaar geleden) was zijn buik al ingenomen en was hij al wat kilo's kwijt, maar je ziet dat hij daarna nog slanker is geworden. Dit was één van de eerste foto's. Bij varkens duurt het een poosje voor ze afvallen, maar de aanhouder wint. Zijn verandering van levensstijl heeft hem goed gedaan.

duurzaam bezig

Vorige week donderdag was ik de hele dag op zo'n mooie plek: de Allersmaborg in Ezinge. Een eeuwenoude burcht in het noorden van Groningen. De kleuren waren zo bijzonder. Ik kreeg er bijna zin in om ons huis bont te gaan verven. Misschien ook handig vanwege al onze dieren. Op al die donkere kleuren zie je de vlekken wat minder. Ik denk er nog over. Oktober is woonmaand en ik krijg altijd de veranderkriebels. Gelukkig heb ik geen tijd, dus wat de plannen ook worden, ze zullen even moeten blijven liggen. Vandaag hebben we de pelletketel aangezet, na het een hele lente/zomer en deel van de herfst zonder centrale verwarming te hebben gedaan. Niet omdat het zo koud is, maar het werd te vochtig in

oeps!

Tja, dat was dus niet de bedoeling, zestien kuikens! Die smiecht van een Amalia heeft weer stiekem zitten broeden in een konijnenhol . Zie dat maar eens tegen te houden. Zoveel eenden wilden we er echt niet bij hebben. Meestal zijn er na een week nog maar een of twee over, daar zorgen de kraaien en andere rovers wel voor. Of dat in de herfst ook zal gebeuren ...... we gaan het zien. Dat kunnen we toch niet tegenhouden. Voorlopig genieten we maar gewoon van dat jonge grut.

Wollie, de buurman

Door alle drukte van de laatste tijd lukt het me niet om elke dag een bericht te posten. Acht jaar lang lukte het wel, dus dit is een bijzondere tijd. Toen ik met deze blog begon, was het mijn bedoeling om de kleine gebeurtenissen op Erve Knots op te schrijven. Als een soort verslaggever van een piepklein plekje op aarde. Het leven staat ook nu niet stil, dus als het maar even kan, schrijf ik de berichtjes. Vandaag over Wollie, één van onze buurkatten. Wollie heeft ontdekt dat hij door het badkamerraampje van de Klaproos kan, en dat daar vaak lekkere dingen staan. Hij is nog wat voorzichtig, maar ik heb hem verteld dat dat niet hoeft. Elke kat is hier welkom. Er zijn minstens drie katten 'va

waarom zo veel?

Iemand vroeg ons: 'Waarom hebben jullie zovéél honden? Had je niet net zoveel plezier als je twee honden had in plaats van negen?' 'Ja', zei ik, 'vast net zoveel plezier, maar minder betekenis.' We hebben onze dieren niet alleen voor ons plezier namelijk. We doen dit omdat we zoveel mogelijk dieren een zo goed mogelijk leven willen geven. Precies zoveel dieren als wij aan kunnen. Dat betekent lang niet altijd alleen maar plezier. Het betekent plas, poep en kots opruimen, omgaan met zieke dieren, afscheid moeten nemen van dieren. Het betekent in een viezer huis wonen dan je zou willen. Het betekent vaak diep zuchten en doorgaan. Dat maakt ons niet uit, dat is het leven. Als je alleen voor je

wat nu weer?

Wie heeft er nu weer medicijnen nodig? Pechvogel Nikki natuurlijk. Een poosje geleden werden bijna al haar tanden getrokken en nu ze daar goed van hersteld was, kreeg ze ineens een bloedoog. Vandaag waren we bij de dierenarts en de voorste holte van haar linkeroog is helemaal vol bloed gelopen. Ze is nu blind aan dat oog, maar verder heeft ze nergens last van, zo lijkt het. Ze eet goed, doet haar vaste rondje en zit graag in mijn nek. Het kan van alles zijn volgens de arts en we gaan het eerst behandelen met Metacam en oogdruppels. Misschien helpt dat. Als dat niet werkt, volgt er een echo om goed in het oog te kunnen kijken. Maar dat is maandag pas. Deze week gaan we gewoon extra lief zijn

zonsopgang boven de Vossebelt

Het leuke aan vroeg opstaan zijn de prachtige zonsopgangen. In oktober hoef je er niet eens zo vroeg voor te zijn. Dit was rond zeven uur. Het moment waarop ik de dieren ga voeren. De kippen vinden het te vroeg, die blijven nog even op stok. Hun voer vinden ze later wel. De varkens, pony's, geiten en schapen vinden het geen probleem. Met de erflampen aan vinden ze hun voer ook wel.

zondagsrust

Omdat ik er nooit genoeg van krijg ...... slapende honden. Hun rust, hun tevredenheid, hun vertrouwen. Prachtig. Ze liggen graag op een kluitje en Wick doet steeds vaker mee (achter Brandon en Eddy zie je een stukje van de zwarte rug van Wick). Het was een warme zondag, het leek wel voorjaar. Toen ik met Lara en Teun door het bos wandelde vanochtend, regende het zachtjes en het rook lekker naar aarde. Een perfecte start van de zondag.

bezoek, opruiming en herfst

Dick kreeg vandaag ziekenbezoek. Martijn en Merbin waren er. Ze brachten lekkere biertjes en eten mee, zodat ik niet hoefde te koken. Dat is vriendschap. We zaten als vanouds aan de keukentafel en haalden herinneringen op aan onze tijd in Lunteren. Gezellig was het. Qua weer was het een miezerige dag, die ik heb doorgebracht met het opruimen van de werkplaats. We gaan die hele ruimte anders inrichten. Alle oude rommel eruit en ruimte voor alleen hooi en stro, zodat we in de toekomst de balen niet meer naar boven hoeven te hijsen. Alle verbouwingen zijn hier wel achter de rug en dus hoeven er geen zaagtafel en gereedschap meer te staan. Het is een hele klus, maar het geeft een voldaan gevoel.

lekker slapen

Wat zijn we moe elke avond. Dit zijn andere tijden dan anders. Dick is moe van het gestrompel en ik van alle klussen. De honden geven het goede voorbeeld: lekker slapen. Je wordt er al rustig van als je er naar kijkt.

mankepootjes

Tot nu toe gaf ik de varkens hun jaarlijkse schurftspuit, katten en honden hun medicijnen en moest er af en toe ergens een pleister op. Nu ben ik ineens ziekenverzorger van een mens. De wond aan Dick zijn been is namelijk nog niet veel beter en die moet ik nu elke dag verbinden. Eerst een soort watergel, dan een vettig gaasje, dan een soort maandverband, dan een elastisch verband en dan het gips en dan de speciale schoen. Een heel gedoe. Alle middelen zenden ze je gewoon toe vanuit het ziekenhuis. Gisteren mocht Dick van de vacuümpomp af en nu mag hij een beetje lopen. Hoera! Hij heeft nu wat bewegingsvrijheid en kan weer boven slapen. We hoeven nu ook niet meer de hele dag bij hem te zijn.

de Bink

Binky komt veel minder vaak op de foto dan zijn broer Boris. Hoog tijd voor weer eens plaatje van de knappe man dus. Bink is de baas van alle 'hoevigen' op het erf. Een pittige, vrolijke vent is het, waar iedereen ontzag voor heeft. Met zijn luide gehinnik als hij mij aan ziet komen met de voerbakken, laat hij iedereen weten dat het tijd is om te eten.

rust in de wei en frustratie in de auto

Onze buurvrouwen lagen vanochtend van een afstandje rustig te kijken hoe iedereen hier voer kreeg. 'Wij liggen gewoon ín ons voer', zeiden ze, 'dat is toch veel gemakkelijker?' Vaak zijn ze wat nieuwsgieriger en staan ze vlak bij de omheining. Waarschijnlijk is het nieuwe er wat vanaf en is lekker blijven liggen een betere optie. Bovendien was het nog vroeg. Het uitje naar het bos was trouwens een fiasco. Dick had met veel moeite een broek aangekregen over de slangen van de vacuümpomp. Daarna had hij zich in de rolstoel gehesen en die hadden we vervolgens naar buiten geworsteld en bij de auto gezet. Dick draaide zich in de auto en ik klapte de rolstoel in zodat die achterin de auto paste (we

zwoegen

He, he, eindelijk tijd voor een bericht. Het was zo druk de afgelopen dagen, dat ik 's avonds geen puf meer had om wat dan ook te doen. Gisteravond lag ik om half negen in bed. Het werk op Erve Knots vraagt zo'n zes uur per dag en sinds Dick niets kan doen, sta ik er alleen voor, naast mijn andere bwerk. Ina helpt ons gelukkig op de doordeweekse dagen, maar om zes uur s'ochtends ben ik de enige die de dieren te woord kan staan en na vijf uur 's avonds ook. Je hebt geen idee hoe vaak er een hond naar buiten of naar binnen wil, hoeveel boodschappen toch nog even gedaan moeten worden en hoeveel kleine klusjes er zijn. Het scheelt enorm als je al die kleine dingen samen kunt doen. Ik ben van 6 t

haar domein

Vlekkie slaapt al een aantal weken in het kippenhok. Bebe bewaakt de deur van de grote stal en Vlekkie durfde daar niet meer naar binnen. Naast de stal is het kippenhok en we zetten die deur nu altijd op een grote kier. We hebben er een strohoek gemaakt en Vlek kan daar prinsheerlijk slapen. Ze is heel blij met haar nieuwe slaapkamer en zorgt nu zelf dat daar niemand binnenkomt. Háár domein, zegt ze.

© Erve Knots