we zijn er wel klaar mee


We zijn het nu wel beu. Al weken begint de dag met het sjouwen van grote gieters vol water. Eerst een paar met heet water, zodat we de bakken kunnen ontdooien, daarna koud water om ze te vullen. Als we tegen de plastic bakken schoppen breekt het ijs meestal wel, maar als het ijs te dik is, werkt dat niet meer. De pomp is bevroren, ondanks dat hij in een geïsoleerd hok staat met een verwarmingselement dat het net boven nul had moeten houden. Siberische temperaturen hier. Onvergelijkbaar met ons huis (mijn kantoor) in Amersfoort, waar de wind gebroken wordt door alle huizen er om heen. Hier jaagt ie over de vlakte en vriezen je oren er af als je niet uitkijkt. Het enige bemoedigende is dat we weten dat het hooguit nog maar een paar weken kan duren voor de wereld weer groen en zonnig wordt. De dagen worden langer en de zon wint aan kracht. Er komt vast een dag dat ik terug verlang naar deze vrieskou, maar voor nu ben ik er wel klaar mee.

Af en toe moet je je leven ondersteboven houden, om te zien of er nog meer in zit.
 
Loesje
Recente Berichten

© Erve Knots