Wel & wee op het erf van een dierentehuis in Drenthe, met iedere dag een een bericht en een foto

2020

Trefwoorden in Blog
Archief '17, '18 en 2019
Links

Verven met Foto's
Annemieke Kierkels maakt hele persoonlijke afbeeldingen van jouw eigen huisdierenfoto's

 

Familie Bofkont

 

Krulstaarten

 

Weerbericht
Buienradar

Knots Berichten

  • Facebook Social Icon
  • Wix Twitter page

oudejaarsavond

Een rustige avond op Erve Knots. Alle dieren hebben het carbid-schieten goed doorstaan. Brandon was dit jaar zelfs helemaal niet angstig. Alleen Melua en Sergio waren wat onrustig. Ik heb ontdekt dat Melua rustig wordt van muziek en dus slaapt zij nu in de werkplaats met een gezellig piratenmuziekje op. Het is bijna twaalf uur en we vallen al haast in slaap. We zijn niet van die laterds en onze dieren al helemaal niet. Of we twaalf uur wakker halen is nog maar de vraag. Voor nu wensen we iedereen vast een goede jaarwisseling en morgen beginnen we met frisse moed aan 2019!

het was feest vandaag

Vandaag was mijn verjaardag. Traditiegetrouw hebben we deze dag zonder visite gevierd. Om vier uur kwamen Ina, Henk en Dyon wel even een borrel halen, maar dat mag, want zij horen bij Erve Knots. Verder ben ik vooral gefeliciteerd door Zalando, Facebook en de Verjaardagskalender (en een paar mensen via Whatsapp). Ook waren er bloemen en daar ben ik altijd heel blij mee. De dieren waren erg lief vandaag en het was dus een perfecte dag.

nu Muis

Vandaag is caviaatje Muis overleden. Muis is de achterste op de foto. Een paar weken geleden werden ineens alle caafjes een beetje ziek. Marnix is daar niet overheen gekomen en overleed een paar weken geleden, de rest werd weer beter. Muis hield aan die tijd een dikker buikje over, maar verder leek er niets aan de hand. Ze was levenslustig en stond vooraan te fluiten als ik met groenvoer langskwam. Gisteren nam ze nog graag haar stukje paprika aan. Vanochtend was ze ineens heel ziek en een uurtje later ging ze dood. Hadden we met haar naar de dierenarts moeten gaan? Ik heb daar slechte ervaringen mee. Onze konijnen en cavia's hebben dat nog nooit overleefd en de stress van het vervoer doet g

vele generaties

We hebben heel wat mee-eters op het erf. Als je goed kijkt zie je er een aantal voor de kapschuur in de lucht hangen. Die kleine grijze vlekjes. Dat zijn mussen. Als we graan gestrooid hebben dalen ze in grote getale neer. Er zitten er soms wel vijftig tussen de varkens en eenden op de grond. Zodra ze ons zien, vliegen ze in één grote 'woesh' weer omhoog. Ik heb wel eens gelezen dat mussen vele generaties lang op een plek wonen. Misschien hebben de voorouders van deze musjes wel alle vorige bewoners van deze plek gekend. Bijzondere gedachte. Wij zijn zuinig op onze musjes want de verhalen over ons worden misschien nog wel tientallen jaren in deze mussenpopulatie doorverteld en dan wil je toc

zielige frutsels

Ik heb totaal geen groene vingers. In de twee oude voerbakken (de slowfeeders waar de geiten steeds in gingen staan) heb ik dit voorjaar sterke struikjes geplant. Ze leken ons, met hun taaie, stekelige blad, kip- en eend-bestendig. Daarnaast zijn de bakken te hoog voor de eetgrage varkens en dus zouden het mooie volle struiken kunnen worden, dachten we. Compost onderin de bak, goede aarde erbovenop, ik heb er alles aan gedaan om het de struikjes naar de zin te maken. Het resultaat na al die maanden is dat ze wel kleiner lijken te zijn geworden. Ik geef ze nog jaren de tijd om te groeien, dus wie weet wat er nog ontstaat, maar voorlopig blijven het wat zielige groene frutsels.

iedereen eet mee

Nadat de varkens hun bak voer hebben gehad strooien we altijd nog wat losse brokjes rond. Dat vindt iedereen fijn. Niet alleen de varkens zoeken de brokjes, maar ook de honden, eenden en kippen. Een half uur lang staat iedereen met de kop aan de grond en als ze zeker weten dat er niets meer te vinden is, gaat ieder zijns weegs. De varkens naar bed, de eenden naar de vijver en de honden naar binnen.

creatief tuinieren

Het was ooit de bedoeling dat er voor de kippenren een laurierhaag zou groeien. De drie struiken die we pootten, doen het op zich goed, maar zoals je op deze (wat donkere) foto ziet, zijn ze aan de onderkant stevig gesnoeid. Het zijn nu meer laurier-boompjes. De dader? Vrouw Holle natuurlijk. Alles waar geen grote stekels aanzitten maait ze af tot op een hoogte waar ze met haar snuit bij kan. Boos worden heeft geen zin en we plaatsen het maar in de categorie 'creatief tuinieren met dieren'. p.s. gisteravond zat Hepie ineens weer op stok. Ze is twee nachten zoek geweest. Het gaat nog niet goed met haar. We hebben haar vandaag verwend met allerlei hapjes en ze zat vanochtend lekker in het zonn

gezellige kerst

Wij wensen iedereen gezellige kerstdagen! In onze houtkachel brandt een vuurtje, we doen kalmpjes aan en genieten van alle dieren. Kerst betekent hier vooral wat meer tijd voor elkaar. Het werk gaat altijd door, maar omdat er deze week niets moet is er tijd om lekker te rommelen en wat extra aandacht aan de dieren te besteden.

grote stappen

Twee dagen geleden schreef ik ook al over Wick. Dat hij na een dip zijn vertrouwen weer aan het hervinden is. De afgelopen dagen zette hij nog meer grote stappen. Tot nu toe hield hij ook wat afstand naar de andere honden, maar dat is over. Eerst kroop hij vanavond een poos tegen mij aan en daarna lag hij bij Brandon te slapen. Ik heb wel een uur bij hen gezeten. Genietend van de rust die over Wick aan het neerdalen is. Brandon is een goede leermeester voor hem. Wick was zomaar een uur diep in slaap, zonder op elk geluidje te reageren en met steeds meer ontspanning in zijn lijf. Wat is dit prachtig. Er zullen vast nog wel weer terugvallen komen, maar dit kent hij nu ook. p. Hepie heb ik vand

waar is Hepie?

Kippen verdwijnen soms zo ongemerkt. Dat komt vooral omdat we er zoveel hebben dat ik ze niet allemaal ken. Sommige kippen verdwijnen echter niet ongemerkt, want ik heb net het hele erf afgezocht naar Hepie 2. Ze was al een paar dagen niet lekker en zojuist zag ik dat ze niet op stok zat. Het is te donker om goed te kunnen zoeken en ik vrees het ergste. Haar zus (Hepie 1) overleed begin dit jaar. Het zijn de twee kippen linksboven op deze al eerder genomen foto. Ze kwamen hier in april 2010 en hoorden bij het eerste groepje dieren dat Erve Knots bevolkte. Ze waren toen al een jaar of vijf. De ouderdom slaat ooit toe. Ik hoop dat ik haar morgen vind en nog meer hoop ik dat ik niet goed heb ge

klaar is kerst!

En we zijn er weer klaar voor! De kerst. Ieder jaar rond deze tijd haal ik deze twee kerstboompjes uit de kast, steek de stekker in het stopcontact en klaar is Kees. Meer kerstversiering komt er niet, want naast dat we niet speciaal kerst vieren, is het met zoveel dieren in een klein huis niet te doen om een kerstboom te hebben. De honden zouden hun plasje ertegen plegen en de katten verwijderen de ballen net zo snel als we ze op zouden kunnen hangen. Nee, dit is meer dan genoeg. Een paar gezellige lichtjes en een extra kaars maken de sfeer. Kerst gaat over vrede op aarde en dat proberen we hier elke dag in praktijk te brengen.

Wickje

Op verzoek vandaag Wick in de hoofdrol. Het gaat goed met Wick al heeft hij het moeilijker dan de anderen met de aanpassing aan zijn nieuwe leven. Wick kwam vier maanden geleden bij ons, veel banger dan de andere honden. De eerste dagen liet hij zich niet of nauwelijks aanraken, maar dat verbeterde snel. Net als de anderen ging hij de eerste weken heel snel vooruit. Hij speelde, genoot van zijn vrijheid op het erf en kwam al snel een keer uit zichzelf tegen mij aanliggen. Als er voer in zicht kwam, werd hij erg fel en we zijn hem dan ook apart gaan voeren. Na drie maanden leek hij goed gewend, al bleef hij schrikkerig. Toen kwam de terugval (dat hebben ze allemaal, op Eddy na, gehad). Wick l

hier is het goed

Luciaatje, nieuwsgierig Aagje, eigenzinnig geitje, nooit vooraan, maar toch een baasje. Ze gaat al heel wat jaren mee op Erve Knots. Ze hoort bij de eerste garde en moet een jaar of acht zijn. Op de foto staat ze vanuit de hoogte in de gaten te houden wie wat krijgt. Ze kwam ooit omdat ze uit elke wei uitbrak. Dat heeft ze hier maar één keer gedaan en daarna besloot ze dat het hier goed was.

is hier nog iets te eten?

Sergio overweegt zijn zonden en dat zijn er nogal wat. Ze betreffen het jatten van eten. Een heel pak roomboter van tafel, eindeloos veel kattenvoer, koude pizza's van het aanrecht, een hele zak Frolic uit de kast en ga zo maar door. Meneer is een meester in het razendsnel wegkapen van voer. Hij past intussen dus niet meer door het hondenluik voor de kleine honden (ja, daar kon hij eerst wel door) en hij springt ook niet meer soepel over een hek van een meter. Dat zijn dan weer voordelen. Hij is daarentegen zo'n lieve knuffelbeer dat je hem alles vergeeft. 's Avonds ligt hij graag op schoot (of iets wat daarop lijkt) en gaat dan op zijn rug liggen kreunen. Een en al goedheid die hond, dus zo

gewapende vrede

Sinds het grote gevecht tussen Jip en Janneke is Janneke de baas. We hebben beide kemphanen een paar dagen apart gehouden tot de oren genezen waren en toen het hek maar weer open gezet. Jip (de witte) blijft aan haar kant van het hek en als Janneke op haar terrein komt, rent ze snel haar hut in. Ongelofelijk dat deze machtswisseling plaats kon vinden, want Jip was jarenlang de dominante. Janneke is nu een opgewonden standje geworden, dat ook Ousi domineert. Gelukkig gaat het er tussen die twee niet zo stevig aan toe en 's avonds liggen ze gezellig in een hut, dus daar hoeven we ons geen zorgen om te maken. We hopen dat beide zussen het wel een keer bij gaan leggen, maar dat zal tijd nodig he

eerste sneeuw

Na een late avond gisteren met een kerstdiner in Groningen, lag er vanochtend de eerste sneeuw van deze winter. Altijd mooi, zo'n witte wereld. Het was maar een klein laagje, maar het is de hele dag blijven liggen. De honden hebben gespeeld en de katten bleven binnen. Te koud aan hun voetjes. Ben benieuwd wat de rest van de winter gaat brengen. Over een week gaat het langzaam weer wat minder donker worden. Daar verheugen we ons op.

mag ik nog wat lekkers?

Femke is een lekkerbek. Ze staat altijd vooraan als ik met hooi, brokjes of wat wortels langskom. In haar vorige leven was ze alleen gras en hooi gewend en in het begin moest ze dus wennen aan stukjes appel of wortel. Nu begrijpt ze het onmiddellijk als ik met iets speciaals kom. Met haar mooie snuit kijkt ze je zo aan dat je het niet kunt laten haar nog iets extra's te geven. Vinden jullie ook dat haar neus op een hartje lijkt? Mooie Texelaarse meid is het.

even checken

Jammer dat ik hem niet scherp op de foto heb gekregen: onze majestueuze Hollandse landgeit Bebe. Meneer kijkt graag even bij de buren (Femke en Pim) over de deur om te checken of zij niet meer hooi krijgen dan hij. Hij is nog steeds de baas van de geiten en schapen al is hij niet meer zó dominant.

de familie waggel

Aaf, Eef, Krista en Joop gaat het goed. Ze waggelen lekker over het erf, nemen een bad in de vijver of in een drinkbak en zijn altijd bij elkaar in de buurt te vinden. 's Avonds sluiten wij het erf af en lopen ze in een gedeelte waar de omheining twee meter hoog is en we controleren regelmatig of er geen gaten gegraven worden door vossen. De dames en heer zijn dus veilig (afkloppen). Ze zijn de baas over de eenden en de kippen. In de vogelwereld lijkt te gelden dat wie het grootst is de baas is. In de mensen- of hondenwereld is dat lang niet altijd zo.

dikke vrienden

Onze twee grote blonde jongens. Sergio en Mas. Inmiddels zijn het dikke vrienden. Niets vinden ze leuker dan samen langs het hek rennen als er een fietser of auto langskomt. Bij een geluid buiten kijken ze elkaar even aan en scheuren ervandoor om de belagers weg te jagen. Mooi stel zo met zijn tweeën. De afgelopen weken waren ze tegelijk in de rui en je wilt niet weten hoeveel haar we iedere dag moeten opvegen, het lijken wel of we iedere dag een schaap scheren in de kamer.

© Erve Knots