Wel & wee op het erf van een dierentehuis in Drenthe, met iedere dag een een bericht en een foto

2020

Trefwoorden in Blog
Archief '17, '18 en 2019
Links

Verven met Foto's
Annemieke Kierkels maakt hele persoonlijke afbeeldingen van jouw eigen huisdierenfoto's

 

Familie Bofkont

 

Krulstaarten

 

Weerbericht
Buienradar

Knots Berichten

  • Facebook Social Icon
  • Wix Twitter page

het blije ei

Als onze honden hebben een heel eigen karakter (natuurlijk) en hét kenmerk van Brandon is dat hij zo'n blij ei is. Altijd door het dolle als hij mij ziet en eigenlijk iedereen die hij kent en vertrouwt. Hij springt hoog tegen je op en houdt niet op met likjes geven. Morgen ga ik voor twee dagen weg en ik verheug me nu al op de thuiskomst. P.s. morgen geen blog, als jullie me zoeken: ik zit midden in Amsterdam.

staatsgreep

De dames hebben nog steeds ruzie. Ze hebben allebei hun linkeroor flink beschadigd. Voorlopig houden we het maar even op een time out. Ze zitten apart. Jip komt haar hut nog steeds niet uit. Tjonge, als we hadden geweten dat een uitstapje van Jip dit tot gevolg zou hebben, hadden we haar nooit haar gang laten gaan. Het is alsof Janneke altijd op dit moment heeft gewacht en nu een staatsgreep in gang heeft gezet. Ben benieuwd waar dit toe leidt. Verder alles rustig op Erve Knots.

iedereen in de mand

De twee hondenmanden die Dick heeft gemaakt zijn een groot succes. Die in de keuken staat voor een infraroodpanneel en als dat aanstaat, is de mand helemaal onweerstaanbaar. Lekker warm en lekker zacht. Twee honden liggen er minimaal in en als het hem lukt, kruipt Eddy er nog bij. Vanmiddag waren Teun en Donder de gelukkigen. Met de varkentjes gaat het nog niet veel beter. Jip en Janneke vechten elkaar de tent uit. We hebben hen nu apart gezet, want het bloed vliegt in het rond. de dames hebben duidelijk een time-out nodig.

ruzie

Jip ligt bij te komen in haar hut. Vandaag is haar leiderschap aangetast. Vanochtend lukte het haar om haar eigen terrein te verlaten en op het erf rond te scharrelen. Ze vond eikels die nog niemand gevonden had, maakte een paar zakken pelletkorrels stuk en ging regelmatig kijken hoe haar buren Hector, vrouw Holle en Ollie lagen te slapen. Alles toen nog pais en vree. Toen ze bij het middagvoeren terug ging naar haar eigen terrein werd ze aangevallen door Janneke. Janneke en Ousi waren een dag van haar verlost geweest (Jip heeft de wind er stevig onder) en besloten dat ze de terugkeer van de leider niet zouden tolereren. Het werd een naar gevecht waarna Jip zich met een paar lelijke krassen

de jongste en de oudste

Eddy is onze jongste en Teun onze oudste (samen met zijn tweelingbroer Gijs natuurlijk). Honden doen niet aan leeftijdsdiscriminatie, lekker tegen iemand aanliggen heeft niets met leeftijd te maken, vinden ze. Zoals jullie zien (rechts), is onze grote bank nu echt gesloopt. Teun ligt in een gat waar de spiralen uitsteken. We hebben vandaag een nieuwe gekocht, die er over drie maanden zal zijn. In de meubelzaak krabden ze zich wel even achter het oor toen we vroegen om een bank die bijt-, krab- en scheurbestendig moet zijn om dat er altijd wel een stuk of zes honden op tekeer gaan. Wat had ik graag een rode of gele bank gehad, maar vanwege praktische overwegingen, die jullie wel begrijpen, mo

het winterhooi is er weer

Afgelopen donderdag heeft buurman Johan weer een grote baal hooi gebracht. De pony's, geiten en schapen keken er al reikhalzend naar uit. Ze vinden dit geperste hooi heerlijk. Het ruikt naar noten. De afgelopen jaren kwam de eerste baal begin november. Het hooi komt altijd als de koeien op stal gaan en dat was dit jaar iets later. We doen er meestal een week of drie mee. We zijn benieuwd of dat deze winter ook weer lukt.

thuis

Dit zijn van die dagen dat ik om half zeven van huis vertrek en om 8 uur pas weer thuis ben. Fijn gewerkt vandaag, maar de dieren vinden het minder. Als ik thuiskom word ik 'aangevallen' door tien honden en achttien katten die allemaal aandacht willen. Iedereen wil knuffels en wat lekkers, want dat ben ik hen wel verschuldigd vinden ze. Na een half uurtje wordt het rustig en zoekt iedereen een plek om in slaap te vallen. Werken is prima, vinden ze, als ze maar geen aandacht tekort komen. Soms zou ik willen dat ik mezelf in tweeën kon delen.

zijn plek

Slapende honden. Daar word je zelf rustig van. Mas verovert iedere avond een plek op de bank waar hij met zijn grote lijf kan liggen. Niets krijgt hem van zijn plaats. De rest vlijt zich om hem heen, inclusief wij.

the bodyguard

Weten jullie nog dat ik Donder niet kon fotograferen omdat hij dan altijd wegliep? Nou, dat is veranderd. Ik mag hem nu van heel dichtbij op de foto zetten. Elke avond ligt hij in zijn hoek van de bank en ik zit ernaast. Hij sliep toen ik deze foto wilde nemen, maar hij keek toch even op voor de foto. Donder is mijn bodyguard. 's Middags rond een uur of drie, vier, ga ik met de honden spelen in de wei. Eddy en Lara gaan ballen vangen, Mas en Sergio inspecteren het terrein, Teun en Gijs besnuffelen alle hoekjes en gaatjes, Brandon loop om mij heen te drentelen en Donder doet niets anders dan mij bewaken. Hij loopt stoer naast me en kijkt nadrukkelijk om zich heen om te zien of er geen onverla

de Knotsmobiel

Twee weken geleden hebben we onze nieuwe Knotsmobiel opgehaald uit Drachten.Onze oude Golf begaf het in augustus en werd voor de sloop opgehaald. Een droom kwam daardoor iets sneller uit. We wilden graag een elektrische bestelauto voor onze stichting. Het werd een volledig elektrische Renault Kangoo. In de laadruimte kunnen balen hooi, bergen voer en wat al niet meer. In de tussentijd heeft Dick al het vervoer met de Tesla gedaan en dat had niet veel langer moeten duren, want die zag er na een paar weken uit als een slagveld. Gelukkig is dat achter de rug en nu kan hij met dit stoere mobiel op pad. Lara is erg blij, want haar dagelijkse ritjes naar het bos zijn weer een feit. We hopen tot in

we zijn er weer

We zijn er weer! Bijna veertien dagen ICT-problemen zorgden ervoor dat ik geen bericht kon posten. In de afgelopen zeven jaar hebben we nooit zulke problemen meegemaakt. Vandaag is alles gemaakt en schrijf ik op een nieuwe laptop. Wat is er in de afgelopen weken gebeurd? Het meest verdrietige nieuws is dat cavia Marnix is overleden. Alle vier onze caafjes werden twee weken geleden ziek. Ze aten nauwelijks en zaten stilletjes in hun hok. Ze waren niet doodziek en ze aten wel een beetje en we hadden geen idee wat er aan de hand was. Na een paar dagen ging het beter, maar Marnix bleef stilletjes en op een ochtend lag hij dood in het hooi. Met de rest gaat het nu weer helemaal goed. Verder knapt

update

Jullie hebben al heel lang geen bericht meer gezien op deze site. Wat is er aan de hand? We hadden tien dagen lang geen internet en toen gistermiddag de lijn eindelijk hersteld was, crashte mijn laptop. Ik heb een nieuwe gekocht en naar verwachting is die eind volgende week klaar voor gebruik. Dan zal ik schrijven wat er allemaal gebeurd is op Erve Knots tijdens de stilte op de site. Dat is heel wat: er is iemand van de dieren overleden en een ander dier erg ziek. Het leven was wat zwaar op het erf de afgelopen tijd. Over de pelletketel: we hebben ook tien dagen zonder verwarming en warm water gezeten voor er eindelijk een monteur kwam. Nu doet ie het weer en kunnen we weer douchen. Dit beri

het valt tegen

Wat waren we blij met onze pelletketel. Het was een hele operatie om hem aan te laten leggen en door alle graafwerkzaamheden hebben we het hele jaar geen gras op het erf gehad. Inmiddels zijn we zeven maanden verder en hebben we veel storingen gehad. Sinds vorige week donderdag zitten we in de kou en douchen kan ook niet. Ouderwets met een washandje in de keuken is wel even leuk, maar dit is niet wat we verwachtten. De ellende is dat er niemand komt om hem te maken. Gelukkig vriest het nu nog niet of nauwelijks, maar dit is niet fijn. We kunnen niet anders doen dan afwachten tot er eindelijk een monteur komt, maar misschien is het goed als waarschuwing aan een ieder die ook met het plan loop

geen burn out

Je leest de laatste tijd veel over burn out. Eén op de vijf werknemers zit thuis. Een echte epidemie dus. Volgens Erik Matser, klinisch neuropsycholoog, hebben we een andere levensstijl nodig om een ramp te voorkomen (is het niet al een ramp?). Hoewel ik langdurig drukke werkperiodes ken, heb ik gelukkig nooit dit soort klachten gehad. Zou dat kunnen komen doordat ik dagelijks zoveel goede voorbeelden van een andere levensstijl op Erve Knots zie? Dieren raken niet snel burn out. Die luieren genoeg. Of ze genieten van kunst: Op beide foto's Zus, alias Kneup, één van onze levensgenieters.

warme saus

Afgelopen week hoorde ik iemand op de radio zeggen: 'Soms word je zó overvallen door de liefde voor een hond dat het voelt alsof er vanuit je hart warme saus door heel je lichaam stroomt.' Wat treffend gezegd. Zo voelt het. Sindsdien hebben Dick en ik het vaak over 'warme saus'. Donder is zo'n hond die ons heel vaak warme saus geeft (en Mas, en Melua, en Sergio, en Brandon, en Teun, en Gijs, en Lara, en Eddy, en Wick ook :-). Wij zijn gelukkige mensen.

lefgozertje

Van die oren krijg je nooit genoeg. Podencootjes zijn daardoor van verre herkenbaar. Ik ben altijd blij als Eddy tegen mij aan gaat zitten en dan de kamer inkijkt. Zo kan ik naar zijn oortjes staren. Heerlijk beest is het. Eddy is onze jongste en dat zullen we weten. Net drie is hij. Speels, ondeugend en een lefgozertje. Hij heeft energie voor tien en die kan hij bij al onze oudere honden niet altijd kwijt. Met Wick kan hij het best spelen, dat komt vast omdat er in Wick ook podencobloed zit. Zijn oortjes hangen een beetje, maar je ziet dezelfde aanzet. Ps. als er geen bericht is, zoals gisteren, dan komt dat doordat internet ons weer eens in de steek laat.

zonder dieren

Ik zit in Amersfoort omdat ik daar morgen een training ga geven. Tot nu toe stapte ik op trainingsdagen 's ochtends om zeven uur in de auto, maar het is november en dat betekent file. De avondspits leverde 1200 kilometer file op en om het zekere voor het onzekere te nemen, slaap ik vannacht alvast hier. Het is een fijne plek om te zijn, maar wel wat stil. Geen geblaf, gemiauw, geknor of gehinnik, alleen stadsgeluiden. Voor een nachtje niet erg, maar lang niet zo gezellig als tussen zeven honden op de bank.

© Erve Knots