Wel & wee op het erf van een dierentehuis in Drenthe, met iedere dag een een bericht en een foto

2020

Trefwoorden in Blog
Archief '17, '18 en 2019
Links

Verven met Foto's
Annemieke Kierkels maakt hele persoonlijke afbeeldingen van jouw eigen huisdierenfoto's

 

Familie Bofkont

 

Krulstaarten

 

Weerbericht
Buienradar

Knots Berichten

  • Facebook Social Icon
  • Wix Twitter page

veel gebruikt

De wensput op het erf doet dienst als hondendrinkbak, eendenzwembad en sierobject. Ooit haalden we deze zware steen met een gat erin uit Diever en sindsdien staat hij midden op het erf te pronken. Als het gaat vriezen moet het water eruit, maar zo lang het kan staat ie vol water, want iedereen is er blij mee.

doe mij maar een noot

Wat gaat het goed met onze kleine Hector. Hij loopt beter dan ooit tevoren. Hij ligt lekker tussen twee grote varkens in te slapen 's nachts, hij is vrolijk en doet zich helemaal tegoed aan de walnoten op het erf. Vorig jaar heeft hij geen walnoot gehad, want hij liep zo weinig mogelijk. Nu staat hij 's ochtends vroeg al onder de boom om te kijken wat er die nacht gevallen is. Zo fijn om het ventje zo happy te zien na de moeilijke tijd die hij ooit had.

vroeg, vroeger, vroegst

Wintertijd! Eindelijk is alles weer normaal. s'Ochtends is het licht als we de dieren voeren en 's avonds kunnen al vroeg de kaarsjes aan, dat is fijn. De eerste weken lijkt het bovendien alsof elke dag een uur extra heeft. De honden vormen echter wel een probleempje. In de zomer zijn ze elke ochtend om exact zes uur wakker. Dat is al vroeger dan we zouden willen en nu is dat dus vijf uur (!). Elk jaar hopen we dat ze zich verslapen, maar dat mag niet zo zijn. We proberen het te rekken, maar om kwart over vijf vanochtend braken ze de tent af. We moeten een oplossing bedenken, want genoeg slaap krijgen is toch al een probleem met onze vroege vogels. Om negen uur naar bed willen we niet, dus h

hij zit er klaar voor

Hij zat me zo mooi aan te kijken, maar op het moment van de foto net niet meer. Onze grote kater Benjamin zit 's avonds klaar voor zijn hapje. Nu het wat kouder is, blijft hij liever binnen dan op het terras in de kou te gaan zitten wachten. Geef hem eens ongelijk. Als zijn hapje op is, klimt ie snel weer naar de zolder bij zijn zus Mathilde. Hij weet dat ik daar zo ga zitten voor uitgebreide knuffels en daar wil hij natuurlijk niets van missen.

de rest wil ook

Er wordt hard gewerkt aan twee nieuwe manden voor de honden. Het zit namelijk zo: voor Lara hebben we ooit een roze prinsessenmand (zie hieronder) op de kop kunnen tikken. Elke nacht ligt ze daar prinsesheerlijk in te slapen. De andere honden kijken daar jaloers naar en hebben al vaker gezegd dat zij dat ook willen. Nu zit Dick dus twee van die manden in elkaar te schroeven. We zijn benieuwd wie daar straks als eerste in gaat liggen. Wordt vervolgd.

vriendschap

Sergio en Mies. Ze worden steeds grotere vrienden. 's Ochtends stormt Mies op Sergio af om hem kopjes te geven en vanavond zagen we hen samen in de hal liggen. Vriendschappen tussen honden en katten zijn zeldzaam op Erve Knots, dus we zijn ontroerd door deze twee.

een paar dingen wel

Oké, er waren ook een paar dingen wél leuk aan deze zomer. De druiven waren nog nooit zó lekker; ongelofelijk veel, groot en zoet. Ik heb er de laatste weken elke dag van gegeten, net als de varkens, geiten, pony's, schapen, eenden en wilde vogels. Verder heb ik nog nooit zoveel romans gelezen. Een stuk of tien in een paar weken. Er zat gewoon niets anders op dan binnen blijven, bij de airco, en boeken te lezen. En als laatste: 's avonds laat in je t-shirt bij de dieren buiten zitten was ook leuk. Meer kan ik niet bedenken. Volgend jaar mag de zomer weer nat, koel en groen zijn.

eindelijk

Eindelijk herfst! De hele dag bewolkt, wanneer hebben we dat voor het laatst meegemaakt? Er viel zelfs een drup regen. We hebben een krukdroog, stoffig, warm half jaar achter de rug. Nog nooit hadden we de airco zoveel aan en nog nooit lag er elke dag een nieuwe laag bruin stof in het hele huis. Wat een zomer. Ik vond het verschrikkelijk en verheug mij nu op storm, regen en kou. Oké, af en toe een zonnig dagje met een lage temperatuur, daar zal ik ook blij mee zijn. Komend voorjaar zullen zien hoeveel struiken er echt dood zijn. Nu lijkt de halve border gestorven, laten we hopen dat dat zich nog wel wat herstelt. Komend weekend wintertijd, dan wordt het leven weer normaal.

ik woon hier goed

Onze 'zolderpoes' Mathilde heeft het erg naar haar zin in haar loft. Stoelen, een bank, een krabpaal, kattenbak, voer en water en elke avond een lekker hapje dat door haar butler gebracht wordt. Mevrouw peinst er niet over om naar beneden te komen en dus komt al het lekkers naar haar. Overdag heeft ze gezelschap van haar broer Benjamin en vanaf de schemering heeft ze het rijk alleen. Van haar broer hoort ze hoe het buiten is en dat heeft haar nog niet doen besluiten om ook eens een kijkje te nemen. Voorlopig woont ze boven en we wachten rustig af of dat ooit anders wordt. Dat ik het gezeul met de kattenbak de ladder op en af wat minder plezant vindt, maakt haar niets uit. Ze is een dame met

feestje

De honden hadden een feestje vannacht. Het was georganiseerd door Eddy.

Krulstaarten in Friesland

Vandaag heb ik de Krulstaarten uit Noord-Holland op hun nieuwe adres bezocht. Ollie gaf de hartelijkste groeten mee. Neeltje, Henkie, Bob en Bella lagen lui in hun hutjes op hun prachtige nieuwe terrein in Friesland. Op de foto Bob nog bij zijn oude huis. Vandaag zag ik hem lui achter Bella in zijn nieuwe villa liggen. Hun nieuwe terrein is iets kleiner, maar heel afwisselend met struikgewas, een bosje, een klimoplaantje en een vijver. Ze wonen op stand die Krulstaarten!

Vrouw Holle en haar mannen

Hoe gaat het met Vrouw Holle, houdt zij zich staande tussen twee mannen? Toen ze hier kwam wonen, was dat omdat ze net haar man had verloren. Hector zou haar nieuwe liefde moeten worden. Na een periode van afstandelijkheid is dat helemaal gelukt. Hector en zij liggen graag tegen elkaar aan en hoewel Hector de helft van haar omvang heeft, heeft hij zich opgeworpen als haar beschermer. Toen Ollie kwam, ruim drie maanden geleden, was dat voor allemaal even wennen. Inmiddels is ook Ollie verloofd met Vrouw Holle (we zijn ruimdenkend hier). Hector houdt in de gaten of Ollie niet te ruw met haar omgaat, maar verder vindt Hector het best. Helemaal omdat hij vaak degene is die tussen de twee reuzen

oudjes worden goed verzorgd

Dorus is onze oudste eend en hij heeft voor heel wat nageslacht gezorgd. Hij wordt omringd door vrolijk kwispelende zoons, dochters en kleinkinderen. Dorus slaapt 's nachts graag bij de varkens, want daar is het lekker warm. Hij loopt al jaren mank en daardoor staat hij niet meer vooraan als ik sla rondstrooi, want dan moet je sneller zijn. Ik zoek hem altijd op met een handje groenvoer speciaal voor hem. Op Erve Knots eren wij de oudjes.

varkensverwendag

Jullie wisten het waarschijnlijk niet, maar het was vandaag Varkensverwendag! Waarom? Nou gewoon omdat we taart over hadden. De dames en heren hadden nog nooit een taartje gehad. Wel eens een oliebol, maar daar was het bijgebleven. Taart vonden ze ongekend lekker en ze hebben er dan ook nog lang over nagepraat.

lekker uitrusten

Ollie is helemaal ingeburgerd. Hij slaapt bij zijn vrienden Hector en Vrouw Holle, hij scharrelt het erf over op zoek naar eikels en hij staat vooraan als er wat lekkers te verdelen is. Zodra ik in de buurt kom met een appeltje of iets anders, dan ruikt hij dat van verre en staat al met opengesperde bek klaar. Ik hoef het er alleen maar in te gooien. Ol snapt al helemaal hoe de hazen lopen op dit erf. Zelf loopt hij overigens niet als een haas, want hij heeft al weken pijn aan zijn linkervoorpoot. Er is niets aan te zien, maar hij loopt zo mank als een hoepel. De dierenarts kon er ook niets aan zien en er zit niets anders op dan te wachten tot het beter wordt. Het lijkt sinds kort iets beter

gezellig in de bedstee

Melua slaapt nog als enige van de honden in de werkplaats in het stro. Jarenlang sliep Mas bij haar (en af en toe doet hij dat nog wel eens), maar sinds hij roedelleider is, vindt ie dat hij bij zijn onderdanen in de woonkamer moet slapen. Melua vindt het geen probleem. Ze is dol op haar slaapplek. 's Avonds laat kom ik haar daar altijd een paar snoepjes brengen en nemen we de dag even door. Ze slaapt trouwens niet alleen want om haar heen liggen eenden en kippen. Het is gezellig in de bedstee.

soms duurt het even

Drie-en-een-half jaar woont hij nu bij ons, onze Joep. Drie jaar lang mochten we hem nauwelijks aanraken en leefde hij op afstand. Eerst in de Klaproos en sinds een jaartje in huis. Deze zomer begon hij opeens wat meer naar ons toe te trekken en nu kunnen we hem zelfs zo vaak aaien als we willen. Hij ligt graag in de oud-papier bak in de bijkeuken en als ik 's avonds de voerbakjes sta te vullen met blikvoer, staat Joep vooraan. 's Nachts is hij bij ons boven. We geven de dieren hier altijd alle ruimte om te doen en laten wat ze willen en als er na zo'n lange tijd toch nog stappen gemaakt worden, zijn we blij!

motto

Zag je de blauwe lucht vandaag en rook je het frisse groen? Of ging er weer een dag voorbij met veel te veel te doen? Dit kleine gedichtje van Sabina Spencer is al jaren mijn motto en het staat op mijn site en mijn visitekaartje. Nu ik een andere weg in sla qua werk, ga ik het hopelijk ook wat meer in praktijk brengen. Meer tijd om tussen de dieren naar de wolken te staren en in het gras te liggen. De dieren zijn voor!

het eindstadium

Iedere avond is dit het eindstadium van Eddy's poging om een fijne slaapplek te vinden. Hij slaapt graag strak tussen twee andere honden of de bank en een hond in. Het begint ermee dat hij bovenop een andere hond gaat liggen en dan laat hij zich heel langzaam tussen de hond (in dit geval Brandon) en de bank zakken. Brandon lag eerst lekker met zijn rug tegen de bank aan, maar een uurtje later ligt Eddy ertussen. Niemand vind het erg, dat scheelt, ze kennen die kleine opdonder intussen wel.

geen grotere schat

Vandaag moesten we even met Donder naar de dierenarts. Het leek of zijn anaalklieren weer verstopt zaten, maar dat was gelukkig niet zo. Hij had alleen wat last van jeuk achter op zijn rug. Daar heeft ie een injectie voor gehad. De stoere man ging heel braaf mee en het is mooi om te zien hoe, na anderhalf jaar, zijn vertrouwen nog steeds groeit en hij dit soort dingen nu gewoon durft. Hij is misschien wel de zachtaardigste hond van ons tiental. Hij is het meest op ons gericht en eigenlijk altijd bezig om ons 'te lezen'. Hij wil het zo graag goed doen. Een grotere schat dan Donder kun je je niet voorstellen.

© Erve Knots