Wel & wee op het erf van een dierentehuis in Drenthe, met iedere dag een een bericht en een foto

2020

Trefwoorden in Blog
Archief '17, '18 en 2019
Links

Verven met Foto's
Annemieke Kierkels maakt hele persoonlijke afbeeldingen van jouw eigen huisdierenfoto's

 

Familie Bofkont

 

Krulstaarten

 

Weerbericht
Buienradar

Knots Berichten

  • Facebook Social Icon
  • Wix Twitter page

Cato ziek

Vandaag moesten we met Catootje naar de dierenarts. Ze was de laatste tijd wat afgevallen en gisteravond stond ze ineens wankel op de pootjes en was erg sloom. Het feit dat ik haar vanochtend gewoon kon oppakken zegt genoeg. Normaal laat ze zich zelfs nauwelijks aanraken. Ze is als kitten niet gesocialiseerd en leeft hier als boerderijkat. Ik zat flink in de piepzak, want ik was bang dat ze het aan haar nieren had. Dat bleek gelukkig niet zo te zijn, alle bloedwaarden waren goed, behalve dat er te zien was dat ze ergens een ontsteking heeft. Haar longen klonken niet helemaal goed, dus denkt de dierenarts aan een longontsteking. Ze heeft twee injecties gehad en die krijgt ze overmorgen en twe

modderduik

Met deze hitte houden we de plek van de varkens constant nat. Janneke neemt regelmatig een modderduik. Zo is het wel vol te houden, zegt ze. Het enige probleem is, dat ze mij als dank steeds een knuffel wil geven. Lief natuurlijk, maar je begrijpt dat ik toch wat op afstand blijf.

hij heeft wat teweeg gebracht

Brandon heeft ons leven flink veranderd, want zijn komst heeft geleid tot een hele reeks Koekebakkers. Op 1 mei vorig jaar kwam hij aan op Schiphol en maakten we kennis met de eerste hond uit het asiel van Peter Koekebakker in Spanje. De dag erna kwam Donder, eind december Eddy en eind januari Sergio. Komende zaterdag komt Wick, uit hetzelfde asiel. Tot nu toe zijn alle honden die daar vandaan komen hele lieve, sociale honden. Dat wij dat zo ervaren komt deels door projectie, want door deze honden een plek te geven krijg je een goed gevoel en dat vertaalt zich naar hoe je naar deze honden kijkt. Een ander deel van het verhaal is dat deze honden echt anders zijn dan Nederlandse honden die van

drie klappen en een buitje

Vanmiddag kwam er dan eindelijk een buitje. Drie harde donderklappen en een bui van tien minuten en dat was het. Nog lang niet genoeg water om de tuin echt op te fleuren, maar we zijn tenminste even van het stof af en de temperatuur is weer normaal. Voor mij mag het gedaan zijn met de zomer. Het blad valt nu al van de bomen, dus de herfst is eigenlijk al begonnen. Alle dieren halen ook opgelucht adem en de kippen zitten vanavond eens niet amechtig op hun stok. Mijn vakantie is begonnen en dat betekent: lekker op het erf rommelen, lezen en veel tijd voor de dieren. Met dit weer is dat prima vol te houden.

de bomen zijn nog groen

De notenboom hangt weer vol. Elk jaar geeft hij meer noten. We zijn benieuwd of de warmte en droogte de oogst goed doen. Het gras op ons erf is bruin, de brandnetels zijn verdroogd en de hortensia's hebben het heel moeilijk, maar alle grote bomen zijn nog groen. Hun wortels reiken blijkbaar diep genoeg om bij water te kunnen. Morgen komt er regen en we kijken daar smachtend naar uit. Deze droogte duurt nu al drie maanden (een enkele bui in mei daargelaten) en het erf snakt naar water. Hopelijk morgen een plensbui. Ik zal niet klagen over de modder die dat met zich mee zal brengen.

reislustige konijnen

Marco, BB en Klaver wonen in een ruime ren op het erf. Ze vonden die ren echter niet ruim genoeg en hebben zich een gang naar buiten gegraven. Op gezette tijden lopen er nu drie konijntjes over het hele erf. Gelukkig hebben ze begrepen dat ze niet de hondenren in moeten gaan, want daar is het onveilig. Op het deel waar zij rondhupsen kunnen ze veilig op pad. Het hele terrein is omheind met ingegraven gaas, dus we hopen dat ze niet dromen van een nóg groter terrein, want dan kunnen we niets meer doen om hen te beschermen. Op de foto Marco, die er eens lekker voor is gaan liggen.

afscheid van Coco

Vanochtend hebben we Coco in moeten laten slapen. Coco is het caafje meest rechts op de foto. Ze is ruim zes jaar geworden. Ze kwam hier twee jaar geleden met haar hele familie. Ze was de moeder van Muis en Zoë (vooraan). Coco was al een beetje incontinent toen ze hier kwam en dat is in de loop er tijd steeds erger geworden. Vanochtend zag ik dat ze een grote ontsteking had en bij de dierenarts bleek dat er niets meer aan te doen was. Dick was erbij toen ze rustig insliep. We zijn er verdrietig van, maar we weten ook dat ze een fijn leven te midden van haar gezin heeft gehad, met lekker de ruimte om rond te rennen. Ze was tot het laatst een levenslustig caafje. Lieve Coco, we zijn blij jou g

aan mijn buik geen polonaise

De hitte begint nu door te drukken. Wij hebben er weinig last van, want we hebben de airco aan en het is 21 graden in huis, maar de dieren beginnen er wel last van te krijgen. Voor de varkens spuiten we regelmatig het erf nat en maken modderpoelen. Verder doen we een scheutje ranja door het drinkwater zodat ze goed drinken en Hector kreeg vandaag een natte handdoek op zijn buik. Dat vond ie trouwens maar niks. Zijn buik is alleen om geaaid te worden en verder geen gedoe, zei hij. Hij houdt zich heel kalm en ligt vooral veel te slapen. De komende dagen wordt het nóg heter (ze hebben het over 37 graden!). Het is maar goed dat ik volgende week vakantie heb, dan kan ik me de hele dag op het koel

ja maar, dát wil ik

Kaat heeft de keuze uit drie ruiven om hooi uit te eten, maar als we hooi brengen bij Pim en Femke dan is dát het hooi dat ze eigenlijk wil. De deur zit dicht om de bescheiden schaapjes in de voorstal ook een kans te bieden om rustig te eten. Op de achtergrond zie je Bertram, die niet de behoefte heeft om het hooi van anderen af te pakken.

zomermode

Jip houdt dit warme weer goed vol. Ze neemt iedere dag meerdere modderbaden. Ze is haar haar bijna kwijt en dan is het belangrijk om je huid goed te verzorgen, zegt ze. Een streepje modder op de neus is de finishing touch en helemaal in de mode deze zomer.

we laten het maar over ons heenkomen

Iedereen heeft last van de warmte. Het blijft maar heet en volgende week staat ons de volgende hittegolf te wachten. Het enige dat we kunnen doen is kalm blijven. Vrouw Holle ligt bijna de hele dag in het stro (dat verbazend koel is) naast Hector en soms gaat ze even bij de drinkbak liggen. Ze kijkt er somber bij. We maken wel modderplekken voor haar, maar daar is ze niet in geïnteresseerd. Ze wil vooral dat deze temperaturen ophouden. Nog even geduld meisje, het wordt echt wel weer een keer koud.

het was weer even spannend

We hebben weer spannende tijden achter de rug met Nikki. Ze at een paar dagen achter elkaar niet en ze is al zo mager. Dick heeft haar naar de dierenarts gebracht, want we waren bang dat de tumor in haar keel groter was geworden en dat ze niet meer kón eten. De dierenarts stelde voor de tumor (zo groot als een boon) toch te verwijderen. In de dagen dat we haar moesten voorbereiden op de operatie (door haar antibiotica te geven), begon ze ineens weer te eten als een dokwerker en ze klaarde zienderogen op. We hebben de operatie uitgesteld. Ze kan blijkbaar eten en zolang het goed met haar gaat, gaan we haar geen gevaarlijk operatie laten ondergaan. Ze is nu weer haar oude vertrouwde zelf en er

ik zit er klaar voor

Elke avond zit hij op de uitkijk, onze Joep. Hij wil vooraan staan als er een bakje Felix aankomt. Voor de zekerheid gaat hij er al twee uur van tevoren voor zitten. Hij weet wel dat we hem niet zullen vergeten, maar je kunt maar beter voorbereid zijn toch? Joep is de meest schuwe kat van ons hele stel. Anderhalf jaar konden we hem niet aanraken en nu mag het af en toe. Geeft niks, iedereen mag hier zijn wie hij is.

het stof

Gisteren had ik het al over de droogte van de laatste weken. Ik had het nog niet over de geweldige hoeveelheid stof in huis. Er hangt namelijk nogal wat stof in de lucht. Op het erf hangen wolken stof en de honden slepen het naar binnen. Al weken probeer ik alle horizontale vlakken schoon te houden, maar er is geen beginnen aan. Gisteren deed ik een test, ik maakte een oppervlakte schoon en hield in de gaten hoe lang het duurde voor er weer een laagje stof lag. Het duurde een uur! Een uur en toen was het al weer vies. We stoppen er nu dus maar mee en hebben de dieren een bewegingsverbod gegeven.

de droogte

Het heeft al weken niet geregend. De aarde is droog. Zo droog hebben we het nog nooit meegemaakt. Gelukkig ligt ons terrein wat laag en kunnen de bomen nog wel met hun wortels bij het grondwater. Als je onderweg bent en richting midden Nederland gaat, zie je al heel wat dode bomen en struiken, dat is in Drenthe minder het geval. We sproeien om de dag een paar struiken en planten die het moeilijk hebben en we lopen natuurlijk de hele dag water te slepen voor de dieren. De varkens krijgen twee keer per dag water in hun poel. Het ziet er niet naar uit dat het binnenkort gaat regenen, dus we moeten het nog even volhouden.

niets zo schattig

Er is niets zo schattig als zich wassende konijntjes. Dit is Rosa die vond dat ze een poetsbeurt nodig had. De konijnen lijken de warmte van de laatste weken goed aan te kunnen. Hun ren ligt op het noorden. Gedurende de dag liggen ze languit in de schaduw of ze gaan even ondergronds. In de avond is het een drukte van belang. Er wordt gehupt, gewassen en gerend. Het laatste hapje van de dag wordt enthousiast begroet. De familie Nijn heeft het hier naar de zin. Dat zien wij graag.

ze kiezen er zelf voor

Geef je ze alle ruimte, gaan ze zelf in een hok zitten. Lizzy zit graag hoog en droog en is dan ook vaak in de konijnenflat te vinden. Op de foto zie je het niet, maar ze kan zelf naar beneden en naar buiten. Het rechter zijpaneel is open. In de konijnenren staan vier open hokken en daar zitten ze regelmatig in. De groep die we nu hebben, zit minder onder de grond dan de vorige. Ze zijn nieuwsgierig en blijven graag op de hoogte van wat er allemaal gebeurt. Gelukkig kan iedereen hier doen wat hij wil.

knuffel hier, knuffel daar

Als we over het erf lopen, kan dat nooit in een recht lijn en zonder tussenstops. Altijd is er ergens wel een dier dat aandacht wil. Elke avond voer ik nog wat graan aan de eenden, geef de cavia's en konijnen nog wat hooi en sluit de kippenhokken. Onderweg aai ik minstens vier katten, een hond, wat geiten en de pony's. Bij de meesten ga ik even zitten en we praten wat. Het is een rustgevend avondritueel. Op de foto Mas, bij hem hoef je niet op je knieën te gaan zitten. (e mooie foto's van de afgelopen drie dagen zijn in april gemaakt door Mariska de Groot van Grotografie)

mooie Mojo

Mojo, meer dan drie jaar geleden is het al dat dierenartsen voorzagen dat Mo niet meer zo heel lang zou leven. Drie jaar! En het gaat nog steeds goed met hem. Hij is en blijft zwaar gehandicapt, hij loopt heel slecht, maar hij heeft levenslust voor tien. Hij kan zelf eten en zijn behoefte doen. Hij knuffelt dat het een lieve lust is. Hij laat van zich horen als hij snoepjes wil. Hij wacht iedere avond op mij en dan praten we wat af. Mijn grote teddybeer, sprankelende kat. We houden pas op als hij deze levenslust verliest. Al is zijn wereld nu heel klein (hij slaapt veel en is bijna altijd in de Klaproos), hij geniet nog volop van het leven.

Bebe houdt van boeken

Begin april hadden we een fotograaf op het erf. Ze maakte foto's voor de website van mijn boek. Dit was één van de foto's. We hoefden Bebe niet aan te moedigen, hij knabbelt namelijk overal op. Veters, knoopjes en labels uit t-shirts zijn favoriet, maar een boek is ook niet te versmaden.

© Erve Knots