Wel & wee op het erf van een dierentehuis in Drenthe, met iedere dag een een bericht en een foto

2020

Trefwoorden in Blog
Archief '17, '18 en 2019
Links

Verven met Foto's
Annemieke Kierkels maakt hele persoonlijke afbeeldingen van jouw eigen huisdierenfoto's

 

Familie Bofkont

 

Krulstaarten

 

Weerbericht
Buienradar

Knots Berichten

  • Facebook Social Icon
  • Wix Twitter page

het is me een stel

Tijd voor een update over ons favoriete koppel. Ze zijn binnenkort een jaar verloofd en het gaat goed met het stel. Hector altijd goedgemutst, ondanks de nukken van zijn vrouw. Elke nacht slapen ze buik aan buik. Als Vrouw Holle (ofwel Els) anders wil gaan liggen past Hector zich moeiteloos aan. Tenzij ze wat hardhandig te werk gaat, dan laat hij van zich horen. Er klinkt dan luid gegil over het erf. In het begin gingen we kijken of er iemand geslacht werd, maar nu weten we dat het Hector is, die een stukje opzij geschoven wordt door zijn verloofde. Een minuut later liggen ze weer liefdevol tegen elkaar aan.

ondertussen in Dalen

Vandaag was ik een lange dag van huis. Om zeven uur weg en om half negen thuis. Ik was hard aan het werk en wat denk je dat onze beestenbende aan het doen was? .......... Juist ja! Luie duvels zijn het.

donateurs

Wij hebben een paar lieve donateurs die elke maand of elk jaar geld naar ons overmaken. Anderen doen dat af en toe en weer anderen doe dat eenmalig als hun dier bij ons komt wonen. Wij zijn daar heel blij mee. Elk tientje betekent weer een grote zak voer. We zorgen ervoor dat we de dieren die bij ons komen wonen in principe zelf kunnen verzorgen, zodat we niet afhankelijk zijn van geld van buiten, maar dat neemt niet weg dat het heel fijn is als mensen ons steunen. Dat meeleven doet ons goed. In deze tijd lijk je wel gek als je iets doet dat alleen maar geld kost en veel mensen hebben niets met dieren. Als je dan in woord en/of daad gesteund bij wat je voor de dieren doet, dan voel je iets m

lieve lomperik

Donder is nu ruim een jaar bij ons en hij is helemaal thuis. De dag start met een wild rondje door de tuin, samen met de andere honden. Dan gaat hij zijn uiterste best doen om wat te eten te krijgen. Dat wil zeggen dat hij heel hard blaft terwijl ik de voerbakken voor negen honden klaarmaak. Na het eten wordt er nog wat gedold en gaat hij slapen. 's Middags is het tijd om in de wei te spelen en de avonden ligt hij naast ons op de bank tv te kijken. Als hij enthousiast wordt springt hij met vier poten in de lucht en van blijdschap hapt hij graag om zich heen. Hij kent zijn eigen kracht (en die van zijn kaken) niet en dus wordt er wel eens iemand boos op hem. Hij lost dat altijd even vriendeli

heel voorzichtig

Sommige dieren komen niet vaak op de foto. Pony Boris staat liever niet op de voorgrond en komt dus wat minder vaak op de foto. Tijd om hem eens in het zonnetje te zetten. Boris woont hier nu zes jaar en is een lieverd. Hij komt graag een knuffel halen, maar als hij eerlijk is, gaat het hem er vooral om even zachtjes zijn tanden in je te zetten. Het is altijd een heel spel: eerst wil hij aan je ruiken, dan pakt hij heel voorzichtig met zijn lippen je arm of je hand en heel langzaam probeert hij of hij ook zijn tanden in je mag zetten. Meestal mag dat niet, want uiteindelijk houd je er een blauwe plek aan over. Met zijn broer is hij minder voorzichtig, die twee staan elkaar graag stevig te ra

zonnebaden op Playa del Knots

Al die zonnige dagen zijn een feest voor de varkens. Als het even kan liggen ze te zonnebaden. Ousi zoekt de fijnste plekjes en draait met de zon mee. Ousi zit er niet mee dat er nergens gras te vinden is, het zandstrand van Playa del Knots ligt net zo lekker, vindt ze. Vandaag was het niet zo zonnig en dus zocht ze haar heil in de werkplaats, in het strobed van Melua. Deze foto is van gisteren.

de babysitters

Vandaag hebben de caafs weer nieuwe vloerbedekking gekregen. Het werd met gejuich ontvangen, vooral het hooi onder hun afdak stelden ze op prijs. Daar gingen ze meteen languit in liggen. Ze waren ook een beetje moe, want ze zijn weer aan het babysitten. De moederloze kuikentjes die ik onlangs vond (en waar er nu nog maar twee van leven), hebben we bij de caafs ondergebracht. Daar is het warm en droog en daar zijn ze veilig voor roofdieren. Ze heten Tut en Tuut, op de achtergrond zie je Tut. De kuikens scheuren rond, drinken uit de drinkfles van de cavia's, vangen vliegen en muggen. De caafs hebben er hun pootjes vol aan. Een lekker zacht, fris bedje om even een dutje in te doen was dus welk

lief meisje

Ons 'ouwetje' Vlekkie weert zich nog kranig. Ze woont hier vanaf het eerste uur van onze dierenopvang en heeft Missy en Pebbles overleefd. Samen met kip Hepie is ze de enige uit het groepje dat we toen opvingen, die over is. Behalve haar grijze snuitje, verraadt niets haar leeftijd. Ze staat regelmatig te lonken naar de mannen, huppelt door de wei, houdt van zonnebaden en komt op voor haar voerbakje. Heerlijk meisje is het.

rigoureuze tuiniers

De varkens Jip, Janneke en Ousi hebben een eigen rozentuintje. De struik was ooit groter en er stond er nog een, maar die hebben ze gesnoeid. New Dawn is de naam van de rozen die daar bloeien. Ousi ligt er vaak onder en Jip en Janneke kunnen de geur erg waarderen, zeggen ze. Over de rest van hun tuintje zullen we het maar niet hebben, want waar ooit een moestuin en een mooie grasmat was, is nu kale grond. Rigoureuze tuiniers zijn het.

dieet

De pony's, geiten en schapen staan op dieet. We hebben de hoeveelheid hooi die ze twee keer per dag krijgen, verminderd. Dat hebben we gedaan omdat ze het hooi dat op de grond viel, vaak lieten liggen en omdat de buikjes steeds ronder werden. Na wat gemopper eten ze opeens wel alles op. Als ik 's avonds laat nog even bij hen ga kijken, staan ze me verbijsterd aan te kijken. 'Krijgen we echt niet meer? Het is helemaal op', zeggen ze. Dierenmishandeling vinden ze het.

groei en bloei

We hebben niet veel siertuin op Erve Knots, het grootste gedeelte van het terrein is wei en erf, maar het tuintje naast de keuken staat in volle bloei. Je moet je haast een pad kappen, zo uitbundig groeit en bloeit alles.

dan zijn jullie mijn kuikens

Marie-José, de muskuseend, heeft zich gevestigd bij Femke en Pim. Ze slapen nu al maanden samen. Eerst heeft ze wekenlang gebroed op een nest in de hoek, maar dat is niets geworden. Daarna heeft ze besloten dat het wel heel gezellig was bij deze twee en is gebleven. Het is zelfs zo dat ze Pim en Femke overal volgt. Ze gedraagt zich daarbij alsof ze kuikens heeft (vleugels een beetje uit, kleine stapjes nemen en piepgeluidjes maken) en volgens ons heeft ze Femke en Pim als een soort kuikens geadopteerd. Er gebeuren bijzondere dingen op Erve Knots.

ze zijn er weer

In de paardenstal hebben zwaluwen twee nestjes gemaakt. De jongen zijn al groot en de ouders hebben hun best gedaan het jonge spul van het beste eten te voorzien. Ik weet eigenlijk niet wat zwaluwen eten, maar er zijn vliegen genoeg de afgelopen weken. Dick heeft vier koters gespot in het ene nestje. Zo leuk dat er elk jaar op dezelfde plek gebroed wordt.

potstal uitmesten

Zwaar dagje vandaag. Dick en ik hebben de grote potstal uitgemest. Eerst de mest naar de mesthoop gekruid, dat waren zo'n dertig kruiwagens vol, en daarna de stal van een dikke laag koolzaadhaksel voorzien. We waren er de hele ochtend mee bezig. De stal kan er weer een paar maanden tegen. De schapen en geiten hebben ons geploeter vol bewondering aangekeken en stonden zoveel mogelijk in de weg. Over het eindresultaat waren ze zeer tevreden. Lastige opzichters zijn het.

stad en platteland

Het verschil kan haast niet groter zijn. Dit is mijn 'werk'huis in Amersfoort. Drie dagen per week ben ik hier. Midden in de stad, verkeer voor de deur, nergens een dier te bekennen. Het is ook een heel fijn plekje en vooral heel anders dan mijn 'schrijf'huis in Drenthe. Daar komt geen verkeer, daar wemelt het van de katten. Ooit zal ik moeten kiezen, maar ik hoop dat dat nog járen niet hoeft.

gemis

De as van Lennox staat nog steeds op de kast in de hal. Ik groet hem elke dag en we missen hem nog elke dag. Bijna vijf maanden geleden is het dat hij stierf. Op een mooie dag zullen we hem uitstrooien, maar ik wil hem nog een poosje een beetje in de buurt hebben. Honden zijn zo'n deel van je leven, dat hun dood een soort amputatie is. Het verdriet slijt langzaam.

close friends

Wat zijn ze toch geweldig samen, die Koekebakkers. Hier Sergio, Brandon en Eddy. Donder lag nog tegen de achterkant van Eddy aan, maar staat niet op de foto. Het blijft een feestje, iedere avond bij ons op de bank. Kussens zijn er niet meer (Eddy heeft ze allemaal gesloopt), dus gebruiken ze elkaar als kussen. Onze 'oude' honden, Teun, Gijs, Lara, Mas en Melua, zijn lang niet zo close met elkaar als het viertal uit Spanje. Dat hoeft ook niet, maar wat is het leuk om dit te zien.

creatief zijn

Als dierentehuishouder moet je van alles zijn: schoonmaker, verzorger, dierenarts (een beetje dan), kattenknuffelaar, timmerman, hondenuitlater en wat al niet meer. Vooral moet je creatief zijn, want elke dag zijn er weer dingen waar je oplossingen voor moet verzinnen. Een kat die niet alleen van de zolder komt bijvoorbeeld. Voor Mathilde hebben we vanochtend loopplanken gemaakt over de balken van de Klaproos (mijn schrijfhuis), naar de kast. Nu maar hopen dat ze snapt waarvoor dit is.

even overleggen

Onze nieuwste bewoner, Benjamin, die hier samen met zijn zus Mathilde onlangs kwam wonen, heeft zijn draai al goed gevonden. Als ik in zijn huisje kom, staat hij klaar om te overleggen of er iets in zijn voerbakje gedaan kan worden. 's Nachts zwerft hij over het erf en overdag ligt hij lui in zijn eigen loft. Het bevalt hem wel op het platteland van Drenthe.

levenskunst

'Met zoveel dieren kunnen jullie vast lastig op vakantie', horen we vaak. Dat klopt, we gaan zelfs nooit op vakantie. We gaan ook geen avond weg, althans niet met z'n tweeën. Natuurlijk vraag ik me wel eens af of het echt zo zal zijn dat ik Parijs of de Provence nooit meer zal zien en dat zou ik een raar idee vinden, maar meestal loop ik gewoon te genieten op het erf tussen onze dieren. Toen ik nog reisde kwam ik vaak op plekken waarvan ik dacht 'wat wonen deze mensen hier fijn, zo zou ik ook wel willen leven.' En dan droomde ik over het gaan wonen in dat land. In gedachten draai ik het nu wel eens om en stel ik me voor dat ik uit het buitenland hier op vakantie was en ons plekje zag en dan

© Erve Knots