Wel & wee op het erf van een dierentehuis in Drenthe, met iedere dag een een bericht en een foto

2020

Trefwoorden in Blog
Archief '17, '18 en 2019
Links

Verven met Foto's
Annemieke Kierkels maakt hele persoonlijke afbeeldingen van jouw eigen huisdierenfoto's

 

Familie Bofkont

 

Krulstaarten

 

Weerbericht
Buienradar

Knots Berichten

  • Facebook Social Icon
  • Wix Twitter page

Sergio

Hitte, denderend onweer, andere honden die ergens tegen te keer gaan..... Sergio laat zich nergens door van de wijs brengen. Zo'n rustige, stabiele hond hebben we nog nooit meegemaakt. Hij luistert ook nog eens goed en is een grote knuffelkont. Er is maar één dingetje: hij houdt van eten. Intussen staat alles wat eetbaar is (inclusief vuilnisbakken) op twee meter hoogte, want niets is veilig voor hem. We vinden het prima, want ach, je bent er zo aan gewend om alles hoog te zetten en Sergio heeft ons nu eenmaal helemaal ingepakt.

grabbelton

Elke week veegt Ina het stro in de kapschuur en een paar uur later ligt alles weer buiten. Niet handig, want zo is het graan (voor de vogels) lastiger te vinden. Of zouden ze het juist leuk vinden om met snuit of snavel lekker in dat stro te zoeken? Een soort grabbelton, waarbij je moet afwachten of je iets lekkers vindt. Rechts zie je de billen van Hector, die al het zoeken voor gezien houdt. Hij gaat een tukje doen.

ukkies zonder moeder

Gisteren vonden we in de werkplaats vier kuikentjes zonder moeder. We hebben natuurlijk gewacht of zich iemand zou melden, maar er kwam geen kip. Toen zijn wij maar surrogaat-moeder gaan spelen. Ze zitten in een grote caviakooi met hooi, een zandbak, een schuilhuisje en water en voer. Vandaag hebben ze buiten gestaan en later hebben we ze naar binnen gezet onder een warmtelamp. Twee van de vier zijn kleiner en wat slomer, het is maar de vraag of ze het halen. De andere twee struinen dapper in het rond. In het kleine wereldje dat we voor hen gemaakt hebben, zullen ze een paar weken gaan bivakkeren, tot ze groot genoeg zijn om de buitenwereld aan te kunnen. Op de foto zie je de ukkies in het z

ze blijven badderen

Badderen! Het enige dat je kunt doen met dit weer, als eend. We hebben vier van die bakken op het erf staan en we blíjven ze vullen. De eenden gaan er een voor een in. Ze hebben ook een vijver van veertig vierkante meter, maar zo'n bak is fijner vinden ze. Met dit weer zijn wij niet op ons best en we doen dan ook niet veel anders dan onder de airco zitten. Dat is ons soort van waterbak.

Playa del Knots

Het erf is weer gerepareerd. De stenen zitten weer in het pad en de sleuf is dicht. We kunnen het wel vergeten om nog gras op het erf te krijgen dit jaar. Het was toch altijd al moeizaam om, met zoveel watervogels en varkens, een beetje een groen erf te houden, maar na al dit gegraaf en zware machinerie op het erf is de kans helemaal verkeken. We hebben nu een zandstrand tussen de gebouwen. Het heeft wel wat, zeker met zulke hoge temperaturen en zo'n strak zonnetje erboven als de afgelopen dagen. Het geeft een beetje een beach-look. De dieren kan het niet schelen en wij maken er nu ook maar het beste van. Deze zomer heet ons erf: Playa del Knots.

stalletjes

Op veel plekken in het buitengebied vind je stalletjes langs de weg met bijvoorbeeld groente, jam of eieren. Zo kom ik vaak langs een bloemenstalletje en soms koop ik daar een bos. Deze week pioenrozen. Wat zijn ze prachtig!

het leven is goed

Kijk die dames daar nou eens lekker zitten. Dit groepje is altijd bij elkaar en 's nachts slapen ze samen op een strobaal in de werkplaats. Vandaag hebben ze het bankje op het terras van de Klaproos uitgezocht om eens lekker bij te kletsen. Beetje zon, beetje schaduw, het leven is goed.

koken met honden

Zodra ik ga koken, gaan de honden in de keuken liggen. Ze houden alles nauwlettend in de gaten. Regelmatig moet ik over een hond heen stappen. Eten doen wij altijd met het bord op schoot voor de televisie. Dan verhuist de hele meute mee naar de bank, waar ze de rest van de avond doorbrengen. Ze liggen zo dicht mogelijk tegen ons aan. Heerlijk ritueel zo. Ik wil geen avond missen en daarom eten we ook altijd thuis.

voertijd

Half vier in de middag. We hebben graan voor de vogels rondgestrooid en er melden zich een heleboel gegadigden. Kippen, eenden, ganzen, kuikens, mussen, een kalkoen, varkens en een hond. Het is hier elke middag een dolle boel.

onweer is niet fijn

Melua is bang voor onweer. Zodra ze maar het kleinste dondergeluid hoort, zoekt ze een goed heenkomen bij ons in de buurt. Vanavond donderde het een beetje en hoorden we haar in de hal rommelen. Toen ik wat later keek waar ze was, zag ik haar niet meer en dacht dat ze naar haar eigen strobed in de werkplaats was gegaan. Nog wat later ging ik de deuren van de kippenhokken sluiten en gelukkig keek ik nog even om de hoek bij kalkoen Suske en haan Wiebe. In de hoek van dat kleine hok lag Melua te bibberen! We hebben helemaal niet doorgehad dat ze zó bang was vanavond, er was nauwelijks onweer te horen. Ik ben een poos bij haar gaan liggen in haar eigen bed en na wat Frolic gesnoept te hebben, kl

kleurrijk welkom

Vandaag was ik bij Gonny Fournier tijdens de kunstroute Eelde. Gonny is glaskunstenaar en bij haar heb ik in de afgelopen jaren een paar workshops gevolgd. Nu heb ik een kunstwerk van de meester zelf! Gonny stopt ermee en ik was heel blij dat ik voor de Klaproos nog een mooi kunstwerk kon kopen. Tot nu toe stond daar een 'kunstwerk' van mijzelf, maar dat is tijdens de graafwerkzaamheden voor de pelletketel gesneuveld. Nu hangt er weer een kleurrijk welkom voor onze bezoekers.

nieuwe bewoners

Onlangs zijn er twee nieuwe bewoners op Erve Knots gekomen. Benjamin, een mooi rooie (ex)kater en Mathilde, zijn bontgekleurde zusje (zie foto hieronder). Ze woonden ergens waar er veel van hen gehouden werd, maar ze terroriseerden de andere katten. Dan moeten baasjes soms een moeilijke beslissing nemen. Zoals elke kat zijn ze hun verblijf hier op het zoldertje van de Klaproos begonnen. Hier gaat het goed met de andere katten. Benjamin kwam al snel naar beneden en heeft het erf al verkend en Mathilde heeft besloten dat ze het zoldertje voorlopig prima vindt. We hebben wel eens katten opgevangen die er vier maanden over deden voor ze naar beneden kwamen. We hopen dat Mathilde iets sneller zal

Femke houdt van gezelligheid

De schapen liepen vandaag fris en fruitig rond. Lekker zo zonder jas, vonden ze. Het is ook het moment om goed te kunnen zien of ze niet te dik zijn. Bertram was vorig jaar wat aan de zware kant, maar een jaar joggen heeft zijn vruchten afgeworpen. Iedereen is strak en stralend. Nu ze geschoren zijn komen hun hoofden nog beter uit. Bertram met zijn enorme hoofd, Pim met zijn smalle snuitje en Femke met haar vierkante koppie. Vanmiddag stond ze bij me en wilde steeds aangehaald worden. Ze vindt het ook superleuk om een wandelingetje achterlangs de houtwal te maken. Ze is een echt gezelligheidsschaapje.

fotomodel

Jullie zaten vast nog in spanning te wachten op het verhaal van Vrouw Holle als fotomodel. Een paar weken geleden zijn er foto's gemaakt op ons erf voor de lancering van mijn boek 'Werk en Zingeving'. In dat boek gaat het om een andere kijk op onze prestatiemaatschappij. Met de uitgever hadden we bedacht dat het leuk zou zijn om een statussymbool, namelijk de luxe auto, met een man in pak te fotograferen in een omgeving waar je dat niet verwacht, namelijk met een baal hooi en een varken. Vrouw Holle gedroeg zich als een volleerd fotomodel en ze stak zelfs haar neus nuffig in de lucht. Het was een geslaagde fotoshoot, mede dankzij de talenten van ons prachtige varken.

klaar voor de zomer

Vanavond zijn Femke, Pim en Bertram weer vakkundig geschoren. Jessica en Gerjan doen dat vliegensvlug en zonder schrammen. De dame en heren staan er weer gladjes bij, klaar voor de zomer. Zoals altijd werd Bertram door Kaatje bijzonder wantrouwend bejegend toen hij zich gladgeschoren in de stal meldde. Ze joeg hem de stal door, maar toen ik wat extra hooi bracht, was het leed gauw geleden. Nu staat iedereen vredig te eten.

een gordijn van bloemen

Ja, hij moet nog een keer op de foto. Onze witte regen is zó mooi dit jaar. Een gordijn van bloemen rond ons huis. We hebben hem nu zeven jaar en dit jaar is de wisteria één en al bloem. Als we 's ochtends buitenkomen is de geur bedwelmend. Het zoemt en fluistert van alle bijtjes, hommels en andere vliegertjes. Jullie weten hoe blij we daar van worden.

hebben jullie een appeltje voor mij?

Ousi loopt sinds kort overdag ook op het erf. Ze was Jip en Janneke een beetje zat, want die doen zo kattig. Ze rommelt wat rond, vrolijk zwiepend met haar staartje, zoekt graan en ligt in de schaduw van de bomen op de oude mesthoop. Zodra ze ons ziet, komt ze vragen of wij een appeltje voor haar hebben. Hector en Vrouw Holle vinden het prima dat ze er is, als ze het maar niet waagt in hun bed te gaan liggen. Om drie uur wil ze wel weer bij Jip en Janneke, want al doen ze niet altijd aardig, het blijft wel (verre) familie.

ijdele hoop

Een poos geleden hebben we oersterke kussen laten maken, in de hoop dat deze heel zouden blijven. IJdele hoop was het. Vanochtend troffen we het kussen geslacht aan. Waarom we dan toch kussens blijven aanslepen, vraag je je misschien af. Nou, de honden liggen er zo graag op, vandaar. We hebben nog drie reserve-kussens en wie weet krijgen ze er een keer genoeg van. Donder is opgehouden met slopen, Eddy nog niet. Op zo'n lieve dader kun je niet lang boos blijven, zie hieronder (let op het staartje, dat staat vaag op de foto omdat hij zo staat te kwispelen):

zonnebad

Tijd voor een zonnebad in het ochtendzonnetje! Hector en Vrouw Holle nemen het er van. Achter Vrouw Holle zie je Wiebe, het haantje. Hij zorgt ervoor dat iedereen er een beetje ordentelijk bij ligt.

verwennerij

Verwennerij voor de honden! Vanmiddag waren Jolanda en Quin op bezoek en ze brachten heel veel lekkers voor de honden mee. Eddy kreeg een speelkipje waar hij zeer mee in zijn nopjes was. Hij heeft nog nooit een cadeau voor zichzelf gekregen. Hij liep er de hele middag trots mee rond. De pot van Erve Knots werd ook nog eens gespekt, dus aan alle dieren was gedacht. Super, zulke fans van Erve Knots. Dank jullie! Hieronder een blije Eddy (het verhaal gaat door onder de afbeelding). Na een poosje heeft Donder het kipje voor hem begraven. Gelukkig kon ik het redden van de verstikkingsdood. Daarna zag het er zo uit:

© Erve Knots