Wel & wee op het erf van een dierentehuis in Drenthe, met iedere dag een een bericht en een foto

2020

Trefwoorden in Blog
Archief '17, '18 en 2019
Links

Verven met Foto's
Annemieke Kierkels maakt hele persoonlijke afbeeldingen van jouw eigen huisdierenfoto's

 

Familie Bofkont

 

Krulstaarten

 

Weerbericht
Buienradar

Knots Berichten

  • Facebook Social Icon
  • Wix Twitter page

bezoek voor Eddy

Vandaag kreeg Eddy bezoek van Marije, Melle en Nina. Marije heeft Eddy gespot in de kennel in Spanje waar hij toen woonde en onder onze aandacht gebracht. Dat heeft geleid tot de komst van de kleine 'generaal' (zoals wij hem vaak noemen vanwege zijn leiderschapskwaliteiten). Marije had ook Donder en Sergio al ontmoet in Spanje en dus werd het een vrolijk weerzien. Melle en Nina hadden ook veel knuffels voor alle andere dieren en iedereen was dus zeer verguld met hun komst. De lekkere hapjes die ze meebrachten zijn met groot gejuich ontvangen. Jammer genoeg was het veel te koud om buiten rond te rennen, want anders hadden ze een vreugdedans gedaan. Nu hebben we de middag gezellig doorgebracht

ondeugd

We hebben nieuwe kussens laten maken. Eddy had er zoveel gesloopt dat we een poosje zonder hebben gedaan, maar de honden (en wij) misten ze. We hebben meubelstof gekocht en daar vier kussen van laten maken. Het is de sterkste stof die we konden vinden en er zit geen rits in (een rits wordt namelijk het eerst kapot gekauwd). De de vulling van alle gesloopte kussen hadden we bewaard en die is er in gegaan. Eddy is blij met zijn nieuwe kussen en het gaat nu al drie nachten goed. Donder was net gestopt met het slopen van kussens toen Eddy kwam. Eddy bleek een waardig opvolger. Het slopen vindt altijd plaats in de vroege ochtend. De heren blaffen ons nog steeds tussen vijf en zes uur wakker, Dick

Storm op bezoek

Vandaag kwam er bezoek voor Donder. Stellan en Jessica hebben Donder vorig jaar uit het asiel in La Linea in Spanje gehaald en kwamen kijken hoe het met hem ging. Hun hond Storm kwam ook mee. Het werd een gezellige middag. Storm is een grote schat en wilde met iedereen spelen. Hij is echter net aan een poot geopereerd en moest het kalm aandoen. Onze honden vonden het heel gezellig dat hij er was en Sergio vond hem zelfs buitengewoon lief. Het was snoeikoud en de honden hebben afgesproken dat Storm nog een keer komt als het lekker weer is , want ze hebben hem nog lang niet alles kunnen laten zien. Donder was vereerd met het bezoek en heeft daarna uitgeteld liggen slapen. De foto is van de Fac

Teun is blij

Teun is vorige week 12 jaar geworden. Hij heeft het prima naar zijn zin met al het jongere grut om hem heen. Eddy is wel wat bazig, maar Teun ondergaat zijn machogedrag gelaten. Teun is zelf het tegenovergestelde van macho, van uitsloven en stoer doen moet hij niets hebben. Geef hem maar een fijne mand en hij is blij.

winteravondlichtjes

Er gaat geen winteravond voorbij zonder dat we een paar kaarsjes (of waxinelichtjes) aan doen. De houtkachel steken we even niet aan, er is brandgevaar. Het is zo kurkdroog buiten dat het gevaarlijk kan zijn. We hebben dan wel geen rieten dak, maar er ligt wel veel verwaaid stro op het erf. Een vonk kan genoeg zijn om een nachtmerrie aan te steken. Overdreven voorzichtig misschien, maar je moet er niet aan denken. Vandaag hoorde ik dat er in 2013, toen het ook zo vriesdroog was, in één week tien (woon)boerderijen zijn afgebrand. We houden het nu even bij een paar lichtjes op tafel.

geen gefrummel

Al weer vijf jaar woont Bertram hier. Het eerste jaar was hij een lief lam en het tweede jaar een wilde ram. Er zijn nog net geen ernstig gewonden gevallen, maar een castratie was nodig. Sinds die tijd is hij de rust zelve. Hij is bijna altijd te vinden naast zijn Kaatje. Hij houdt niet van aaien, dat gefrummel vindt hij maar niets, maar je mag hem wel stevig omhelzen. Een grote schat, dat is het.

daar zijn ze weer!

En de eerste kuikens zijn al weer geboren! Hoe dat moet met de komende kou weet ik niet. Ze kunnen in de werkplaats of onder de warmtelamp, maar mams stapt er dapper mee over het erf. Vorig jaar zijn er van de ruim dertig kuikens maar twee blijven leven. Deze moedereend past iets beter op haar kinders dan haar voorgangers, dus wie weet. Ze laat ze echter wel rond middernacht even een wandelingetje maken en daarboven hoor ik de uil over het erf zoeven. Het is dus afwachten hoe het met dit stel afloopt. We geven ze nog maar geen namen.

achter de schermen

Achter de schermen van de dagelijkse berichten is een heel team aan het werk. Ik zal ze eens aan jullie voorstellen. Achter het scherm van de laptop zit Loenie. Voor het toetsenbord zitten Boris en Max en in mijn nek ligt Nikki. Op de grond ligt Mojo en Piri drentelt in het rond (hij is een wat zenuwachtige redacteur). Samen vormen we het voltallige redactieteam. We nemen de dag door en beslissen waar het bericht over zal gaan. Letter voor letter wordt gekeurd en iedere dag zorgen we samen voor een vers bericht.

grote vrienden

Mas en Sergio zijn intussen dikke vrienden. Prachtig om te zien hoe die twee reuzen samen optrekken. We hebben vandaag een groot deel van de wei 'Sergio-proof' gemaakt en dus kunnen Mas en hij daar nu lekker ronddollen. Ze letten steeds op wat de ander doet en dan rennen ze met elkaar mee. Soms om naar iemand op de weg te blaffen, dan weer om de pony's aan de andere kant te begroeten. Of ze rennen gewoon samen rondjes. De grond dreunt als ze langskomen.

het houdt ons van de straat

Hoe houden mensen hun omheiningen toch zo mooi strak? Bij ons komen er gaten in, gaat alles lubberen, of valt gewoon om. Sinds Sergio blijkt alles ook nog eens te laag en dus zijn we betonmatten aan het plaatsen, hoog Engels hekwerk aan het toevoegen, met schapengaas gaten aan het dichten en ga zo maar door. We hebben er een dagtaak aan en mooier wordt het niet. Als we alles geweten hadden, dan hadden we negen jaar geleden stalen tralies van twee meter hoog rond het hele erf laten zetten, in beton gegoten. Het gezellige landelijke was er dan wel af geweest, maar dan waren we die vandalen op ons erf te slim af geweest. Wist je dat pony's en geiten zelfs gaten kunnen maken in dassengaas? Wij h

dames enkel

Bijna alle foto's die ik hier van de honden laat zien zijn genomen als ze op de bank liggen. Dat komt omdat ik dan de telefoon (camera) onder handbereik heb. Je zou het idee krijgen dat ze hier alleen maar bankhangen. Nou, dat is niet zo, vandaag hebben ze uren doorgebracht in de wei. Snuffelen, rennen en spelen met zijn allen (zonder Melua weliswaar, want die heeft haar eigen terrein). Het was heerlijk weer en iedereen was uitgelaten. Lara begint een beetje te wennen aan al die nieuwe snuiters. Ze heeft iedereen hartelijk ontvangen, maar in de weken daarna werd ze wel een beetje moe van al dat hondengespuis. Ze heeft nog de meeste moeite met Eddy, want die gaat achter haar tennisballetjes a

Pinkie

Als mensen weten dat je van varkens houdt, krijg je de leukste kadootjes. Ik heb haar Pinkie genoemd :-).

kookfans in de mand

Als ik aan het koken ben, liggen de honden graag bij me in de buurt. Vaak moet ik over hen heen stappen voor het aanrecht, maar soms verzamelen ze zich in en om de mand. Wel zo handig.

Netflixen

Ik krijg niet genoeg van dit soort plaatjes. Donder had zijn poten helemaal over Brandon heen, maar toen hij merkte dat er een foto genomen werd, trok hij ze iets terug. Iedere avond vanaf een uur of zeven zitten (liggen) we met zijn allen op de bank en kijken Netflix. Vanavond zagen we een hele leuke film die twee jonge mensen (met hun hond Rudi) hebben gemaakt van hun reis met een omgebouwde schoolbus door Amerika en Mexico (Expedition Happiness heet de film). Geweldig! Het herinnerde me aan mijn eigen roadtrip van vier maanden door Amerika en Nieuw Zeeland in 1989. Maar afijn, de honden genieten van de rust en de vertrouwde avondroutine. De hond uit de film, Rudi, liet ook zien hoe belan

oh, oh Sergio

Sergio blijkt een ontsnapartiest. We hebben al een paar gedeeltes van het erf voorzien van hoog hekwerk, maar Sergio blijft ontsnappen. Vanavond is hij ruim een uur weggeweest en Dick heeft de hele omgeving afgezocht, lopend en met de auto. Uiteindelijk bleek hij een paar boerderijen verderop te zitten. Daar hadden ze hem opgevangen en opgesloten en waren op zoek gegaan naar de eigenaar. Ik was gelukkig niet thuis en hoefde dus geen duizend doden uit te staan. Hij is er zelf zeer relaxt onder en iedereen die hem heeft ontmoet vindt het een schat van een hond. Dat is hij ook en hij geeft 'schatzoeken' een nieuwe dimensie. Hij ligt nu te pitten op de bank bij de andere honden. Morgen gaan we v

oude vrienden op bezoek

Een weekend met een groepje oude vrienden en van schrijven kwam gisteravond niets. Bijna dertig jaar zijn we bevriend. Oude vriendschappen zijn kostbaar en het was fijn om weer eens uitgebreid bij te praten. De katten in de Klaproos hadden een topavond. De hele avond mee aan tafel en op schoot. De honden waren pas vanochtend aan de beurt, toen we in het grote huis aan het ontbijt zaten. De nieuwe honden beginnen te wennen aan bezoek en Mas was door het dolle, want voor hem waren dit bekende vrienden. Hij heeft ze aan de anderen voorgesteld en na wat uitbundig gejoel waren er vooral veel knuffels voor iedereen. De rest van de dag lag iedereen na te genieten.

hokjes, rennen, poortjes en planken

Een foto uit de oude doos, maar hij staat symbool voor deze week. Dick heeft hard gewerkt om op verschillende plekken de omheining te verhogen. Rond de kleine ren staat nu hoog Engels hekwerk (zoals op de foto). Daar komt Sergio niet meer uit. De buitenste omheining wordt verhoogd met stroomdraad en daar is Dick al een eindje mee op weg. Binnenkort kan Sergio weer op het hele terrein rondwandelen en gaan we zien of hij er nog steeds uit kan. Als er een nieuw dier komt, weten we nooit wat voor aanpassingen we nu weer zullen moeten gaan maken. Zo is Erve Knots gegroeid en zijn er hokjes, rennen, poortjes en planken gekomen waar we ze van tevoren nooit hadden bedacht. Net als in het echte leven

hoefbehandeling

Vandaag kwam Peter Klaver (de minivarkendokter) om de hoeven van Hector weer bij te werken. Sinds de vorige keer in november is Hector meer gaan lopen en we hopen dat hij nu kan gaan trainen voor de Vierdaagse. Vrouw Holle vond het maar niks dat we met Hector bezig waren. Ze kwam steeds kijken en bemoeide zich met Peters behandeling. Uiteindelijk hebben we haar maar even achter een hek gezet. Toen Hector bijkwam uit de narcose duwde ze hem (Hector) de hele kapschuur rond. Ze leek te zeggen "hup, wordt nou eens wakker." Het is nu elf uur en Hector ligt nog wel wat te rillen (is altijd na een narcose). We hebben hem in een dik pak stro met een deken erover ingepakt en hij ligt onder de warmtel

op een presenteerblaadje

Onze ouwe Dorus is er nog steeds. Inmiddels ruim zes jaar bij ons. Hoe oud hij is weet ik niet, hij kwam als volwassen (en niet meer zo jonge) eend bij ons. Hij is zo mank als een hoepel en hij slaapt steeds meer, maar hij kan zeer tevreden over het erf zitten kijken naar al zijn nakomelingen. Iedere ochtend krijgen de watervogels en de hanen ijsbergsla van mij en ik ga altijd op zoek naar Dorus speciaal om hem een paar blaadjes te geven. Hij is er gek op, maar verliest de race naar het groenvoer van de jonge eenden. Dus krijgt hij het op een presenteerblaadje.

Wanderlust

Een paar graden vorst en een zonnetje. Daar worden we blij van. De modder op het erf is stijfbevroren, daar worden we nog blijer van. De honden zochten de zon op, lekker op de bank. Wij waren de hele dag in de weer met Sergio, die maar op stap blijft gaan buiten het terrein. Om hem tegen te houden hebben we een paar honderd bonenstaken langs het gaas van de omheining gestoken. Daarmee hoopten we hem af te schrikken, maar het mocht niet baten. Tijd voor stevigere maatregelen. Morgen maken we eerst de omheining van de kleine ren hoger. Dan hebben we een eerste barrière klaar. Rond het hele terrein komt daarna voorlopig een stroomdraadje, want 300 meter hekwerk haal je niet zomaar ergens vandaa

© Erve Knots