Wel & wee op het erf van een dierentehuis in Drenthe, met iedere dag een een bericht en een foto

2020

Trefwoorden in Blog
Archief '17, '18 en 2019
Links

Verven met Foto's
Annemieke Kierkels maakt hele persoonlijke afbeeldingen van jouw eigen huisdierenfoto's

 

Familie Bofkont

 

Krulstaarten

 

Weerbericht
Buienradar

Knots Berichten

  • Facebook Social Icon
  • Wix Twitter page

wat is hier eigenlijk aan de hand?

De caafjes vragen zich af wat er toch allemaal aan de hand is. Hun ooit zo rustige leventje wordt steeds verstoord door logerende kippen, uitbundige kuikens en op bezoek komende konijnen. Hun terreintje is een heuvellandschap geworden. Ze vermaken zich prima, maar vragen zich toch af of dit nu altijd zo blijft. Ik heb hen gerustgesteld. Als het warmer wordt gaat moeder kip met kuikens weer buiten wonen en de konijnen hebben we naar hun eigen gedeelte gebonjourd. Komt goed jongens.

lente in de bol

Onze dieren hadden volgens mij vandaag de lente in hun bol, want het was een gekkenhuis. Zo liep konijn Klaver ineens op het erf. We konden haar niet te pakken krijgen en moesten dus aanzien dat ze erg gevaarlijke dingen deed. Na een paar uur zat ze opeens weer in haar ren bij de anderen. De konijnen hebben daar een enorme burcht gemaakt met klaarblijkelijk een uitgang naar buiten. We hebben die nog niet kunnen vinden en kijken het nu maar even aan. Verder zijn geiten Bebe en Kaatje op het moment vijanden (Bebe is de macht aan het grijpen) en ze hadden zich samen opgesloten in een heel klein hokje. Dat gaf dus een hoop gedonder. De honden hadden de kolder in hun kop en speelden met zijn alle

een frisse neus halen

Het is een natte, modderige boel op het erf. De dieren liggen veel in de stal, maar willen toch ook af en toe de benen strekken. Een groot deel van hun terrein is te modderig om er te lopen, maar gelukkig hebben we vorig jaar meer bestrating aan laten leggen. Ze kunnen nu een rondje om de stal lopen en er loopt een pad naar de mestvaalt, helemaal achteraan. Ze maken er dankbaar gebruik van.

Sergio

Vandaag is Sergio bij ons komen wonen. Sergio zat in Spanje bij Animal in Need nadat hij een jaar geleden van de straat geplukt was (AIN is het asiel van Peter Koekebakker, waar ook Brandon, Donder en Eddy vandaan komen). Sergio kwijnde weg en werd vorige week als urgent gemeld. Wij hebben besloten deze grote jongen een nieuw thuis te geven. Vanochtend heb ik hem opgehaald in IJsselstein, waar hij met nog 60 andere honden in een luxe honden-touringcar aankwam bij asiel Rijpickerwaard. Na een slok en een plas togen wij huiswaarts en nog eens twee uur later kon Sergio zijn nieuwe terrein verkennen. De ontmoeting met de andere honden ging precies als de vorige keren: iedereen zei elkaar vriende

de boel op stelten

Eén van onze kippen heeft drie weken geleden twaalf (!) kuikens uitgebroed. Het was veel te koud buiten voor de kleintjes en dus hebben we hen in het verwarmde caviahok gezet. Daar zetten mama en de kuikens de boel op stelten. Cavia Muis zit er verbijsterd naar te kijken. Zulke buren heeft ze nog nooit gehad.

een goed leven

Hector en Vrouw Holle hebben een goed leven samen. Ze liggen tegen elkaar aan onder de warmtelamp en maken af en toe een uitstapje om te eten of een ommetje te maken. Ze kijken uit over het erf en becommentariëren de gebeurtenissen. Het leven is goed als je een vriend(in) hebt.

soms kan het wel

Je hoopt altijd dat dieren het goed met elkaar kunnen vinden, maar dat is lang niet altijd zo. Onze droom van een paradijsje waar iedereen vreedzaam naast elkaar leeft, is lang geleden al vervlogen. We hebben overal hekken, aparte stallen en hokken en sommige dieren moeten we echt uit elkaar houden. Als je dan toch een paar vredig naast elkaar liggende dieren aantreft, is dat elke keer weer om vrolijk van te worden.

druif gesnoeid

Het is kaal en kil op het erf, maar we zijn voorzichtig begonnen alvast wat onderhoud aan het groen te doen voor het voorjaar. In januari moet de druif gesnoeid en vandaag was daar een goede dag voor. We hebben alles teruggesnoeid tot op de basis. Als je ziet hoe lang de ranken zijn die er af kwamen dan is het ongelofelijk wat een groeikracht sommige planten hebben. Meters ranken zijn er in de zomer gegroeid. Vroeger durfde ik ze er niet helemaal af te halen, maar door de ervaring van de laatste jaren ben ik niet meer bang om rigoureus te zijn. De natuur gaat toch zijn gang wel weer.

weg van deze week

We proberen aan leuke dingen te denken, aan zomer, aan kuikens, aan zon en aan kleur. Het leven gaat door en alle andere dieren hebben hun aandacht nodig. Gelukkig was het vandaag een mooie dag, want als het grijs is in je hart, kun je wel wat zon gebruiken. De honden zijn bijna de hele dag buiten geweest, ze liepen rustig hun rondes en speelden met elkaar. Hector en Vrouw Holle lagen gezellig tegen elkaar aan over het erf te kijken en keuvelden wat. Bebe en Kaatje zaten met elkaar te dollen. Met zijn allen reizen we uur na uur bij deze week vandaan en dat is maar goed ook.

wat een gemis

Ruim tien jaar is hij geworden. Onze lieve, stoere, zachte, grote vriend. Iedereen die hem heeft ontmoet was onder de indruk. Wat een schat van een hond was hij. We kunnen het nog niet geloven. Nooit meer die poot tegen je been als hij aandacht wilde, die lieve snuit tegen je aan, zijn zware blaf in de nacht als hij het erf beschermde, nieuwsgierig en zwaaiend met zijn staart bezoekers begroeten, het half in de keukendeur staan omdat hij niet helemaal naar binnen durfde. Het verdriet is bijna te zwaar. Steen in je maag, koud om het hart. Wat een gemis. Morgen brengen we hem naar het crematorium.

wat een koppie

Eddy heeft een prachtig gestroomlijnd koppie en die oren zijn fenomenaal. Hij heeft er ons hart helemaal mee gestolen. Het kleine mannetje heeft zijn draai gevonden en hoort helemaal bij onze club. Hij is de jongste van al onze honden en dat zullen we weten ook. Hij gaat er graag met de klompen van Dick vandoor, loopt altijd wel met iets te slepen, heeft al net zoveel kussens gesloopt als Donder en staat altijd klaar om te spelen. Hij heeft inmiddels meer (bij)namen dan welke hond ook. Ik noem er een paar: Ed, Eddemans, Speedy, hamster, shrimp, ratje, Poetin en kanonskogel. Hij luistert overigens het best als we gewoon Eddy zeggen :-).

iedereen aandacht

Iedere avond voor het naar bed gaan, zit ik een uurtje in de Klaproos, het huisje waar de katers wonen. Ik doe dat vooral om aandacht aan Mojo te geven. Hij is dan wakker en hij kan niet uit zichzelf naar mij toe komen als ik elders bezig ben. Ik lig bij hem op de grond en we spelen en ik aai hem uitbundig. Alle andere katten kunnen komen wanneer ze willen en krijgen dan de aandacht die ze wensen. Weide (voorgrond) is het niet eens met die speciale Mojo-tijd en kruipt er vaak tussen. Het is een hele klus om iedereen hier tevreden te houden.

niet zonder dieren kunnen

Op maandagavond zit ik, na het werk, twee uur op kantoor te wachten tot ik naar mijn cursus kan. Ik haal wat te eten en verder zit ik me te vervelen en merk ik dat ik de dieren mis. Overdag zie ik genoeg mensen om daar helemaal niet bij stil te staan, maar zo'n huis (het kantoor is in een woonhuis) zonder dieren, dat kan natuurlijk niet. Dus kijk ik foto's en zo heb ik toch een beetje contact met onze beestenbende. Zo'n foto van Donder maakt iets goed, vooral omdat ik weet dat ik over een paar uur weer naast hem zit.

pastel

Weidse uitzichten, ik hou er van. In deze tijd van het jaar zijn de silhouetten van de bomen zo mooi. Zeker als de lucht pasteltinten heeft. Schoonheid is zo dichtbij.

Queen Kaat

Met onze Koningin van het erf gaat het buitengewoon goed. Ze heeft haar onderdanen goed onder controle en ze is gezond en happy. We hebben haar hoefjes steeds goed bijgehouden (ze moeten elke veertien dagen geknipt, anders groeien ze heel scheef) en ze kan nu prima lopen en staan. Kaatje rocks (en dat vindt ze zelf ook :-))!

twee

Dit zijn de enige twee jonge muskuseenden die groot zijn geworden. We hebben dit jaar weer vele eieren geraapt en ondanks dat zijn er wel dertig kuikens uit een ei gekropen. De moeders zijn namelijk goed in het vinden van geheime plekjes om hun eieren uit te broeden. Uiteindelijk werden wij minder oplettend, want het leek erop dat geen kuiken groot zou worden. Ze verdwenen als sneeuw voor de zon. We hebben nooit gezien dat de kuikens gegrepen werden, maar dat gebeurde wel massaal. We verdenken de kraaien. Muskuseendenmoeders letten ook nog eens totaal niet op hun kinderen en zo kan het gebeuren dat er maar twee kuikentjes groot zijn geworden. Prachtige jonge eenden zijn het nu en ze staan ie

nachtwacht

Tegen de avond neemt Suske zijn positie in op het dak van het hanenhok. Daar slaapt hij altijd. Alleen als het heel hard regent of waait, gaat hij bij zijn hanenvrienden ín het hok zitten. Zijn silhouet steekt een poosje scherp af tegen de avondlucht. Daarna wordt het donker en zie je hem niet meer.

een duurzaam paradijsje

Het is tijd om de volgende slag te maken naar 'nul-op-de-meter'. We hebben al 22 zonnepanelen en daar komen er dit jaar nog zo'n dertig bij. Die komen op het grote huis te liggen. Daarnaast komt er een pelletketel die voor verwarming en warm water gaat zorgen. Als dat allemaal lukt, hebben we geen kosten meer voor elektriciteit en gas. Bovendien is dit allemaal goed voor het milieu. We zijn in gesprek met leveranciers en Dick zit te rekenen, te plannen en te tekenen. Erg leuk om mee bezig te zijn en een mooie stap naar de toekomst.

© Erve Knots