Wel & wee op het erf van een dierentehuis in Drenthe, met iedere dag een een bericht en een foto

2020

Trefwoorden in Blog
Archief '17, '18 en 2019
Links

Verven met Foto's
Annemieke Kierkels maakt hele persoonlijke afbeeldingen van jouw eigen huisdierenfoto's

 

Familie Bofkont

 

Krulstaarten

 

Weerbericht
Buienradar

Knots Berichten

  • Facebook Social Icon
  • Wix Twitter page

dier van het jaar

Terwijl we af en toe een paar centimeter omhoog dreunen door het carbidschieten in de buurt, hebben we de 'dier van het jaar-verkiezing' gehouden. Deze verkiezing hebben we sinds dit jaar ingevoerd. Vorig jaar zou Hector absoluut gewonnen hebben, maar dit jaar is het ........... Brandon! Het criterium voor het winnen van deze verkiezing is de impact die een dier heeft gehad op het leven van heel Erve Knots. Behalve dat Brandon een ongelofelijk leuke hond is, kwamen door hem ook Donder en Eddy hier wonen. Bovendien hebben we door Brandon ontdekt hoe bijzonder buitenlandse asielhonden zijn, hebben we er een hele 'Animal-in-Need-familie' bijgekregen en is ons huis veranderd in een vrolijke schu

Klaver en Huppy

Sinds gistermiddag woont deze schoonheid (Klaver), samen met haar zus (Huppy), bij ons. De mannen Marco en BB waren er aan toe om een vriendinnetje te krijgen en de dames zaten al een poosje in opvang Flappus in Zwolle. Deze voedsters zijn half wild en hebben veel ruimte nodig, vandaar dat ze niet zo heel makkelijk een plekje vonden. Hier hebben ze een ren van drie bij zes en twee lieve mannen die nu al in in katzwijm aan hun voeten liggen. Wát een mooie meiden zijn het, zeggen ze. Marko en BB rennen zich de pootjes uit het lijf om het de dames naar de zin te maken. De dames zijn vooral bezig met het verkennen van hun nieuwe thuis. Met deze poster werd een baasje voor hen gezocht:

verscheidenheid

De verscheidenheid in de natuur is oneindig groot. Deze twee 'takken' komen uit een boeket dat uitgebloeid was. Ik doe zo lang mogelijk met een boeket en dus heb ik deze twee overblijvers op een vaasje gezet. Hoe mooi dit contrast: een stevig takje met zachte katjes en een grassoort. Totaal verschillend en allebei prachtig.

Becky woont overal

Sinds september 2014 woont ze bij ons, Becky. Ze kwam als verwilderd poesje, maar al snel werd ze een van de grootste knuffelvragers. Ze is intussen volwassen en heeft levenslust voor tien. Ze is een van de weinigen die óveral woont: in de Klaproos, in de werkplaats en in het grote huis. Ze kijkt elke dag gewoon even waar ze zin in heeft. De foto is niet zo flatteus, want de flits was fel, maar ze is een beauty. Als ik dadelijk naar bed ga, staat ze alvast klaar bij de snoepjesdoos, want ze weet dat ieder die dat wil nog een snoepje voor het slapen krijgt. En Becky wil dat wel.

koningin

Ik sluit me helemaal aan bij de woorden van Teun gisteren. Die nieuwe jongens eisen alle aandacht op. Ik ben dan nog wel steeds de baas, maar dat gaat niet vanzelf. Weet je hoe moeilijk het is om zo'n hele meute onder controle te houden? Gelukkig heeft vrouwtje de boodschap van Teun begrepen en mij vanochtend, lekker in mijn eentje, meegenomen voor een fijne boswandeling. Nu voel ik me weer de koningin.

Teun vraagt aandacht voor het volgende

Teun vraagt aandacht voor het volgende: "Sinds de nieuwe honden er zijn, komen Gijs en ik nauwelijks meer in beeld op deze website, dat geldt trouwens ook voor Lara en nog een heleboel andere dieren. Ook bij het begroeten 's ochtends staan die nieuwe nozems allemaal vooraan. Wij willen dat hier in 2018 verandering in komt, anders denk ik er hard over om een fijn asiel in Spanje te zoeken." Oké Teun, komt in orde.

het katerhuis

Deze vrije dagen breng ik iedere dag een paar uur door in de Klaproos om te schrijven. Om mij heen zitten de zes katers die het huisje bevolken. Het is grappig hoe in de loop der tijd de mannen in het kleine huis zijn gaan wonen en de poezen in het grote huis. Nikki is het enige poesje dat met de zes mannen samenwoont in de Klaproos, maar zij staat dan ook haar mannetje. Op de foto Max, op zijn favoriete krukje. Op Facebook heb ik de andere vijf mannen gepost.

kerstavond 2017

Kerst 2017. Met stamppot boerenkool op schoot onze favoriete series kijken. Houtkachel en kaarsen aan, overal slapende honden, morgen nergens heen. Beter kan haast niet.

ja, het is hier vies

Mensen vragen ons wel eens: "Hoe doen jullie dat, de vloer schoonhouden met zeven honden die met modderpoten in en uitlopen?". Het antwoord is: "Dat doen wij niet". Er is geen beginnen aan en dus besloten we lange tijd geleden om een, wat wij noemen, 'cafévloer', aan te houden. Het enige dat we doen is stofzuigen en vegen. De vloer wordt in de winter op sommige plaatsen dus ontzettend goor, met een aangekoekt laagje modder. Zodra het droog weer wordt, lopen de honden dezelfde vloer gewoon weer schoon is gebleken. Wij lopen op stevige pantoffels binnen en zo heeft niemand er last van. Geeft een hoop rust als je tegen een beetje vuil kunt. Op de foto zie je een stukje van de vloer rond de vui

wat een persoonlijkheid

Eddy. Die óren, dat snuitje, die x-benen van hem. Hij is adorable en dan steeds. Wat zijn die podenco's bijzondere hondjes. Eddy had geen tijd nodig om te wennen, Erve Knots is van hem. Hij heeft de laatste kussens gesloopt (Donder was er net mee gestopt) en hij plaagt de grote honden. Zo heeft hij de gewoonte om vooral Lennox snel en stiekem zachtjes in zijn kuiten te bijten. Lennox schrikt en geeft dan de eerste de beste die in zijn buurt staat de schuld. Eddy is dan al lang weer vertrokken. Gelukkig leidt het niet tot grote onenigheid. Volgens mij ziet de rest hem vooral als een jonge bengel. Hij vindt eten tussen de anderen nog wel wat spannend, dus dat moeten we begeleiden anders eet hi

de langste nacht

De langste nacht vannacht. Ik ben altijd blij dat het zover is, want ik kijk uit naar lichtere dagen. Sinds we buitenaf wonen en zoveel dieren hebben, vind ik die duisternis vervelend. Het is vast projectie, maar ik denk altijd dat de dieren zich stierlijk vervelen op deze koude, donkere dagen. Als het straks lichter, droger en warmer is, wordt hun terrein weer groter (want dan is er niet zoveel modder) en kunnen ze lekker buiten rond kuieren. De werkelijkheid is vast dat het de dieren niet zoveel uitmaakt. Zij liggen gewoon de hele dag in het stro te ronken en zijn blij met hun winterslaap. Het zijn wij, mensen, die zo nodig alles willen doen wat we in de zomer doen en dan last hebben van d

vakantie!

Kerstvakantie! Twee weken vrij. Even bijkomen van all drukte van de laatste tijd en verder veel plezier maken met de dieren, schrijven, koken, beetje klussen, kortom: doen waar we zin in hebben. De dieren hebben er ook zin in. Ze hebben me de laatste tijd te weinig gezien. Dat gaan we helemaal goedmaken en het nieuwe jaar zal er anders uit gaan zien, maar daarover later meer. Nu even genieten van een zee van tijd.

contemplatie in de Huppelhoek

Dit is Bunny. We treffen hem op een moment van contemplatie. Meestal huppelt hij vrolijk rond. Sinds een paar weken woont hij met broer Brownie bij hun zussen (Lotje, Lizzy en Lola) in de grote ren. Ze zijn flink gegroeid en hebben zich het hele terrein toegeëigend. Als ik daar aankom, springen ze links en rechts voor mijn voeten. Ze lusten inmiddels allerlei soorten groenten, zijn gek op hun brokjes en zijn zo tam als wat. Vooral de mannen zijn tam. Het is eigenlijk bij alle dieren zo dat de mannen sneller tam zijn dan de vrouwen. Vrouwen zijn altijd iets meer op hun hoede en wat minder snel van vertrouwen. Ik denk dat dat komt doordat vrouwen ook voor kinderen moeten kunnen zorgen en daaro

groeten aan Bruno

De caafjes wonen inmiddels al 11 maanden bij ons in hun eigen caviadorpje. Het gaat heel goed met hen. Als ze me 's ochtends op het erf horen, klinkt er luid gefluit uit hun hok. Drie keer per dag krijgen ze iets te eten en zitten we even bij hen. De rest van de dag zijn ze met hun eigen beslommeringen bezig. In de winter kunnen ze niet naar buiten, maar gelukkig hebben ze de ruimte in hun dorpje. Ze scharrelen, popcornen, slapen en eten dat het een lieve lust is. Sinds kort wonen er twee kipjes en drie kuikens aan de andere kant van het gaas in hun schuurtje. Zij hebben warmte nodig, want de kuikentjes zijn nog veel te klein om in de kou buiten te lopen. In de caviaschuur is verwarming. De

nog even vrijgezel

Het gaat goed met Marco en BB. Ze wonen nu drie weken bij ons. De eerste week hadden ze nog wat last van hun castratie en zaten ze wat stilletjes in een hoekje. De week daarna moesten ze aan elkaar wennen en maakten af en toe ruzie. De afgelopen week was alles koek en ei. Ze zitten graag bij elkaar, vinden alle soorten groenvoer lekker, zijn al een burcht aan het graven en hupsen door de ren (die is 4x6 meter). In de kerstvakantie gaan we op zoek naar twee vriendinnetjes voor de heren. Hun terrein is er groot genoeg voor en het mag nog wel iets gezelliger worden in het vrijgezellenhok.

de avond valt

De avond valt over Erve Knots. Al het blad is verdwenen en van de bomen zie je de donkere silhouetten. Het rode licht is het schijnsel van de warmtelamp die boven Hector en Vrouw Holle hangt. Erve Knots gaat slapen.

wortels

Dick had een grote zak van winterwortels bij de Welkoop gekocht om de dieren een lekker hapje te kunnen geven de komende tijd. Hij had de zak op de grasmaaier in de schuur gelegd, maar had er geen rekening mee gehouden dat er hier een zeker figuur rondloopt die overal bij kan. Ze lijkt niet zo lenig, maar is dat wel en ze is ook altijd veel sneller dan je denkt. Toen ik vanavond de schuur dicht deed, trof ik een opengescheurde zak aan met nog maar de helft van de wortels. Ik wist meteen hoe laat het was ...... in de verte klonk een stevig gesnurk.

geen tweede man meer

Vandaag nog een keer iemand in beeld waar ik al lang niet over geschreven heb. Onze Lucia. Ze heeft vorig jaar haar plek als 'tweede man' na Kaatje op moeten geven aan Bebe. Ze heeft het er nog af en toe moeilijk mee, want ze moet nu wachten op een plekje aan de ruif. Gelukkig is ze nog steeds een stevige tante die uiteindelijk haar deel wel opeist. Het is altijd duidelijk te merken welke dieren alleen hebben gewoond voor ze bij ons kwamen en welke dieren met soortgenoten zijn opgegroeid. Lucia is zo'n eenling. Ze gaat volledig haar eigen gang en zal de anderen nooit opzoeken. Ze vindt het wel gezellig als wij bij haar gaan zitten, dan komt ze zeker even buurten.

soms trekt hij zich even terug

Hoe is het toch met Bertram? Hij was al lang niet in het nieuws en dat betekent meestal dat het gewoon goed gaat en dat is ook zo. Altijd aan de zijde van Kaatje te vinden, rustig op de achtergrond aanwezig. Een ontzettend lieve kerel die alleen voorop loopt als er voer in het spel in. Iedere ochtend rent hij naar zijn voerplek als ik met de bakken brok aan kom lopen. Hij is lief voor iedereen en heel soms zoekt hij even een plekje voor zichzelf om over de grote vragen van het leven na te denken. Bij voorkeur bij de ruif, zodat hij af en toe een hapje kan nemen. Al kauwend kun je beter nadenken, vindt hij.

hondenlevens

Deze foto heb ik al op Facebook gedeeld, maar hij moet hier ook in ons 'websitedagboek'. Ik vind het zo'n mooie foto. Donder in al zijn rust. Hij is intussen helemaal zichzelf en dat betekent: lief, sterk, rustig, speels en een echt maatje. Elke dag daagt hij Mas (onze Anatolische herder) uit om met hem te spelen en dan donderen ze door de wei. Intussen gooi ik dan met de bal met Lara en Eddy. Brandon volgt mij als een schaduw en de teckels struinen door het struikgewas. Op het erf waken Lennox en Melua. Hondenlevens zoals ze horen te zijn. Wij kijken er naar en genieten volop.

© Erve Knots