Wel & wee op het erf van een dierentehuis in Drenthe, met iedere dag een een bericht en een foto

2020

Trefwoorden in Blog
Archief '17, '18 en 2019
Links

Verven met Foto's
Annemieke Kierkels maakt hele persoonlijke afbeeldingen van jouw eigen huisdierenfoto's

 

Familie Bofkont

 

Krulstaarten

 

Weerbericht
Buienradar

Knots Berichten

  • Facebook Social Icon
  • Wix Twitter page

keuzemogelijkheden

Wat zijn we blij met de bestrating in de varkenswei (die loopt nog meters lang naar rechts 'onder' de foto). Vorig jaar was er alleen maar modder en was het terrein voor ons volkomen onbegaanbaar. Nu is een deel bestraat en hebben de dames droge voeten. In hun hutjes ligt een rubbermatras en een laag stro. De dames kunnen nu dus kiezen uit warme hoefjes, droge hoefjes, frisse hoefjes en modderige hoefjes. Dat bevalt hen wel.

lekker warm in de hut

Onze drie Göttingers hebben ieder een kalverhut als slaapplaats. Als het koud wordt kruipen Ousi en Janneke bij elkaar. Tenzij ze net ruzie hebben gehad natuurlijk, dan ligt ieder mokkend in een eigen hut. In de hutjes ligt een dik pak stro. Ze staan met de opening op het noorden, zodat het altijd lekker luw is binnen. Voor de opening is geen deur of flap en ik vraag me heel vaak af of het wel warm genoeg is daarbinnen. Regelmatig ga ik er dus zelf even in liggen om te testen. Elke keer ben ik weer verbaasd hoe droog, warm en fijn het daar is. Ik zou er zelf zó in kunnen slapen, ook in de winter. Het enige dat me tegenhoudt is dat die meiden zo snurken.

balans

Alles draait om balans in het leven. Niet teveel van het één en niet teveel van het ander. Mijn leven draait om mijn loopbaanadviespraktijk én ons dierentehuis. Het doel is elke keer om aan beide evenveel tijd te kunnen besteden. Dat lukt de ene keer beter dan de andere en tegenwoordig zit ik weer iets teveel hier (foto). Zeker niet slecht, ik ben er graag, maar dan wordt het schuldgevoel naar de beestjes weer groter. Voel me soms net zo'n werkende moeder die heen en weer geslingerd wordt door verschillende belangen.

hij kan het soms nog niet geloven

Onze lieve Brandon. Wat heeft het mannetje veel meegemaakt de afgelopen maanden. Van zeven jaar asiel naar een warm thuis. Hij kan het soms nog niet geloven. Elke dag is hij meer ontspannen. Hij doet het geweldig en is de zachtste hond die je je maar voor kunt stellen. Hij doet heel erg zijn best om alles te begrijpen en te doen wat wij willen. Hij is het allermeest op zijn gemak als hij tegen mij aan kan liggen. Dan zucht hij diep en droomt de mooiste dromen. Wij zijn net zo gek op hem als hij op ons en we zijn zo blij dat we hem dit kunnen geven.

kleine stapjes

Met kleine stapjes komen we er wel! Dit is de eerste keer dat Donder blijft zitten als ik een foto van hem maak. Hij kijkt nog wel wat wantrouwend, maar hij laat het toe. Elke dag zien we kleine stapjes in de goede richting. Toen Brandon en Donder er net waren moesten ze nog aan zoveel wennen en was bijna alles nieuw voor hen. We hebben tegen elkaar gezegd dat we er maar vanuit moesten gaan dat het twee jaar zou duren voor ze helemaal thuis en met alles op hun gemak zouden zijn. Intussen lopen ze al aan de riem mee met de boswandelingen, gaan ze niet meer elke keer mee als ik opsta, plassen ze bijna nooit meer binnen, zijn ze niet meer bang voor Dick als hij 's avonds door de kamer loopt. En

Marco en BB

Dit zijn Marco en BB. Twee hele kleine konijntjes die vandaag bij ons zijn komen wonen. Ze konden direct in de ren van Brownie en Bunny, want die zijn vandaag verhuisd naar hun drie zussen in de grote ren achter de Klaproos. Marco en BB hebben hun nieuwe wereld uitgebreid verkend en vanavond heb ik ze ieder in een eigen hokje met stro gezet. Ze kunnen niet zo goed met elkaar, maar ze hebben nu zoveel ruimte dat ze elkaar niet in de weg zitten. Ze waren vandaag nog wat beduusd van hun verhuizing, maar ze hebben al wel luchtsprongetjes gemaakt. Komt vast goed dus. Brownie en Bunny konden hun geluk niet op. Ze hebben lekker rond geracet en met hun zussen gespeeld. Het is een gezellige boel daar

vrije jongens

Dis is één van onze vijftien haantjes. In de hanenren zitten er een stuk of tien en de overige vijf lopen nog los op het erf. Dat zijn allemaal zonen van Harry, die enige haan die dit jaar op het erf liep. Harry zelf is onlangs overleden, hij had ademhalingsproblemen. Wij zijn de nieuwe hanen een voor een in de hanenren aan het doen. Daarvoor moeten we soms behoorlijke capriolen uithalen, want ze overnachten op de vreemdste plekken (hoog in de werkplaats en in bomen). Je kunt ze pas te pakken krijgen als ze op stok zitten, dus de operatie moet in het donker plaatsvinden. Volgend jaar hopen we ze allemaal opgesloten te houden in de ren, want nog meer nakomelingen, dat moeten we niet hebben. D

samen in de hoek

Brandon vindt alles goed. Zelfs om als kussen gebruikt te worden. Gijs ligt graag in het hoekje van de bank en Brandon tegenwoordig ook. Dat lossen ze zo op.

ligt prima

Katten! Ze liggen op de meest vreemde plekken. Pippi heeft tegenwoordig een schaal als haar bed. 'Ligt prima', zegt ze. 'Bovendien kan ik zo precies zien wie er binnen komt.'

het kan altijd erger

Het regent nu al twee dagen onafgebroken. Ik kan me niet herinneren dat ik eerder twee dagen achter elkaar nat geregend ben tijdens het voeren van de dieren, 's ochtends en 's middags! Het erf is nu een zompige bende, ook op plekken waar dat normaal niet zo is. De dieren slaan zich er, zoals gewoonlijk, goed doorheen. Ons huis ziet er inmiddels uit als een stal, met al die in- en uitlopende honden met moddervoeten. Als het tegenzit in het leven, heb ik als filosofie dat je vooral moet kijken naar hoe het nóg erger had gekund en daar past deze foto bij. Stel je toch eens voor dat onze acht honden ook nog eens zó op de bank gingen liggen, in plaats van met alleen vieze voeten. Valt het toch no

Lara op kantoor

Vandaag ging Lara mee naar kantoor! Ze stapte enthousiast in de auto, want ze dacht dat ze uit wandelen ging. Het bleek een lange tocht te worden en halverwege ging ze maar liggen slapen. In Amersfoort aangekomen hebben we eerst een wandelingetje gemaakt, waarbij ze twee stadshonden ontmoette. Lara haalde haar neus voor hen op. Het eerste bezoek vandaag werd door Lara geïnteresseerd ontvangen en toen bleek dat het bezoek ook nog een balletje mee had gebracht, was de lol compleet. De tweede wandeling duurde wat langer en Lara maakte kennis met auto's en fietsers. Het maakte haar wel wat onzeker, maar eenmaal op kantoor was ze weer blij. Nu ligt ze te slapen, want het volgende bezoek komt pas

Saar is altijd in de buurt

Saartje is één van onze twee buitenkatten. Zij en Cato komen niet of nauwelijks binnen. Ze slapen in de hooischuur en kennen de fijnste plekjes op het erf. Saar gaat altijd met me mee als ik de dieren voer. Dan loopt ze voor, achter, naast me en wil veel knuffels. Die krijgt ze. Door haar ga ik op de vreemdste plekken even zitten zodat ze even op schoot kan. We zouden heel graag zien dat ze ook binnen kwam, maar Saar is liever buiten. Hier zit ze op de muur van de konijnenren.

overwinteren op Erve Knots

Ze zijn niet zo prominent aanwezig als ons vorige clubje ganzen onder leiding van Guus, maar ze horen helemaal bij Erve Knots. Hun rustige aanwezigheid siert het erf en volgens mij hebben ze het hier prima naar hun zin. Op de foto Joop en Aaf. Ze hebben vaste routines: 's ochtends staan ze bij de achterdeur te wachten op voer, dan maken ze een uitgebreide ronde over het erf, 's middags een bad in de vijver en 's avonds staan ze rond de voerbak waar ze nog een extra schep graan krijgen. Ze zien hele groepen 'collega's' overtrekken naar het zuiden, maar ons groepje maakt geen aanstalten. Op Erve Knots is het namelijk ook goed overwinteren.

een echte Els

Vrouw Holle gaat steeds meer los op het erf. Iedere middag maakt ze een rondje waarbij ze alles op haar weg omgooit. Ze onderzoekt of er iets lekkers onder ligt. Wij kunnen haar spoor volgen en zetten alles weer overeind. We noemen haar tegenwoordig Els. Dat is haar bijnaam. De meeste dieren hebben meerdere namen, al naar gelang hun gedrag. Als Vrouw Holle zo eigenwijs in de weer is, past de naam Els beter. We spreken haar dan vermanend toe en zeggen: "Els, wat heb je nóu weer gedaan?" Els kijkt dan verstoord op en als we niets anders te melden hebben gaat ze door met waar ze mee bezig was.

fijnproevers

De eerste grote baal van het jaar is er weer. Buurman Johan kwam hem vanmiddag brengen. Het hooi dat de dieren de afgelopen maanden hebben gehad vonden ze heerlijk! Ik ben benieuwd of ze hier net zo blij mee zijn. Het is altijd even omschakelen, qua smaak. En het zijn fijnproevers, die herkauwers van ons.

grauw en grijs

Wat een grauw en grijs weer de afgelopen dagen. Dichte bewolking, somber licht, miezerige regen. Het kost een beetje moeite om de moed erin te houden. Het erf is somber en koud en op sommige plekken is de modder diep. Op dit soort dagen zien we een deel van de dieren nauwelijks, want we gaan niet even lekker bij hen op de geitentrap zitten. Gelukkig lijkt niemand zich druk te maken. De dieren liggen te herkauwen in de stal, staan bij de ruif voor zich uit te staren of liggen te snurken onder de warmtelamp. Misschien moeten we dat zelf ook maar gaan doen.

Joep zoekt de warmte op

Joep heeft twee jaar in de Klaproos gewoond en deze zomer besloot hij dat het buiten ook goed toeven was. We zagen hem op de daken, onder een boom, in het stro. Hij heeft heel Erve Knots verkend. Sinds het kouder werd, was ik benieuwd of hij weer naar binnen zou komen. En ja hoor, hij woont weer binnen, maar nu in het grote huis. Hij laat zich niet makkelijk aanhalen, maar gelukkig zorgt hij wel goed voor zichzelf. Hij zoekt de beste plek voor elk jaargetij. Nu hoop ik dat hij ook weer eens een knuffel komt halen.

eenzaam aan de top

Bebe is nu anderhalf jaar oud. Hij is een grote Hollandse Landgeit aan het worden. Hij groeit nog wel anderhalf jaar langzaam door voor hij 'af' is. De afgelopen tijd is hij gestegen op de ladder qua hiërarchie en hij staat nu net onder Kaatje. Zijn zachte, vriendelijke, vriend Pim heeft besloten geen vazal meer te willen zijn en Bebe staat er nu alleen voor. Bebe is niet bijzonder aardig tegen wie dan ook en hij merkt dat het eenzaam is aan de top. Onderaan de ladder is het veel socialer en gezelliger, maar als je ambitie hebt hoort dit er bij. Overigens vermaakt hij zich prima met het wegbokken van anderen bij de voerbak en met het 'vechten' met Kaatje. Hij heeft een druk leven en dus moet

waardering

Vanochtend was het weer tijd voor de grote schoonmaak. We hebben de voor- en achterstal uitgemest en daarna hebben we een onderlaag van koolzaadhaksel op de grond gelegd met een dikke laag stro erover. Tegenwoordig doen we dat iedere maand. Kaat en Bert gingen er al in liggen toen we nog niet eens klaar waren. Fijn dat ons werk gewaardeerd wordt.

lieve, pittige tante

Precies drie maanden geleden kwam Femke bij ons wonen. Wat heeft ze haar integratie goed doorstaan. Ze leefde voorheen met een kudde vriendinnen en haar twee lammeren in een weiland in Steenwijk. Bij ons kwam ze in een heel andere wereld terecht. Naast twee schapen, kreeg ze te maken met geiten en pony's en in plaats van gras, kreeg ze brokjes en hooi. Vanaf dag een ging het goed. Ze heeft de kat wat uit de boom gekeken, maar liet zich niet de kaas van het brood eten. Haar karakter is een mooie mix van bescheiden en pittig. Voor de pony's is ze geen moment bang geweest, ze ging er direct op af en sloot vriendschap. Af en toe heeft ze mot met de varkens, die door het gaas van de omheining sta

© Erve Knots