Wel & wee op het erf van een dierentehuis in Drenthe, met iedere dag een een bericht en een foto

2020

Trefwoorden in Blog
Archief '17, '18 en 2019
Links

Verven met Foto's
Annemieke Kierkels maakt hele persoonlijke afbeeldingen van jouw eigen huisdierenfoto's

 

Familie Bofkont

 

Krulstaarten

 

Weerbericht
Buienradar

Knots Berichten

  • Facebook Social Icon
  • Wix Twitter page

er zijn van die dagen

Er zijn van die dagen dat je eigenlijk niets anders wilt dan met je voeten in het zand te zitten.

hoe is het toch met ....

Een vriendin van Erve Knots vroeg vandaag hoe het toch met geit Bebe en schaap Pim is. Ze had gelijk, ik heb al langs niets over de twee heren geschreven. Het gaat goed met de mannen, maar ze zijn niet meer zoveel bij elkaar. Pim kwam hier ooit om Bebe te redden en dat is helemaal gelukt, maar nu ze een jaartje ouder zijn heeft Bebe zich bij de geiten gevoegd en Pim heeft een nieuwe vriendin van zijn eigen soort: Femke. Bebe probeert de baas te zijn over Kaatje en daar heeft hij voorlopig zijn handen vol aan, want Kaat wil niets weten van een mogelijke troonopvolger. Pim heeft geen aspiraties om wie dan ook te domineren, hij wil alleen een goede vriend zijn. Femke stond daar voor open, dus n

dit is de reden

Dit is de reden waarom ik in Drenthe woon. Wat je hier ziet is een hunebed(je) in Exloo. Het staat op het terrein van de Hunzebergen, een hotel met recreatieterrein. Op precies dit hunebed zaten mijn zus en ik toen we kinderen waren. Wij gingen hier namelijk een aantal keren op vakantie. De goede herinneringen aan Drenthe zijn hier ontstaan en hebben liefde voor dit gebied gebracht. Intussen woon ik al grootste deel van mijn leven in Drenthe (eerder in Ruinerwold en Vledder). Afgelopen week werd een onderzoek geplubliceerd waarin het Gooi en Drenthe de beste plekken om te wonen bleken. We kunnen het beamen. De foto maakte ik deze week vanuit de auto toen ik onverwacht langs het hunebed van m

gek op elkaar

Hij is hier nu een half jaar en wat zijn we gek met elkaar! Het leven is er niet direct gemakkelijker op geworden: hij maakt ons nog steeds erg vroeg wakker, hij kan niet goed zonder mij (als ik aan het werk ben, wordt hij in de loop van de dag onrustig) en hij is wat overenthousiast met begroeten (ik heb al een paar blauwe plekken gehad). Maar toch is het leven een feestje sinds Brandon er is: het is een heerlijke knuffelkont, hij kan supergoed met de andere honden, hij kan zo genietend over het terrein struinen dat je er zelf blij van wordt en hij vindt wandelen geweldig, net als wij. We hebben een band voor het leven.

Hepie is er niet meer

Vandaag is Hepie overleden. Hepie is de rechter kip op de foto, de andere is haar zus Hepie. Hepie was een grote Barnevelder en ze kwam hier op 17 april 2010. Op die dag begon Erve Knots. Hepie kwam samen met een aantal andere dieren uit Limburg. Hepie was toen een jaar of vijf en is dus minstens 12 jaar geworden. Al die jaren was ze toonaangevend op het erf. Ze zag het altijd onmiddellijk als we met een bakje groenafval richting composthoop liepen, want dat betekende lekkere verrassingen. Dan scheurde ze achter je aan. De afgelopen dagen werd ze stiller en zat met haar veren uit. Vanochtend zat ze onder haar stok en heb ik haar nog een knuffel gegeven. Vanmiddag vond Dick haar dood. Haar t

gevallen kuikens

Vanochtend, toen ik de konijnen voerde, hoorde ik gepiep naast de werkplaats. Na even zoeken vond ik achter een stapel hout vijf piepkleine kuikentjes. Het lukte om ze op te pakken en toen ik er de werkplaats mee inliep, meldde moeder zich. Ze had de kuikens klaarblijkelijk op de hooizolder uitgebroed en ze waren door een kier drie meter naar beneden gevallen. De kuikens doken onder hun moeder en nadat ze een beetje opgewarmd waren, trokken ze gezamenlijk over het erf. Het is eind oktober, we hopen dat ze blijven leven. Met een toegewijde moeder als Fien zou dat moeten kunnen lukken.

twee werelden

Gisteren had ik een professionele fotoshoot. Eens in de zoveel tijd moeten de foto's voor LinkedIn, Twitter en mijn websites weer even worden opgefrisd. Bovendien moest er een foto komen voor mijn boek dat over een paar weken uitkomt. Het zijn mooie foto's geworden en ik vond het zo'n bevestiging van de twee werelden waar ik in leef: platteland, dieren, buitenleven & oude kleren naast stad, mensen, kantoor & nette kleren. Volgens mij kun je op de foto's zien dat ik het in beide werelden naar mijn zin heb. De tweede foto is gemaakt door Adriënne Korzilius, die geweldige foto's maakt voor mensen in de zakelijke wereld. De eerste foto heeft niets te maken met de fotoshoot, maar is door Han Kuip

ommetje

In het weitje van de geiten en schapen is een houtwal waar ze achter kunnen lopen. In de loop van de middag wordt er altijd achterlangs een ommetje gemaakt. Eén voor één komen ze dan de hoek om. Kaat neemt nog even een hapje berkenschors (als je goed kijkt zie je haar).

kattengeluk

Oké, het is een vage foto, maar liggen de dames hier niet heel gezellig? Onze katten zijn over het algemeen niet erg op elkaar gericht, maar Gala (links) en Carolien zijn de uitzondering op de regel. Altijd strak tegen elkaar aan. Het is vooral Carolien die dit initieert. Gala zoekt 's ochtends haar plekje op bed en Carolien kruipt dan tegen haar aan. Soms doet ze dat met zoveel overgave dat Gala ervan begint te mopperen, maar meestal vindt ze het goed. Gala is onze oudste (ze is geboren op 2 april 2001) en Carolien kwam hier in 2010 als verwilderd poesje samen met haar broer Willem. Willem is in juni 2013 zomaar verdwenen en Carolien was daarmee haar grote steun en toeverlaat kwijt. Ze was

dan krijg je dit

Donder durft nog steeds niet op de foto. Er zit dus niets anders op dan hem stiekem te benaderen als hij slaapt. Maar ja, dan krijg je dit.....

bezoek en nacho-dag

Wist je dat het vandaag internationale nacho-dag is? Wij zijn gek op nacho's en dus stond dat vanavond op het menu. Naast dit wereldnieuws, was vandaag ook om andere redenen een fijne dag. Gerrit en Tineke kwamen op bezoek. We hebben gezellig bijgepraat. Tineke werd bij binnenkomst bijna geplet door alle dieren die haar wilden begroeten. Onze dieren vinden bezoek geweldig en dat laten ze merken :-). We hopen dat ze na deze ervaring nog wel een keer durven komen.

water, zoals u dat wenst

Vrouw Holle heeft haar eigen drinkbak. Niet dat we deze voor haar bedacht hebben, maar dieren doen altijd iets anders dan je had gedacht. Een grote stenen bloempot stond al een poos onder de kraan bij de werkplaats. Vrouw Holle vond deze prima op maat voor haar. Nu zorgen we dus dat er altijd vers water in zit. Nog leuker vindt ze het om uit een lopende kraan te drinken, dus als we in de buurt zijn, krijgt ze wat ze wil en draaien we de kraan open. U vraagt, wij draaien, zo gaat dat hier.

uitje

Vanmiddag rond een uur of twee ontdekten Boris en Binky dat er een poort open stond. Ze stiefelden over het terras, langs de keuken, naar de voortuin en deden zich tegoed aan het lange gras daar. Al maanden hadden ze staan kijken naar dat gras en vroegen zich af waarom er in hun wei alleen maar korte sprietjes te vinden waren. We hebben hen maar even hun gang laten gaan. Iedereen verdient een uitje op zijn tijd nietwaar?

bezoek

Gisteravond heb ik geen bericht geschreven, want we hadden bezoek. Rinske, Joep en Paco (zie foto hieronder) waren er. Paco is een super lieve Spaanse hond, die in Amsterdam woont. Het was voor het eerst dat onze roedel bezoek kreeg van een hond. Ik vond het spannend, maar het ging helemaal goed, want onze club blijkt heel gastvrij. Er viel geen onvertogen woord en toen onze pony's erg hardhandig met Paco omgingen, kwam onze Mas hem zelfs helpen. Vandaag was een geweldige dag waarop we een mooie wandeling hebben gemaakt met Lara en Paco in Gees. Daarna een fijne lunch op een zonnig terras en toen nog eindeloos balletjes gooien in de wei. Lara kon haar geluk niet op en voor het eerst in de ge

zorgenkindje

Hector blijft een beetje een zorgenkind. Hij ziet er heel goed uit tegenwoordig: zijn huid is veel beter na alle modder/kokosolie/teatreeshampoo- behandelingen die hij heeft gehad. Hij is goed afgevallen, zijn hoeven zijn mooi bijgewerkt, hij is blij met zijn grote vriendin Vrouw Holle, maar hij loopt nog steeds nauwelijks. Ik geef hem iedere dag een soort fysiotherapie om zijn poten weer in een loopstand te krijgen, maar hij kan niet meer dan een paar passen lopen. Laten we hopen dat het gewoon een kwestie van doorzetten is. Hij is zeker wel een gelukkig varken, dat merk je aan alles, maar wat zouden we hem graag zien rondscharrelen.

knuffelbeertje

Met de jonge konijnenmannen gaat het goed. Begin november worden ze gecastreerd en na een paar weken mogen ze dan weer bij hun zusjes gaan wonen. Ze hebben nu een fijne plek voor zichzelf, maar de familie weer bij elkaar is toch gezelliger. Op de foto Brownie. Als ik in de ren op de grond ga zitten komt hij altijd bij me zitten. Knuffelbeertjes zijn het, die konijnen.

zonnige toegift

Wat een prachtige dag vandaag! Na een paar weken kou, regen en wolken, was er vandaag volop zon en was het tegen de twintig graden. Morgen wordt het nog warmer. Fijn, zo'n zomerse toegift in de herfst.

de avond valt

Als de avond valt over het erf, trekt iedereen zich terug en zoekt een lekker plekje voor de nacht. Lennox weet wel waar hij wil liggen: bij de varkens in het stro. Lennox durft niet in gebouwen, maar de kapschuur kan hij aan, want die is aan één kant helemaal open. Over een uurtje zal daar eenstemmig gesnurk klinken van Vrouw Holle, Hector en Lennox.

the end of autumn

De herfst is mijn favoriete seizoen en ik verheug mij op de kale bomen van de winter. Natuurlijk vind ik de lente en de zomer ook heerlijk, maar op de frisheid en het licht van de herfst verheug ik mij ieder jaar. Vandaar dat ik viel voor dit kleine schilderijtje dat ik onlangs op Facebook zag. Het is gemaakt door Reny Kramer en het hangt sinds vandaag boven mijn bureau. Het heet The End of Autumn.

actief varken

Vrouw Holle is de afgelopen weken een paar kilo afgevallen en wordt steeds actiever. Als we 's ochtends op het erf komen heeft ze er vaak al een rondje joggen opzitten, want dan ligt er van alles ondersteboven. Na het ontbijt maakt ze opnieuw een rondje en gaat ze de kleine varkensmeiden even staan aanmoedigen bij het eten. In de middag wordt er stevig gras gegeten en tegen de avond horen we haar snuiven op het terras, waar ze nog wat druivenbladeren eet. Vervolgens kruipt ze tegen Hector aan, want op tijd naar bed is goed voor een varken, zegt ze. Volgens mij heeft mevrouw haar draai hier helemaal gevonden.

© Erve Knots