Wel & wee op het erf van een dierentehuis in Drenthe, met iedere dag een een bericht en een foto

2020

Trefwoorden in Blog
Archief '17, '18 en 2019
Links

Verven met Foto's
Annemieke Kierkels maakt hele persoonlijke afbeeldingen van jouw eigen huisdierenfoto's

 

Familie Bofkont

 

Krulstaarten

 

Weerbericht
Buienradar

Knots Berichten

  • Facebook Social Icon
  • Wix Twitter page

oogst

De eerste oogst is binnen. De tomaatjes zijn rijp en de pruimen vallen van de boom. De komende tijd volgende nog de appels en peren. Vooral leuk voor de dieren, want die pikken het meeste in. De tomaatjes zijn voor ons, want niemand lust ze, dat is dan weer een voordeel. Ze smaken voor het eerst in jaren weer eens naar tomaat. Lekker!

eentje nog?

Sinds Vrouw Holle bij ons woont, is ze op dieet. Ze moet een paar kilo afvallen en de eerste weken had ze genoeg aan de hoeveelheid brok die wij haar gaven. Langzamerhand is ze helemaal thuis en dat houdt in dat ze ook om iets extra's durft te vragen. Ze is gek op de pruimen die nu volop aan de boom hangen en dit is de blik die ik krijg als ik langs loop: 'Mag ik nog een pruim?', vraagt ze. Zo'n snuitje kun je toch niet weerstaan? Dus hebben we een deal gemaakt. Als ze een extra rondje over het erf maakt, krijgt ze een pruim. Zo loopt ze de calorieën er weer af. Ze vindt het een prima deal en maakt nu het hele erf onveilig. En de bijkeuken ook:

toch nog

Alle kuikens die dit voorjaar uit het ei kropen waren binnen een week verdwenen. Door kraaien, denken we. Daarna hebben we niet meer zo goed opgelet of er eenden zaten te broeden en die kans hebben ze meteen aangegrepen. Het resultaat is dat er nu drie moeders met jongen rondlopen. Twee hebben er maar één kuiken, maar deze heeft er zeven! Eigenlijk moet ik zeggen 'had', want vandaag waren het er nog maar zes. De gele gaan altijd het eerst, want die vallen teveel op. We zijn benieuwd hoeveel het er zullen redden, maar voorlopig genieten we van het jonge grut.

the gang

Bijna de hele herkauwende gang op de foto. Alleen Kaat ontbreekt. Het is een leuk clubje, onze schapen en geiten. Ze trekken steeds meer met elkaar op. Bebe en Pim zijn nog steeds onafscheidelijk, Kaat en Bebe bokken en spelen vaak samen, Vlekkie komt op haar oude dag helemaal los en wil steeds ergens op staan, Lucia laat zich tegenwoordig ineens aaien en trouwe Bertram, het ontroerendste schaap aller tijden, staat altijd met de neus vooraan. We hebben lang niet genoeg tijd om alle dieren de aandacht te geven die we wel zouden willen geven, maar eigenlijk is het ook nog belangrijker dat ze andere dieren om zich heen hebben waar ze het goed mee kunnen vinden en dat is goed gelukt.

zuinig op het werk

Het bouwen van de konijnenren vordert niet zo snel als we dachten. Hopelijk lukt het ons morgen om de boel klaar te krijgen. Je denkt altijd dat je veel gedaan krijgt op een vrije dag, maar dan vergeet je even alle andere dingen die ook moeten: boodschappen doen, voeren, dieren aandacht geven, viezigheidjes opruimen, ramen lappen, snoeien, maaien en ga zo maar door. Het is de bedoeling dat we ook nog een beetje vakantie vieren, dus om vijf uur houden we op met werken op het erf en nemen we een wijntje. Het is de kunst om niet te gaan haasten, want dan is de lol er af. 'Wees zuinig op het werk', zegt Dick altijd. Dus dat doen we. Vandaag is er trouwens ook een nieuw stopcontact aangelegd dat

Mary zomaar dood

Vanavond hebben we Mary dood gevonden. Ze lag stil op het erf. Gisteren scharrelde ze nog lekker rond en ook vandaag is ons niets opgevallen aan haar. Ze ging haar eigen gang en maakte haar vaste rondje. Ze heeft hier zeker zes jaar gewoond. Mary viel op omdat ze mank was, ze had een raar pootje, maar ze liet zich daar niet door tegenhouden. Haar vijf zussen heeft ze overleefd en lang was ze de favoriete hen van Francois, ons meest speciale haantje ooit. We kennen niet alle kippen even goed, daarvoor hebben we er teveel, maar Mary zag je nooit over het hoofd. Een paar dagen geleden heb ik haar nagels nog geknipt en zat ze rustig op mijn arm. Wat dit geweest kan zijn? Geen idee, maar gelukkig

konijnenactiviteiten

We zijn flink in de weer met de nieuwe konijnen. Gisteren hebben we de meiden losgelaten bij onze 'oude' konijnen. Dat verliep prima. Ze renden een half uurtje wat achter elkaar aan, maar toen mochten de dames al uit de voerbak eten. Ze maakten sprongetjes van geluk. De jongens zijn verhuisd van de hanenren naar de kleine ren waar de meiden een weekje zaten. Als het goed is hebben we donderdag het nieuwe konijnenparadijsje klaar waar de jongens gaan wonen. Ze blijven daar in ieder geval tot ruim na de castratie en dan kijken we even of het gaat met drie rammetjes samen (broertjes). Anders maken we een andere indeling en komen er nog wat vrouwen bij. Op de foto Lizzy en Lotje. Ja, ze hebben a

noten in aantocht

De notenboom zit voor het tweede achtereenvolgende jaar tjokvol. Dit jaar zullen we moeten zorgen dat Vrouw Holle ons niet voor is, maar daar gaan we ons best voor doen. De noten van vorig jaar zijn net op, dus de nieuwe lading kan komen. We blijven ons afvragen of deze boom de oorzaak is van het feit dat we veel minder muggen hebben dan voorheen. Zou het zo goed werken, een notenboom bij je huis? Hoe dan ook, we verheugen ons op de oogst. Hieronder een foto van hoe hij op het erf staat.

heerlijke meiden

Vandaag was ik in Amstelveen bij de Familie Bofkont. Wij volgen Dafne en haar dieren al jaren en zijn vriend van deze familie. Daarom hadden we een uitnodiging gekregen om de slagersmeiden te verwelkomen die daar deze week zijn komen wonen. Ze hadden deze week eigenlijk op iemands bord zullen liggen, maar Dafne en haar team hebben daar een stokje voor gestoken. De dames bleken nieuwsgierige, stoere meiden die graag een appeltje lusten. Het was weer een fijn bezoek aan deze bijzondere plek. Mocht je er meer van willen weten: via Facebook zijn ze te volgen.

eerste week geslaagd

De eerste vakantieweek zit er op en alle plannen zijn gerealiseerd (voor deze week dan). De varkens hebben een nieuwe omheining: stalen palen in beton met betonmatten als gaas. Dat houdt iedereen wel op zijn plek. Verder hebben we gesnoeid, een eerste plekje voor de nieuwe konijnen gemaakt en ook nog tijd gehad om te lezen. Wat wil een mens nog meer? Het was af en toe veel te warm, maar voor volgende week ziet het er beter uit. Komende week staat het opnieuw aanleggen van het terras bij de vijver en het planten van een paar struiken op de agenda. Aan het einde van de vakantie kennen we het erf niet weer, zoveel gaat er weer veranderen. Haan Gerrit houdt ons goed in de gaten. Hij staat vastge

nieuwe bestemming

Weet je nog, die slowfeeders die we hadden gemaakt om te zorgen dat de geiten hun hooi langzamer zouden eten? En waar Kaatje steeds in ging liggen? We hebben uiteindelijk de gewone ruiven met gaas bekleed, zodat dat een soort slowfeeders zijn geworden. En de bakken die we hadden gemaakt staan nu als plantenbakken op het erf. We hebben en vlinder- en bijenbloemen ingezet en die staan nu prachtig te bloeien. Een geit erin is leuk, maar dit is beter. Die balken hadden we er boven gemaakt om te voorkomen dat Kaat er in zou gaan liggen. Tja .....

stinkweer

Ik had beloofd om niet meer over het weer te zeuren, maar ik kan me niet inhouden. Wat een stinkweer! Het is hier 28 graden en ongelofelijk vochtig, voelt dus als 35. Je krijgt haast geen adem. Tuurlijk kunnen we de airco in, maar we moeten er te vaak uit voor de dieren en bovendien zijn we nieuwe omheining aan het aanleggen. Waarom ik er vooral zo'n hekel aan heb is dat alles kriebelt en stinkt. Acht honden en zeventien katten zijn geen goed idee met dit weer. Project P.I.E.S. (alle vloeren en muren afwasbaar gemaakt) helpt maar tot op zekere hoogte. Met dit weer stink je nog het huis uit. Bah! Project P.I.E.S. gaat trouwens naar level 2 binnenkort. We gaan ook nog een luchtverversingsappa

nijnen!

Gisteren zijn er nieuwe bewoners gearriveerd: zes prachtige, jonge konijnen. Drie jongens en drie meisjes. Ze wilden niet allemaal op de foto, dus dit is een impressie. Ze moeten nog een paar weken apart zitten, want de jongens moeten eerst gecastreerd. De meiden zitten in een eigen ren bij Koko en Tandjes en mogen daar over een paar dagen uit. Dan kunnen de jongens in die ren, totdat ze helemaal bij de anderen mogen. Eerst wilden we de jongens los bij de hanen laten lopen, maar uiteindelijk durfden we dat toch niet, want een oogje is er snel uitgepikt nietwaar? En dus zitten ze in een oud kippenhok ín de hanenren. Beetje klein (90 x 200), maar het is maar voor een paar dagen er is wel een b

lekker stel

Wat is het toch een lekker stel. Al helemaal onafscheidelijk. Ze liggen de hele dag de activiteiten op Erve Knots van commentaar te voorzien. Als ze niet wegdommelen natuurlijk. Vrouw Holle maakt in de middag altijd een stevige wandeling in haar eentje. Als Hector straks wat beter op zijn hoeven staat gaat ie zeker mee. Ze brommen ook wel eens naar elkaar en dan is het vooral Hector die sputtert als Vrouw Holle iets te opdringerig is. Maar hij zou nooit meer zonder haar willen, dat is een ding dat zeker is.

het zoemt en fladdert

Zoals ik gisteren al schreef, staat de moestuinbak tegen de keukenmuur nu vol met vlinderlokkende planten. Het zoemt en fladdert er dat het een lieve lust is. We willen op elke plek waar dat mogelijk is van dit soort planten en bloemen neerzetten. Vlinders en bijen hebben onze hulp hard nodig, want er zijn er steeds minder. En Erve Knots heeft op die manier nog veel meer boeiende bewoners.

een bescheiden moestuin

Vandaag al weer een doe-dag: Dick heeft een meterkast in de werkplaats gemaakt en ik heb de konijnen- en de hanenren opgefrist. De grond in die beide rennen ligt snel vol met allerlei afval van takjes en poepjes. Vandaag de boel weer eens grondig geveegd en opgefrist. Verder heb ik een paar groentebakken gemaakt. Onze groentetuin wordt steeds kleiner. Een paar jaar geleden besloeg de moestuin 80 vierkante meter, maar daar wonen nu de varkens. Daarna werd het een bak van zes vierkante meter tegen de keukenmuur, maar dat is vlinderparadijs geworden en nu zijn het een paar kisten en potten tegen de omheining die we gisteren hebben gemaakt om Donder tegen te houden. Ik blijk nog niet in staat om

aan het werk

Vandaag om zeven uur begonnen met het vegen van het schoolplein (dat is de bestrating achter de stal), de paadjes bij de varkens en het pad naar de mesthoop. Tientallen meters pad dus. Daarna mest geruimd, ook de plekken waar we niet zo vaak komen. Al met al vier kruiwagens stro, poep en modder weggewerkt. Vervolgens de wisteria gesnoeid en de begroeiing bij de varkenswei weggehaald om daar betonmatten te kunnen plaatsen. Die hebben we daar neergezet als extra hoge omheining, zodat Donder daar geen kippen meer kan gaan 'halen'. Toen het terras nog opnieuw ingericht. Dit alles voor het middaguur en naast het gewone werk voor de dieren. We waren er stram van. In de middag een boek uitgelezen (

tijd voor andere dingen

Zo! Vier weken vrij. Tijd voor andere dingen. We zijn er wel aan toe. Wát een weken waren het op Erve Knots. De komst van Brandon, Donder, Vrouw Holle en de lente brachten ons flink meer werk. Sinds 1 mei slapen we maximaal zes uur per nacht (heel af en toe gunnen Donder en Brandon ons een uurtje meer). We zijn er intussen aan gewend en hopen dat de heren ooit leren uitslapen. De komende weken kunnen we in ieder geval overdag een dutje doen als dat nodig is.

het erf is aan vakantie toe

Het erf is aan mijn vakantie toe en over één dag is het zover. Vier weken vrij! Onze vakantieplannen zijn: nieuwe omheining rond de varkenswei maken, snoeien, álles schoonmaken, nieuwe rolgordijnen ophangen om de boel te kunnen blinderen en als het meezit ook nog een paar boeken lezen. Geen slecht vooruitzicht toch?

het smaakt goed

Een paar weken geleden hebben we nieuw hooi gekregen en wat vinden ze het lekker! Hooi kan blijkbaar heel verschillende smaken hebben, want ze hebben het nog nooit zo snel opgehad als nu. 's Ochtends en 's middags vullen we de ruiven en in no-time is alles op. 's Avonds staan ze te roepen dat ze meer willen. Dat geven we niet, want de buiken zijn al rond genoeg. Dierenmishandeling vinden ze het, maar gelukkig hebben wij daar meer over te zeggen dan zij.

© Erve Knots