Wel & wee op het erf van een dierentehuis in Drenthe, met iedere dag een een bericht en een foto

2020

Trefwoorden in Blog
Archief '17, '18 en 2019
Links

Verven met Foto's
Annemieke Kierkels maakt hele persoonlijke afbeeldingen van jouw eigen huisdierenfoto's

 

Familie Bofkont

 

Krulstaarten

 

Weerbericht
Buienradar

Knots Berichten

  • Facebook Social Icon
  • Wix Twitter page

het is weer zo ver

Er wordt weer gebroed. Eef zit al een aantal dagen op een nest. Gelukkig heeft ze een veilige plek uitgekozen, want aan de andere kant van het erf, in de border, is vorig jaar Sonja doodgebeten. Ze zit op een hele berg eieren en we zijn erg benieuwd of er een kuiken uit komt kruipen. Volgens onze informatie kan dat niet, want we hebben alleen nog maar dames. Het is wel zo dat ze regelmatig op elkaar klimmen en helemaal zeker weten doen we het niet. Met Junior hadden we het ooit ook mis. Bovendien is een onbevlekte ontvangenis is eerder in de geschiedenis voorgekomen, dus wie weet. We houden het goed in de gaten en zullen ervoor zorgen dat ze zich niet dood kan broeden.

de klachtencommissie

De grote dieren hebben een klacht ingediend. Er is tevens een petitie opgesteld die ondertekend is door de pony's Boris en Binky, de schapen Bertram en Pim en de geiten Kaatje, Bebe, Lucia en Vlekkie. De titel van de petitie is 'wij willen lekker hooi!'Het gaat om het volgende: de hele winter werden de ruiven gevuld met het lekkerste hooi denkbaar. Ze vlogen erop af zodra het opgediend werd en gingen pas weg als alles tot het laatste sprietje was opgegeten. Sinds twee dagen krijgen ze ouder hooi van de hooizolder en dat is laaaaang zo lekker niet, zeggen ze. De eerste keer keken ze verbijsterd naar de ruif en vroegen of wij een grapje maakten (op de achtergrond zie je Bertram demonstratief a

de seizoenen

Ik zou ieder seizoen een foto maken vanaf het begin van het erf. Vandaag is het 29 januari, dus is de winterfoto aan de beurt. Hieronder de herfst en de zomer. Op 29 april volgt de lentefoto en is de cirkel rond. De winterfoto is toch wel een treurig plaatje vind ik. Wat kaal! Gelukkig gaan we weer richting het groene seizoen. Die zomerfoto doe ik nog een keer over vanuit en betere hoek.

welkom: Coco, Bibi, Cody, Zoë en Muis

Vandaag zijn er vijf caviaatjes bij ons komen wonen. Ze komen uit de caviaopvang in Hoogeveen. Ze zijn altijd samen geweest en daarom wilden wij hen graag als groep een nieuw huis bieden. Ze gaan samenwonen met onze Stijn, Marnix en Marieke. Eigenlijk kunnen beertjes niet samen, maar aangezien het tussen onze Stijn en Marnix ook nooit problemen gaf, durfden we het toch aan. Mochten de heren ruzie krijgen, dan zoeken we naar een oplossing. Ze zitten nu twee uur bij elkaar en het gaat heel goed. Iedereen scharrelt rond, eet een hapje groente of hooi en bekijkt de nieuwe woning eens grondig. Stijn heeft meteen een leuke vriendin uitgekozen waar hij mee is gaan hokken. We zien hem steeds een stu

stoere mannen

De pony's kunnen de kou goed aan. Al sinds september is hun vacht dikker en dikker geworden. Ze vonden de sneeuw van de afgelopen dagen heerlijk. Boris lag er graag in te rollen. De bevroren grond zorgde voor een mooie racebaan en de heren hebben zich dus prima vermaakt. Dit weer is een stuk beter dan de regen en de modder van vorig jaar. Ze hebben een eigen stal, waar ze in en uit kunnen lopen, maar daar maken ze sporadisch gebruik van. Want zeg nou zelf, stoere mannen leven buiten nietwaar?

no slowfeeder

De slowfeeder was geen succes en we hebben de oude ruiven weer geïnstalleerd. Wel met gaas erin, zodat ze kleinere hapjes moeten nemen. Binky trekt zich daar natuurlijk weer niets van aan en eet gewoon via de bovenkant. De slowfeeders worden omgedoopt tot bloembakken. We moesten ze weg doen omdat de dieren er in gingen staan, liggen en poepen. De boodschap was dus duidelijk: "Wij willen die dingen niet als voerbak!" Je kunt nog zoveel willen, als zij niet willen, verlies je. Zo zagen ze er uit:

grote schoonmaak

Gisteren deed de website het niet meer. Het blijkt te komen doordat ik meer blogs en foto's geplaatst heb dan de site aan kan. Dat is ook de reden dat hij zo slecht laadt. We gaan nu grote schoonmaak houden. Ik heb nu een paar oude blogs verwijderd, zodat ik weer een beetje ruimte heb, maar er moet veel meer gebeuren. Alle blogs van 2014 en 2015 worden van de site gehaald. Daarvoor moeten we ze eerst naar een Word-document omzetten. Dat gaat even duren. Als het goed is, wordt de deze site in de loop van de volgende week weer sneller.

de ergste nachtmerrie

Afgelopen nacht is de boerderij van de familie Bofkont (varkenstehuis) in Amstelveen afgebrand. Dit is de grootste nachtmerrie van elke dierenopvang. Bijna alle dieren zijn gered, gelukkig. Alleen de haantjes hebben het niet overleefd en het beroemde varken Zeeman heeft een grote brandwond. De familie Bofkont is belangrijk voor ons. Drie weken geleden was ik er nog om het jaar uit te luiden. Dafne, de oprichtster van de familie Bofkont helpt ons bij vragen over varkens en onze Ousi is via haar bemiddeling bij ons gekomen. Ook Graat kwam via haar. We leven enorm mee en hebben natuurlijk al geld gestort. Ze zijn alles kwijt en er is geen inboedelverzekering. In deze kou zijn ze noodbehuizing

het werd een vrolijke boel

Vanmiddag klonk er vrolijk gezang in Piggypark. Wij hadden namelijk pruimen op brandwijn over uit de eerste grote pot en hebben er wat van aan de varkens gegeven. Ze vonden het heerlijk! We hadden wel eens gehoord dat varkens graag alcohol lusten. Op internet heb ik opgezocht wat de deskundigen erover zeggen en daar stond (natuurlijk) dat het niet goed was, maar dat ze het wel lekker vonden. Net als mensen. Wij hebben de dames toch maar eens verrast. Ik las trouwens ook dat varkens in de varkenshouderij biergist krijgen (4,5% alcohol) om ze rustig te houden. Niet te geloven, dat deden ze met soldaten aan het front in Vietnam ook, die kregen cocaïne. Maar goed, onze dames hebben de traktatie

wat was het mooi

Afgelopen donderdag maakte ik deze foto's op het erf. Wat was het mooi, die rijp overal. Een flauw zonnetje kleurde de toppen van de bomen heel lichtroze. Het was bijna te mooi om te bevatten. Dan is het fijn om foto's te hebben, waardoor je het een beetje vast kunt houden.

mussen

Deze foto had zomaar hier gemaakt kunnen zijn. Op Erve Knots wonen namelijk honderden mussen. Ze zitten iedere ochtend en middag klaar op de hekken en in de struiken om graantjes mee te pikken met onze kippen, eenden en ganzen. Met een luid 'whoesh' daalt een hele zwerm neer, om een seconde later weer weg te vliegen naar de veilige struiken. Een halve minuut later dalen ze weer neer en vliegen weer op. Indrukwekkend hoeveel het er zijn en in de loop der jaren zijn het er steeds meer geworden. Ze hebben het hier goed, dus ze blijven en vermenigvuldigen. Het kost ons wel een zak graan extra per maand, schat ik in. Het is zo leuk om ook de 'wilde' dieren een goed bestaan te geven. We zien steed

het verhaal van Hector

Afgelopen vrijdag ontmoette ik op en feestje in Twente een vrouw die het verhaal achter Hector kende! Ze stuurde ons zelfs een artikel over hem dat wij nooit hebben gezien. Nu weten we dat hij geboren is in 2010 en dat hij een kado was voor Prins Carnaval in dat jaar. De prins heeft een goed huis voor hem gezocht en dat werd de zorgboerderij waar wij hem afgelopen zomer opgehaald hebben. Hij werd in een badkuip naar die boerderij vervoerd (ach, arme jongen). Zijn allereerste vervoer was dus al een probleem en wij wachten nog steeds op de reactie van de officier van justitie over onze vervolging voor het illegale vervoer. De auteur van het artikel heeft een foto van Graat (ons vorige hangbuik

kunst in de winter

De metaalkunst van Arthur Dreissen doet het ook in de winter goed. Het maakt het erf wat minder kaal. Kip Julia (de mascotte van Erve Knots, onder het metalen scherm) heeft zo ook nog wat meer uitstraling gekregen. Hoewel de dieren op het erf onze grootste 'sieraden' zijn, voegt kunst ook wat toe. Hector is heel blij met het schilderij van een kat dat boven zijn hoofd hangt en dat van de kipjes bij zijn voordeur. Erve Knots is een soort levend buitenmuseum.

hoe doen ze het?

Hoe doen ze het, die dieren? Ze lijken geen enkele last van de kou te hebben. Mas eet altijd liggend en het maakt hem niet uit of hij dan in de sneeuw moet liggen. Zijn grote vriend Lennox slaapt vaak opgerold in de sneeuw, terwijl hij ook in het stro onder de warmtelamp kan liggen. Poes Saartje woont in de schuur, waar het nu de hele dag vriest. Ze mogen allemaal naar binnen, maar ze kiezen voor de kou. Hun systeem werkt heel anders dan het onze, dat moet wel. Of zijn wij zulke watjes geworden?

koude nachten

In de kapschuur brandt een rode warmtelamp en er klinkt gesnurk. Een knalrood schijnsel verlicht het erf. Onder de berg stro ligt Hector, geflankeerd door een paar eenden. Zo komen ze de koude nachten wel door. Elke avond, voordat wij gaan slapen, stop ik Hector nog even in en morgenochtend moet ik hem wakker maken, want hij slaapt dan nog vast. Gelukkig waait het niet en zo is de kou wel vol te houden. Stoere jongen, die Hector.

winter

Vanochtend lag er een mooie witte laag over Erve Knots, niet meer papperig, maar krakend. Toen we gingen wandelen met de kleine honden, zagen we meerdere mensen foto's maken, waarvan één fotograaf zelfs met een drone. Dat zal mooie beelden geven. Mijn eigen camera bleek een lege batterij te hebben, dus we doen het met een foto uit de oude doos. Het landschap verandert hier nauwelijks, dus het maakt ook eigenlijk niet uit. Het was het weekend van het uitmesten. Voor er stevige vorst komt hebben de stallen en het caviaverblijf een lekkere droge laag koolzaadstro en hennep gekregen. Hector heeft er een baal stro bijgekregen, waar hij een mooi bed van gebouwd heeft. Iedereen zit er dus warmpjes

wat doen jullie daar?

De grote stal in de kapschuur is verdeeld in een voor- en achtergedeelte. Overdag staat de tussendeur open, maar na het voeren in de middag gaat ie dicht. Dan wonen Kaat en Bert achter en Bebe en Pim voor. Dat geeft Bebe en Pim de gelegenheid om hooi te eten uit het hooinet, want als Kaat en Bert daar staan, sturen ze de kleine jongens steeds weg. Kaat blijft natuurlijk wel geïnteresseerd in wat er daar voor gebeurt, dus haar nieuwsgierige koppie steekt voortdurend over de deur. Bert staat wat besmuikter te loeren, maar ook hij is duidelijk uit op het hooinet.

dat viel tegen

Teun en Gijs hadden zich verheugd op een dagje sneeuwpret, maar dat viel tegen. Vanochtend lag er alleen een beetje papsneeuw. Dat is voor een propere huisvrouw het ergst, want vijf honden (en vele katten) die in en uit lopen met natte moddervoetjes, geven de vloer een heel eigen aanzien. Gelukkig ben ik geen propere huisvrouw. Ik heb de honden verzekerd dat er volgende week wel in de sneeuw gespeeld kan worden, want dan wordt het echt winter. Ze moeten het nog zien, zeiden ze. Ps. In scherpe foto's ben ik geen kei, maar het komt zo zelden voor dat Teun en Gijs samen op de foto willen, dat ik deze foto toch maar gebruik.

wat staat ons te wachten?

Dreigende luchten en een weersvoorspelling waar je koud van wordt. Vannacht 10 centimeter sneeuw en windstoten tot 100 kilometer per uur? Op Erve Knots zijn we op alles voorbereid. De voorraden zijn aangevuld, de dekens liggen klaar en het hout opgestapeld. Ben benieuwd wat de komende dagen ons gaan brengen. Zal ik naar Amersfoort kunnen? En morgenavond naar Oldenzaal? We zullen het zien. De dieren hebben alle voorbereidingen aan ons overgelaten, maar verwachten wel warme erwtensoep en gebreide mutsen als het koude weer echt toeslaat, hebben ze aangegeven.

de beste begroeting

Na een lange dag op kantoor en twee uur autorijden is het hier altijd erg fijn thuiskomen. De honden doen een vreugdedans en willen me allemaal tegelijk in de armen vallen. Dat is zó geweldig van honden, hun blijdschap als ze je weer zien. Je kunt niet anders dan vrolijk worden van al die kwispelende staarten en het enthousiasme. Meer welkom kun je je niet voelen. Stel je toch eens voor dat je op je werk iedere dag zo begroet wordt. De sfeer zou er een stuk beter op worden in al die organisaties.

© Erve Knots